Sinds 2002 op
653
evenementen gewerkt
met meer dan
10.255
fantastische mensen!
Op zoek naar enthousiast barpersoneel?
Mail
of 06-81459404

Onze opdrachtgevers

Dutch Valley stond. ||INTROTEXT||

Door de chauffeur van tram 17 werden collega Rinaldo en ik om half zeven ’s avonds afgezet bij de Appeltjesmarkt en zagen een aantal groene punten boven het hek uitsteken. De lokale muziek verraadde het; we waren in de Jordaan beland. Ik was sporadisch weleens door de Jordaan gereden en kende het gebied enkel van het liedje “Bij ons in de Jordaan” van de gelijknamige volkszanger Johnny Jordaan. Het terrein had iets burgerlijks, gezellig. Qua eten was er voor ieder wat wils, er waren verschillende standjes, waaronder een pannenkoekenhuis, een goed ingerichte Aziatisch etensstand en een Tiroler etenshuis waar de braadworsten niet aan waren te slepen. 

Die avond stond ik met nog negen andere collega’s vlakbij het podium. We wisten niet wat we konden verwachten, het was immers een gratis feest, waardoor het voor een bezoeker makkelijk is om binnen te komen (het is immers gratis), maar ook om weer te vertrekken (het heeft me toch niks gekost). De drukte moesten we dus even afwachten. Vaak breng ik de koelcontainer eerst op orde, maar dat was dit keer niet nodig, omdat we weinig tijd hadden en daar zou de komende twee dagen nog wel tijd voor zijn. Wel hadden we enigszins gedacht dat er over het algemeen Amsterdams publiek zou komen, dat er veel bier gedronken zou worden en dat de meest foute meezingers deze avond de kop op zouden steken. 

Sfeer

Wat wij hadden verwacht kwam uit. De voornamelijk C-artiesten uit de Jordaanregio, waaronder namen (wereldberoemd in de Jordaan) als: Barry van Vliet, René Riva, Ans Tuin, Jan Haver en Danny Nicolai probeerden er een hele show van te maken door de Hollandse meezingers kort na elkaar af te wisselen. Daarnaast vervormden zij ook de teksten spitsten zij hun woorden toe op hun locatie, namelijk het Jordaanfestival. De teksten waren niet bijzonder moeilijk en dat was maar goed ook als je kijkt naar de hoeveelheid bier dat achterover werd geslagen door een groot aantal bezoekers. 80% van de liederen ging over de liefde, waarin een zin die eindigde op het woord ‘vrouw’ altijd vervolgd en rijmend gemaakt werd met de zin ‘waar ik zo veel van hou’. Daarnaast werden de echte Nederlandse klassiekers als ‘kleine jongen’, ‘Johnny, zing een liedje voor mij’, ‘het vrolijke kosterlied’ en ‘Nee, je hoeft niet naar huis vannacht’ met regelmaat van de klok ingezet.

Er zit een grappig verloop in hoe je de muziek vindt naarmate de avond vordert; je zou het kunnen vergelijken met dat van een verkort hartritme op een cardiogram. Eerst denk je: “Wat moet dit worden?”, daarna begin je er steeds meer in te komen en vind je de muziek wel leuk, het is eenvoudig en makkelijk meezingbaar. Vervolgens heb je het wel een beetje gehad met de makkelijke liedjes die je het afgelopen uur al drie keer hebt gehoord, maar uiteindelijk sta je met al je collega’s toch de laatste paar uur te springen en mee te brullen.

Zondag

Op zondag was er een groot aantal collega’s die meer van deze liedjes kende dan ik, dit was ook een van de belangrijkste redenen dat het op de afsluitende dag een gezellige dag was. Het begon iets minder. Doordat de organisatie niet goed met de werkgever gecommuniceerd had, werd het horecapersoneel uit bed gebeld en moesten de meesten halsoverkop naar Amsterdam, waardoor een goede voorbereiding bij sommigen ontbrak. Echter, op zondag kwamen de meest bekende artiesten/volkszangers het festival bezoeken, denk bijvoorbeeld aan Wolter Kroes en Peter Beense. Drie dagen lang werd de bekendste volkszanger van Nederland door de optredende artiesten; het was mooi dat de bezoekers (vooral inwoners van de Jordaan) keer op keer geraakt werden door zulke mooie statements. We praten hier natuurlijk niet over de aandachtsjunk Dries Roelvink, maar over onze vaderlandse held André Hazes. Het gehele repertoire van de, volgens de artiesten, ‘enige volkszanger van Nederland’ kwam voorbij en werd luidkeels meegeschreeuwd door het publiek. Zelf vind ik het altijd leuk om mensen te kijken, wanneer ik op een terrasje in de zon ga zitten, zal ik ook altijd met mijn gezicht naar de straatkant gaan zitten om te kijken wat er aan mij voorbij trekt. In Amsterdam is dit vaak het leukst, omdat mensen hier heel los en vrijzinnig zijn, in de Jordaan wordt dit helemaal onderstreept. 

Er was ook tijd voor grappen. Twan en Karel riepen mensen om hulp om hen even te helpen in de koelcontainer. Voor ze het wisten kregen ze te maken met de spoken van de koelcontainer (in werkelijkheid waren deze spoken niet meer dan bleke mannen, namelijk Bas en Rick). Dit werd gelukkig opgenomen met de mobiele telefoon en heeft hilarische beelden opgeleverd. Met name de reacties van Josselyn en Stefan Gies waren geweldig om te zien. 

Tegen het einde van de avond begon het redelijk leeg te lopen op het terrein, men moest de volgende dag gewoon weer werken en het feest ging ook niet te lang door, om 11 uur’s avonds werd het publiek bedankt en gemaand om de weg naar huis in te zetten. Het afbreken ging ontzettend snel, mede doordat de koelcontainer halverwege de dag een goede indeling had gekregen. Rond 12 uur werd iedereen bedankt voor de bewezen diensten en werd er op de terugreis nog even kort teruggeblikt op de succesvolle periode die wij met elkaar hebben beleefd. Soms ben je blij dat intensieve festivals erop zitten, maar stiekem kijk je toch altijd weer vooruit naar het volgende jaar. De komende tijd zullen er vooral nachtfeesten op het programma staan, weer iets heel anders dan de festivals in de zomer. Ik heb het erg leuk gevonden; mijn zomer kon niet meer stuk. 

Maarten Sipman, 26 september 2012

" title="Werken op het Jordaanfestival 2012" alt="Werken op het Jordaanfestival 2012">
evenementen. Ten eerste omdat mij dat veel leuker lijkt en omdat ik denk dat dat mij meer ligt. Het lijkt me een leuke uitdaging die ik graag aan ga. Ik leer snel, ben spontaan en ga graag met mensen. ||INTROTEXT||

Achter de bar in de horeca

Ik vind het ontzettend leuk om achter de bar te werken en in de horeca bezig te zijn. Evenementen is iets wat mij zo erg aanspreekt dat ik de opleiding Media en Entertainment Management ben gaan volgen. Daarnaast wil ik nog steeds op evenementen werken als barvrouw.

Het soort feesten

Ik nu Sport en Bewegen volgen op CIOS in Haarlem. Graag zou ik mijzelf willen voorstellen als een spontane en zelfstandige jonge man die veel doorzettingsvermogen bezit. Ik wil dit werk doen, op- en afbouw en in de loods, omdat hierbij lichamelijke arbeid nodig is en daar hou ik wel. 

Lekker doorwerken en aan het eind tevreden met het resultaat. Daarnaast hou ik van het soort feesten waar jullie werken, waardoor het voor mij leuker wordt om aan zo een feest

mee te werken. Ik ben ervan overtuigd dat ik met mijn kwaliteiten, enthousiasme, 

Knallen op evenementen

IK vind evenementen en festivals erg leuk hou ervan om nieuwe mensen te leren kennen en mijn voorkeur gaat toch wel uit om hard te werken lekker door te kmallen en bij festivals en evenementen is die mogelijkheid er ok ik heb al vaker op feesten gewerkt en vond dat altijd erg leuk iedereen is vrolijk en daar word ik ok vrolijk van

Na mijn kantoor baan, wil ik wat spontane, lichamelijke werkzaamheden verrichten. Zon bijbaantje bij evenementen en feesten is perfect en ik zal met plezier werken. Dus ik kan alleen doordeweeks in de avonden en weekenden helemaal. Heb een rijbewijs B, en eigen auto.

Werken in Amsterdam

Mijn ervaring in de horeca heeft ervoor gezorgd dat ik me er bewust van ben dat het een avondje keihard werken is, maar daardoor vliegt de tijd wel voorbij. Daarnaast maak je deel uit een enthousiast team en werk je met muziek op, hierdoor heb je de beste setting en een leuke avond. 

Meerdere vliegen in een klap zou ik zeggen! Tevens is dit de ideale flexibele baan die ik zoek. Ik woon deels in Amsterdam en deels in Hong Kong. Hierdoor ben ik niet geschikt voor een vaste part-time baan, omdat ik constant voor een korte tijd in Nederland ben. De mogelijkheid die jullie bieden om een paar keer per jaar te werken is dan uiteraard ook ideaal voor mij. 

Ik vind het leuk werk, je komt op diverse evenementen, de mensen zijn er meestal heel vrolijk dus hangt er een prettige sfeer. Het is wel hard aanpoten in de horeca maar dit hoort erbij. Na mijn havo wil ik waarschijnlijk een opleiding gaan volgen wat hier op aansluit. Eventsmarketing. 

" title="Ik wil werken op evenementen" alt="Ik wil werken op evenementen">
werken achter de bar op een groot feest. Ditmaal was Latin Village het feest waarop we met een groep een bar zouden runnen. Het beloofde een goed feest te worden, zeker gezien het feit dat het een erg zonnige dag zou worden. Ik had er dan ook veel zin in.  ||INTROTEXT||

Nadat ik met een vriend op het terrein was aangekomen, kreeg ik er meteen zin in. De geluidsinstallaties werden al getest en er waren grote podia. Iedereen van de organisatie was op dat moment nog druk in de weer. Zo werd er op veel plekken stro neergelegd, om  bepaalde modderige gedeelten beter begaanbaar te maken.

We hebben een rondje over het terrein gelopen, waarna we de shirtjes kregen uitgedeeld en naar de bar gingen. De bar was gelegen naast een grote tent, waarin vele (onder andere hiphop) optredens zouden plaatsvinden. Dat kwam goed uit, want dat is nou net de muziek die ik goed vind. Ik keek daarom reikhalzend uit naar de geplande optredens.

De Start

Voordat deze echter van start gingen, moesten we eerst nog de bar gereed maken: de bar opzetten, schenkpunten maken en drank in de koeling zetten. Deze werkzaamheden verliepen soepel en waren dan ook snel afgerond. Vanaf dat moment was het wachten op de eerste gasten. Niet veel later kwamen die, zodat het feest echt los kon gaan.

Werken op Latin VillageDe sfeer op het feest (en achter de bar) was goed en de mensen aan de bar waren over het algemeen heel relaxed. Het was daarom erg leuk en makkelijk werken. Na een aantal uurtjes te hebben gewerkt, werd het steeds drukker en zat het tempo er goed in. Omdat je aan de lopende band verschillende mensen aan de bar hebt, en je zoveel indrukken krijgt, vliegt de tijd voorbij. Voor mijn gevoel kregen we dan ook al relatief snel een pauze. Die pauze was overigens wel relaxed. Het was mooi weer en we konden in de zon even wat eten.

Ook de pauze vloog voorbij, dus we gingen weer terug naar de bar. We pakten de draad weer snel op en draaiden direct weer op volle toeren. De muziek op de achtergrond was goed en de mensen bleven aardig. Het was daarom binnen no-time weer pauze. Ook in deze pauze hebben we weer even wat gegeten (geregeld door de organisatie) en konden even rusten, voordat de avond van start zou gaan.

De avond zag er hetzelfde uit als de dag. Het bleef onverminderd druk aan de bar en de sfeer bleef goed. Om 11.00 uur sloot het podium naast onze bar. Iedereen vertrok toen richting de main-stage, waar het feest nog korte tijd voortduurde. Geheel in stijl werd het feest afgesloten met vuurwerk.

Al met al weer een geslaagd feest, waarop ik met plezier gewerkt heb!

Rick, 28 juni 2011

" title="Werken op Latin Village " alt="Werken op Latin Village ">
achter de bar. Hoewel Trance niet helemaal mijn ding is – ik ga het liefst voor de hardere feesten zoals de beroemde Q-dance feesten – had ik er toch zin in. Achter de bar werken staat altijd garant voor gezelligheid, lachen en feesten. ||INTROTEXT||

Vette locatie is de Jaarbeurs

Dit keer begon het feest om negen uur, dus om half acht was de crew aanwezig in de Jaarbeurs Utrecht. Wat een vette locatie is de Jaarbeurs! Naar mijn mening wordt de jaarbeurs veel te weinig gebruikt voor grotere feesten. Er is veel ruimte voor grote zalen, veel ruimte om stands en zitplaatsen te plaatsen en het geluid kon ook lekker hard!

De organisatie van Trance Energy had hier ook goed gebruik van gemaakt want toen we binnenkwamen was het al meteen duidelijk; dit wordt een vette show. Er stonden gigantische boxen aan de zijkant van de zaal en de lasershow zag er ook al super uit! Alle balken in het plafond van de Jaarbeurs maken de lasershow extra spectaculair en de aankleding van het podium was fenomenaal.

Mensen kijken op Trance Energy

Om een uurtje of negen begonnen het feest EN mijn eerste pauze. Aangezien de mainstage nog erg leeg was en de muziek nog lekker rustig betekende dat dat we bij de ingang gingen zitten en mensen kijken.

Op Trance Energy was een enorme variatie aan gasten! Ik heb nog nooit zoveel verschillende mensen gezien op een feest. Naast de mensen die normaalgesproken naar feesten komen was er op Trance Energy ook een overvloed aan oudere mensen tot een jaar of 45-50. Ook mensen uit het buitenland waren in grote aantallen afgekomen op dit feest. Denen, Duitsers, Engelsen, Fransen, Italianen ik heb ze allemaal gezien. Super, want hoe meer zielen hoe meer vreugd.

Na een uurtje te hebben genoten van de pauze was het tijd om weer aan de slag te gaan. De muziek was nu lekker op gang gekomen en de zaal werd al lekker vol. Tijdens het feest had iedereen het lekker naar zijn zin. De gasten waren tevreden, hadden een leuk feestje en achter de bar was de sfeer ook goed.

Het was heel gezellig met het vaste team en de nodige grappen werden weer gemaakt. Vooraan de bar was het echt druk dus het was even een paar uur knallen. Op rustigere momenten was er tijd om wat langer te praten met de gasten. Veel mensen kwamen rechtstreeks van hun reis naar het feest om daarna meteen weer terug te reizen. Die-Hards hoor!

Barmeiden aan het afbreken van de bar tijdens Trance EnergyGenieten op Trance Energy

Wat de muziek betreft leek iedereen enorm te genieten van het geluid. Ik heb alleen maar positieve reacties gekregen van gasten. Het enige wat sommigen een beetje dwars zat was het feit dat Paul van Dijk twee keer hetzelfde nummer draaide in zijn set, namelijk “Paul van Dyk feat. Johnny McDaid - ID (?My Home?)“. Maar gelukkig mocht het de sfeer niet drukken en genoten de gasten van het feestje terwijl wij lekker bezig waren achter de bar.

Rond een uur of 6 werd het al snel een stuk rustiger, veel mensen gingen al weg om lekker te gaan slapen. De laatste gasten gingen nog los op Fausto die wat hardere trance draaide en het feest goed afsloot. Toen alweer het einde van het feest, lekker opruimen, afbouwen, omkleden en naar huis!

Hoewel Trance dus inderdaad niet echt mijn ding is, was werken op Trance Energy weer hartstikke leuk! Als we volgend jaar weer werken op Trance Energy ga ik zeker weer mee!

Rebecca Koopmans, 11 maart 2009

Suzanne heeft ook een verslag geschreven over het werken op Trance Energy.
Karel heeft een nieuwsbericht geschreven over Trance Energy.

" title="Verslag van het werken achter de bar tijdens Trance Energy 2009" alt="Verslag van het werken achter de bar tijdens Trance Energy 2009">
Nijmegen op de fiets gestapt richting vliegveld Weeze (DL) op weg naar het langste festival van het jaar; Q-base. ||INTROTEXT||

We wisten dat het festival grotendeels in bunkers gehouden zou worden, maar dat ze zó verscholen lagen dat we er bijna een uur naar hebben moeten zoeken, dat hadden we niet verwacht.

Maar goed, na ruim 3 uur fietsen waren we dan toch op de plek van bestemming aangekomen, waar we de rest van de groep, die er ook pas net was, voor de ingang aantroffen. Gewapend met ons blauwe personeelsbandje gingen we het festivalterrein op, en dat betekende het begin van een erg lange werkdag, of eigenlijk werknacht.

De bar bij Mainstage

Van 4 tot 5 zijn we druk bezig geweest alles achter onze bar (bij de mainstage!) in orde te maken. De taps moesten aangesloten, de bekers binnen handbereik en netjes gestapeld, en de frisdrank op avontuurlijke wijze door het raam, over een stapel autobanden heen getild, van de koeling naar de bar vervoerd worden.

Barpersoneel aan het werken op Q-base festival 2010Toen we om 5 uur alles op orde hadden, kwamen de eerste feestgangers binnengedruppeld. Wat meteen opviel, was de gemengdheid van het feestpubliek. Vergeleken met andere festivals waar ik eerder werkte, was het publiek van Q-base erg internationaal.

Relatief veel mensen waren erg vroeg aanwezig, en opvallend felgekleurd gekleed – iets wat de danceliefhebbers uit Groot-Brittanië lijkt te typeren.

Pas rond een uur of 9 begon het wat voller te worden in onze hangar, wat wil zeggen dat we tot die tijd voldoende gelegenheid hebben gehad om zelf wat achter, of op, de bar te dansen en van  van de de sfeer te genieten. En een sfeer hing er zeker!

De zon was al onder, en dan pas merk je op wát voor toplocatie je bent! Hartstikke donker, overal bunkers waarin gefeest wordt, en één open-air stage waar Q-dance niet te zuinig had gedaan met de laser-voorziening.

Werken hangar

Zoals eerder gezegd stonden wij op de mainstage te werken, welke in een grote hangar was ondergebracht en waar de echte hardstyle liefhebber niks te klagen heeft gehad. Ja, in onze hangar was het de hele nacht één groot feest.

Pas tijdens mijn derde pauze (rond 4 uur in de ochtend) begon ik te merken hoe lang het langste festival van het jaar eigenlijk duurt. De vermoeidheid begon toe te slaan, en de pauze werd dan ook gebruikt om lam op een bankje te hangen en een kort power-napje te doen.

Daarna moesten we nog 3 uur doorwerken, want het festival duurde nog tot 7 uur, en daarna moest natuurlijk ook alles weer afgebroken worden. Die laatste uurtjes waren koud en zwaar, maar als ik naar de dag in zijn totaal kijk, was het weer fantastisch!

Om 9 uur s ochtends zaten we weer op de fiets naar huis, zagen we de eerste vliegtuigen  vertrekken, en waren het goede weer en Q-base voorbij.

Kirsten, 20 september 2010

" title="Werken op Q-base festival 2010" alt="Werken op Q-base festival 2010">
X-Qlusive Holland 2010. Hier wilde ik dolgraag bijzijn om dat dit feest  ooit mijn eerste feestje was, alleen toen was ik 17,  puber en een stuk blonder!  ||INTROTEXT||

Heineken Music Hall

Het feit dat het in de HMH was werkte wel mee, aangezien iedereen dit altijd betiteld als de locatie met het beste geluid. Dat wilde ik dan (nogmaals) meemaken.

Om 20.00 arriveerde ik aan de achteringang van de HMH. Daar kregen we al snel te horen dat het iets anders werken was dan voor de Wit. Na wat angstaanjagende briefing over praktische zaken als, telefoon inleveren, niets mogen drinken achter een bar en niet zomaar naar de wc mogen stonden we incognito in onze ‘tempo team’ outfit achter de bar. Jammer dat we net niet bij het thema paste met ons rood ;)

Verkleden

Op internet had ik al gelezen dat het de bedoeling was om verkleed te komen. Ikzelf ben dol op verkleden, maar ik was benieuwd of mensen die niet uit Brabant zouden komen ook zo enthousiast hierover zouden zijn.

Ik kan me voorstellen dat als je nooit carnaval viert je ook niet echt veel verkleedkleding voorhanden hebt ;) Maar het bleek alles mee te vallen. Veel mensen waren Oranje gekleed, zelfs Denen, Ieren en Duitsers. Ik heb koeien gezien, boeren, boerinnen en zelfs mensen die als leeuw waren. Fantastisch!

Ook heeft de Q-dance merchandise een goede omzet gehaald met hun leuke delfstblauwe kledinglijn die zaterdag verkocht werd.

X-Qlusive Holland in de Heineken Music HallHollands

Wat ik zelf altijd leuk vind aan verkleedfeestjes is dat de sfeer altijd net iets sneller erinzit aangezien iedereen er grappig uitziet. Iedereen is meteen wat losser en dat was ook zaterdag te merken. Na de opening van de Koningin, het Wilhelmus en de ‘balletjes van de koningin’ ging iedereen lekker los.  Q-dance heeft het thema ultiem goed doorgevoerd aangezien de Dj’s verkleed waren als Hollandse Helden; De toppers (Alpha2 en Randy), Bassie & Adriaan en zelfs Meneer de Uil waren aanwezig. Daarnaast waren typisch Nederlands uitziende meisjes kaasjes, leverworst en bitterballen aan het uitdelen. Alles was tot in detail ‘Hollands’.

Werken X-Qlusive

Maar genoeg over het feest, het werken was erg leuk! Daar wij achter de mobiele bar stonden was het niet erg druk. Dit was enerzijds relax en anderzijds jammer omdat ik toen 2 uur in alle garderobe heb gestaan. Maar goed, het was voor een goed doel ;)

En het was toch wel leuk om zo een andere kant van het feest te zien.  Want wat een fantastische mensen liepen er rond. Iemand die wilde gaan buikschuiven door de hal, wat uiteraard voor hem een pijnlijke ervaring werd.

Een jongen die zo ver weg was en mij zomaar 20 euro wilde geven... en alle mensen die met hun pijnlijke voeten als een soort pinguins door de hal slenteren. Het mooie aan zo’n feest vind ik altijd dat iedereen lekker doet wat hij of zij zelf wilt. Lekker gek dansen in de hal,  niemand die er ook maar naar omkijkt. Iedereen is vrij en daardoor blij!

Super feest

Kortom het was een super feest, goede sfeer, leuke bezoekers en goedgeorganiseerde zaken voor het personeel ; Lekker eten en niet op je geld wachten. Om half 10 heb ik mijn bedje gevonden na een heerlijke treinreis met feestgangers, die zoals iedereen en altijd jaloers zijn op je baantje.

Hierdoor besef je maar weer eens hoe bevoorrecht je bent als barmedewerker bij de Wit!

Patricia de Pinth, 13 oktober 2009

" title="Werken X-Qlusive Holland" alt="Werken X-Qlusive Holland">
Mysteryland.

De bar waar ik plaatsnam stond op noord, de zogenaamde q-dance stage. Onderaan een heuveltje, want bergen hebben wij niet in Nederland.

Langzaam kwam al het personeel dat achter de bar stond binnendruppelen bij ingang noord. Toen we zowaar compleet waren gingen wij opzoek naar onze bar. ||INTROTEXT||

Contracten personeel Mysteryland

We hadden 16 nieuwelingen achter de bar staan. Al deze groentjes moesten netjes een contractje invullen. Zoals velen van jullie weten gaat dit vaak mis.

Mensen zijn hun kopie van het identificatiebewijs vergeten, of hebben ervoor gekozen een kopie mee te nemen van hun rijbewijs. Maar tot grote verbazing van barrunner, 2de runner, en mevrouw die contracten ophaalde was alles compleet.

Sommige barrunners was dit al eens eerder overkomen, men sprak erover, maar ik geloofde ze nooit. Maar mijn ogen werden op dat moment geopend. Het was een geweldige ervaring.

Werken bij Q-dance op Mysteryland

Natuurlijk kan het naar een dergelijk geweldig moment alleen maar heuvelafwaarts gaan. Maar niks duiden erop dat dit zou gaan gebeuren. Ik moet toegeven dat het mixapparaat kapot was, we geen koolstof meer hadden na 4 uurtjes vanwege een lekkage, de 7-up en rosé halverwege het feest opwaren, maar dit is gebruikelijk bij elk feest. Hier raak je aan gewend, en het kan dan ook de pret niet drukken.

Iedereen achter de bar was lekker aan het werk, ondanks de enorme drukte op de stage. Het is toch verwonderlijk dat zoveel mensen naar een stage gaan waar heel hard, slechte muziek wordt gedraaid.

Misschien is het hetzelfde als geloven in god, als je het in je eentje zou doen zou iedereen je voor een idioot uitmaken, maar zodra er een grote groep in geloofd kan het een mooie ervaring zijn voor de mensen die geloven. De sfeer zat er bij de meeste mensen in ieder geval goed in.

Rosé en kapsel

Nadat er bekend was dat de rosé op was, besloot ik nieuwe dozen te gaan halen bij een andere bar. Het was bijna onmogelijk om ongeschonden door de menigte een weg te vinden.

En zodra ik terugliep door deze mensenmassa met dozen rosé in mijn handen waren er veel mensen die ernaar keken alsof ik met goud rondliep. Iedereen wilde er wel wat van hebben. Zo was er ook een vrouw met een joint in haar handen, ze kon zo mijn moeder zijn gezien haar leeftijd.

Ze gaf me een knipoog. Zou dat nou komen omdat ik al die rosé in mijn handen had,

Karel had nog voordat het feest begon gezegd dat en kort kapsel mij wel goed stond. Maar ze was zo lelijk als de nacht, dus vervolgde ik maar snel mijn weg terug naar de bar.

Bevoorraden vip bar op Mysteryland

Zo’n beetje de rest van de tijd hield ik mij bezig met de mixjes voor de bar, en naar een tijdje moest de vip-bar worden bijgevuld. Karel en ik liepen met Eristoff en go Fast de berg op naar de vipbar.

Maar onder een van de feestgangers was iemand die zijn collegegeld had besteed om zijn kaartje voor dit evenement krijgen. Zo vond hij het dus ook nodig om aan onze kostbare voorraad drank te zitten.

Niet voor niets bleek dat deze man weinig verstand had, want hij deed dit onder het oog van een bewaker. Hij werd snel aan de kant geduwd, zodat Karel en ik het drank naar de vip-bar konden brengen.

Het feest ging langzaam naar het einde toe, het werd al donker, en in de verte zag ik wolken waaraan te zien was dat er regen opkomst was. Zo vond het afsluitende uur op de q-dance stage in de stromende regen plaats.

Afbouwen ging ook lekker snel, en de koelcontainer was bijna leeg. Dus er was goed verkocht aan de bar. Uitbetalen ging ook lekker snel. En zoals altijd bij moesten de runners zelf regelen hoe ze de overuren in briefjes van 20 en 10 netjes gingen verdelen onder het personeel.

Na wat rekenwerk was iedereen tevreden en kon ik mijn auto in stappen en naar huis rijden. Was een gezellig dagje op Mysteryland, maar ook vermoeiend. Ik was dan ook blij toen ik mijn bedje gevonden had.

Fransje, 31 augustus 2009

" title="Fransje op Mysteryland" alt="Fransje op Mysteryland">
festival, deze zomer, en wel: Q-BASE, airport Weeze. Vlakbij het vliegveld en dan ook nog eens op 11 september, tja wat een timing. 

Smiddags om 13.00 vertrokken vanaf Groningen CS, en ja hoor, wat weer veel wegwerkzaamheden onderweg. ||INTROTEXT||
 
Wij hadden op dit feest 2 kleine barretjes, elk 5 meter, vlak bij elkaar. Ideaal dus, we hadden slechts 10 mensen nodig, die in 2 autos passen. Dat was wel lekker dus, uitsluitend ervaren mensen mee.

Verdelring Barpersoneel

Luc deed de bar bij de Frank Kvitta bunker, kleine bunker met harde Techno. Ik stond achter deze area bij een kleine buitenpodium, Vage Gasten, waar eerst Electro werd gedraaid en later Dubstep.

Barpersoneel heeft het gezellig op Q-base festival.Waarom is Q-Base toch altijd zo geweldig?? IK denk dat dit komt, dat de combinatie van de muziek en de locatie zo byzonder is.

Q-Base is op een oude leger vliegbasis, met vele bunkers , Romneyloodsen en een Hangar, (=de mainstage) in een bosrijkgebied. Geen tenten dus op dit feest.

De muziek komt altijd erg goed tot zijn recht hier, vooral ook met de vele lasereffecten en dat het voornamelijk snachts is. Ook ben je op dit festival snel bij alle areas, ideaal als je al je favo djs wilt zien.
 
Wij stonden wat aan het begin van het festival, bij ons is het dan ook niet echt druk geweest, wel gezellig druk bij de Vage Gasten area, maar de bar was een makkie!

Q-Base bezoekers

De meeste Q-base bezoekers komen toch echt voor de Hardstyle en Hardcore, dit was hier dan ook volop te horen bij meerdere areas.

Een meisje is bier aan het tappen op Q-base.Wel vond ik de Open air podium, (all harder styles) minder mooi dan waar die de vorige paar jaren was, toen lag die tussen het bos vlakbij onze areas. (hier was nu de chill out)
 
Alle barpersoneel heeft wel lekker genoten van dit feest , tijdens hun pauzes. Sommigen hebben nog bij andere barren gewerkt, tijdens de pieken.

Bij ons werd in het begin lekkere Electro gedraaid, dat snachts overging in Dubstep. Deze stroming komt uit Engeland overwaaien, ik ken het van de Dub &dwarsfeesten in Simplon.

Vooral Sophie vond deze muziek helemaal te gek. Het publiek ging hier ook goed los op deze (door een lang blijven hangende baslijn) muziek.  Tja, hoe leg ik het uit, haha.  De dreun van de bas bleef hangen , iig.

Bunkers Q-base

Luc en zijn groepje stond met zijn bar tussen 2 bunkers in, de ene dus met o.a Frank Kvitta, stevige techno, de andere bunker (drop Your Owm area) hele harde Drum & bass, maar ik heb er ook wel andere vreemde stijlen gehoord.
 
Vage gasten aan de DJ op Q-baseOok dit feest hadden we geluk met het weer, het was lekker weer, droog en ook minder koud als voorgaande jaren, dacht ik.

Ondanks de vrij slechte zomer, hebben we het op Indian Summer en Dancevalley na, goed getroffen met het weer.
 
Om 5. 30 stopte de muziek bij onze area, toen hebben we de tent dicht gedaan, muntentonnen en drank opgeruimd.

Vervolgens hebben we met mijn groep bij de bar van Wendy geholpen, (bij de Neophyte area)
Hier was het wel druk.

Luc zijn bar bleef wel open , omdat hij bij een doorloop stond. Toen het bij Wendy wat rustiger werd, hebben we nog een rondje gelopen, of we elders nog moesten helpen.

Maar inmiddels was het overal al rustig, zodat we terug konden naar onze eigen bar. Dus alles maar opruimen en afbreken.

Naar Groningen

Na alles afgerond te hebben, shirts , porto etc. ingeleverd, kunnen we weer terug naar Groningen.

Gelukkig had ik meerdere mensen mee met een rijbewijs, want bij Arnhem werd ik behoorlijk moe. Nantke wilde vanaf hier gelukkig terug rijden.

Inmiddels regende het in Nederland ook weer volop, dat is ook vervelend autorijden. Ik was tegen half 1 thuis, even in bad met een biertje, toen slapen.

Om 17.30 werd ik wakker en ben er even uitgeweest, maar ik was nog niet echt fit, lag tegen 20.00 van ellende maar weer op bed, haha.
 
Maar goed, het festivalseizoen zit er eerst weer op. Het was weer erg leuk, wel zwaar af en toe, (vooral dat gereis steeds). Ik kijk weer uit naar het volgend seizoen.

Heb me voorgenomen om de komende weekenden, zelf veel leuke dingen te gaan doen.
 
Groetjes Erik Heun, 22 september 2010

" title="Barpersoneel op Q-base" alt="Barpersoneel op Q-base">
loveland. Een Groot dance festival in het sloterparkbad te Amsterdam met wel 10 areas!

Weer een lange dag voor de boeg. We waren gelukkig met veel collegas en de muziek was zeker niet verkeerd, al ben ik van de iets snellere soort. Dit keer niet achter mijn oude vertrouwde bar, maar dat maakt niet zo veel uit Zo leer je weer is wat andere mensen kennen. ||INTROTEXT||

Toen we de shirtjes van loveland kregen waren alle meiden blij want de shirtjes waren erg gaaf. De jongens daar in tegen wilde er niet mee gezien worden. Na een uur stond alles klaar en konden de meeste mensen de 1e pauze houden. Including me.

Dus voor een uur het terrein beetje bekeken en met mn collegas rond gehangen. De organisatoren hadden zich weer uitgesloofd. Je kon bootjes varen, chillen op grote zit zakken, in een reuzenrad, ze hadden een soort boomhutten, een gedeelte waar je kon rollerskaten en je kon ook zwemmen. Het was tenslotte ook een zwembad.

Horecapersoneel dat aan het werken was op Loveland Festival in Sloterplas.

Indrukken van Loveland

Maar ook gigantisch veel kraampjes voor alles en nog wat, onder andere gave loveland brillen. Maar het beste gedeelte was toch: Love Life, fight cancer. Ze hadden er allemaal ligbedden aan het water, waar veel mensen childe. Het is best belangrijk dat op grote feesten iets qua info word gegeven over zulke dingen.

En Toen was het weer tijd tijd om weer aan het werk te gaan. Dit keer was ik aan het schenken en wat ging het toch hard. Het eerste uur was, zoals altijd, rustig maar na uurtje of 2 komen de meeste mensen toch wel.

Bij ons was het nog rustig, bij main was het weer gigantisch druk. We hadden het best druk maar het was relaxte drukte. Niks doen is veel erger. Dan gaat de tijd wel erg langzaam. Tussendoor even wat kleins gegeten en meteen weer aan het werk. We kregen helaas op dit festival te laat ons eten.

Dus best wel honger. Zorg dus ook dat je altijd zelf wat eten meeneemt. Je kan in de drukte niet zomaar weg om te gaan eten. Maar vroeg of laat krijg je pauze. Ik dus ook en wel 2 uur achter elkaar. Gelukkig zijn de mensen bij de voedsel kraampjes ontzettend aardig en heb ik mn buikje toch aardig vol gekregen. Maar onder het stoeien met 1 van de bar runners, had ik hem flink opengehaald met mn horloge dus zo aardig als ik was, had ik ook een broodje kroket voor hem geregeld.

Vuurwerk op Loveland

En toen was er vuurwerk! Wat was het mooi zeg. Groot en zoveel kleuren. Het duurde denk iets van 15 min. Maar ook toen waren mijn 2 uur pauze voorbij dus terug achter de bar. Maar eerst nog een gratis ijsje halen bij Ben & Jerry :P Lekker!!

Vervolgens het leukste van de avond, opruimen. Naja het is helemaal niet zo erg als je het met zn alle doet maar dit keer was de helft van de bar er. De andere helft had pauze. Dus het opruimen duurde aardig lang. Maakt opzich niet zoveel uit, aan iedere avond komt een einde. Ook aan deze.

Het belangrijkste is toch dat je geniet wat je doet. En ik kan met alle eerlijkheid zeggen dat ik dat doe. Helaas moet ik Sail en Decibel missen maar bij Mysteryland ben ik zeker aanwezig en misschien dat ik daar ook een leuk verhaaltje voor schrijf ;)

Groetjes Gioia Huizenga, 31 augustus 2010

" title="Loveland Sloterplas" alt="Loveland Sloterplas">
Amsterdam. Dit was ook erg leuk om te doen, vorig jaar had ik nog 4 dagen gewerkt bij Delfsail in Delfzijl. Nu dus in Amsterdam, en op de dag dat alle schepen binnenkwamen vanuit IJmuiden.

Een aantal schepen had ik in Delfzijl dus ook al gezien, zoals de Stad Amsterdam, op dit schip heeft een vriend van mij gewerkt als chefkok. Dit schip vaart voor Randstad de hele wereld over, hij is op de mooiste plekken van de wereld geweest dus. ||INTROTEXT||

Sail Amsterdam

Ik was de dag ervoor naar Amsterdam vertrokken met de trein, eerst bij een vriend op bezoek geweest. Hier had ik ook een slaapplek, Hij woont in Ijburg, (nieuwe wijk bij Amsterdam.) En uitzicht op het Markermeer.
 
Erik op de fiets tijdens het werken op Sail Amsterdam 2010De volgende dag moest alle personeel van De Wit Events zich om 9.00 melden in het Movenpickhotel, de tram stopt hier rechtvoor. Ik was eerst bij Peter ingedeeld bij een grote bar bij het hoofdpodium.

Dit was helemaal op het Javaeiland, hier is normaal een loopbrug naar toe. Maar deze was afgesloten, daardoor moesten we er helemaal omheen lopen. Gelukkig had ik een vouwfiets bij me, deze had ik al meerdere keren kunnen doorverkopen, haha.
 
Bij Peter was ik er dus als eerste, dus eerst de bar klaarmaken. Na een uur moest ik weer terug, (achter het hotel) om te werken bij een kleine bar. We stonden hier ook best mooi, tegenover 2 grote russische Driemasters.

De bar liep hier erg lekker, ik had daar leuke collegas. Helaas heb ik het vuurwerk moeten missen, want ik moest de trein halen naar Groningen. Hier had ik de dag erna ook een evenement. Gelukkig had ik een gratis overgangskaartje, dus ik reisde eerste klas, lekker luxe dus.
 
Zaterdag was er dan Decibel Outdoor, nabij Beekse Bergen. Erg ver voor onze crew, helemaal tegen de Belgische grens aan. Op dit feest had ik 2 barren, Jan deed de bar bij 1992 is 4 you, Ik zelf had 30 meter bar in de Hardcoretent.

Vullen met personeel

Zoveel bar had ik nog nooit gehad en het was ook best lastig om deze te vullen met personeel. Velen waren toen op vakantie/  Lowlands / leiding bij Bonkhorn,(kinder spelweek). Ook was er op die dag veel barpersoneel nodig voor : Outdoor Stereo en Sail.
 
Boten die wij zagen tijdens de sail in Amsterdam vanaf achter de bar.Maargoed, uiteindelijk is alles goed gekomen, ook met vervoer. Na een behoorlijk stuk rijden dus waren we voor de 3de keer bij Decibel, aan het strand bij de Beekse Bergen.

Jan Ploeg stond met zijn 1992 bar op een prachtige plek, tegenover het podium, die in het water stond. Heerlijke classics hier, hmmmm, hier had ik zelf wel graag willen staan.

Maar ik stond dus in de Hardcoretent, een stuk verderop. Decibel loopt net als Defqon.1 in de lengte, langs het water. Opzich heel mooi, alleen wel ver lopen als je alles wilt zien.

Het was heerlijk weer die dag, hierdoor was het bij ons in de tent niet zo druk. Daardoor zijn er een aantal mensen van mij gaan werken bij de bar van Jolanda.

Zij had een grote bar bij de buitenarea, Pussylounge, vlakbij ons. Hier draaide o.a Paul Elstak. Bij deze bar is het de hele dag druk geweest.

Sfeer op Decibel

De sfeer op Decibel was weer erg goed, voor iedereen die van de hardere stijlen houd was er aanbod genoeg. En schitterend weer he!

Onze area sloot om half 11, zodat we daarna weer de bar konden opruimen en afbreken. Dan weer een pokke eind rijden naar het verre Groningen. Onderweg puilden de tankstations nog uit met Bussen vol met Decibelbezoekers.

Thuis gekomen, maar gelijk op bed, want de zondag was er : Dance in the Park in Groningen, met o.a. Sunnery James en Ryan Marciano.
 
Een druk, maar gevarieerd weekend was het. We hebben het weer erg leuk gehad.
 
Groetjes Erik Heun, 19 september 2010

" title="Werken op Sail" alt="Werken op Sail">
Amsterdam en een paar dagen op een camping in Renesse. Gelukkig was het in de weekenden tijdens de grote feesten wel mooi weer steeds. ||INTROTEXT||

Op de laatste dag van mijn vakantie was er dan nog Mysteryland, op het Floriadeterrein bij Haarlemmermeer.

Mysteryland heeft na o.a. Bussloo, Maasvlakte, Biddinghuizen hier nu een vaste locatie. Dit feest is opgedeeld in een Noord en Zuid gedeelte. De mainstage, Dirty Dutch zijn ingedeeld op zuid. Wij stonden zoals elk jaar weer op noord.

Q-eiland

Na in voorgaande edities bij de Q-eiland, Tiesto en Trance area gestaan te hebben, deden we dit jaar 2 barren bij de Technoarea, genaamd Electro Deluxe. Dit was in de eerste tent, vanaf ingang noord.

Werk achter de bar tijdens het werken op MysterylandOndanks dat de weersberichten vrij slecht waren, is het toch de hele dag droog en vrij zonnig geweest. Jan deed de kleine bar buiten de tent, ik stond in de tent.

Bij ons draaiden o.a Chris Liebing, Luke Slater en Speedy J, heerlijke techno. De sfeer was er ook erg goed.

We hadden een goede crew, dus de barren liepen ook erg lekker door. Omdat het bij de Q-Eiland erg druk was hebben daar nog mensen van onze bar gewerkt.

Mysteryland is een erg groot festival. Ik heb er dan zelf ook weinig van gezien, behalve af en toe naast onze area bij de Cadenza, (een mooie open airstage met soortgelijke muziek als bij ons.) Speedy J sloot af bij ons, van deze Dj heb ik zelf nog een aantal cd-singels.

Naar Groningen

Tegen 22.15 sloot onze area dan, dus kunnen we weer de boel opruimen, afbreken. Nu begon het dan wel wat te regenen, ook tijdens de terugreis naar Groningen was het vrij slecht weer.

Gelukkig tijdens Mysteryland wel lekker weer, echt geluk mee gehad!! Tegen 4en thuis, gelijk maar op bed. Want zondag begon het gewone werk weer voor mij, ik had de luxe om gelijk met de avonddienst te beginnen, haha.

De zomer zit er weer bijna op, over 2 week is dan ons laatste feest van deze zomer, Q-base in Duitsland.

Groetjes Erik Heun, 19 september 2010

" title="Werk op Mysteryland" alt="Werk op Mysteryland">
2 generations, het feest van de herinneringen en de verassingen. Voor de allereerste keer werd het feest als een festival buiten gevierd op de prachtige locatie de veerplas te Haarlem (Saplaza). ||INTROTEXT||

Wij waren natuurlijk heel erg blij dat wij de drankvoorziening van deze eerste editie van 2 generations open air mochten verzorgen.

Het festival was tot in de puntjes verzorgd. Om te beginnen was het weer echt fantastisch! En is het niet een heerlijk idee om onder het warme zonnetje, op het strand, met live muziek gemasseerd te worden aan het water ? Dit was allemaal mogelijk op ‘2 generations’.

Zeikmuziek

Op elke tafel lag er zonnebrand, after sun en stond een leuk plantje. Wat ik zelf heel erg leuk vond en graag even extra in de spotlight zet was de toiletvoorziening. Bij het toilet kon je ‘zeikmuziek’ aanvragen.

Het toilet had zijn eigen dj om je te voorzien van leuke muziek tijdens het toiletteren, zoals ‘sweet home alabama’ van Lynyrd Skynyrd. Dit vond ik echt een fantastisch idee.  

Barpersoneel dat aan het werken is op de evenementen.Er hing een hele goede en eensgezinde sfeer. Het festival was kleiner dan de meeste festivals. Er was één podium, twee grote bars, eettentjes, EHBO, etc. Maar juist dat kleine maakte het festival extra gezellig.

Het voordeel van één podium is in ieder geval dat je niets kunt missen en niet hoeft te kiezen naar welk optreden je wilt gaan luisteren. Het was een feest waar iedereen zich welkom voelde. De muziek was gevarieerd van de beatles (cover band) tot dj gregor salto. Tijdens ‘Roberto jacketti en de scooters’ vlogen de kussen zelfs over (en door) het publiek heen.

Om te werken was het een heel prettig festival. De prijslijst was makkelijk te onthouden en er was genoeg personeel. Het was niet zo druk als andere feesten, omdat er minder bezoekers waren gekomen dan verwacht. Maar eerlijk is eerlijk, een keer minder hard moeten werken is ook wel lekker.

Dansende barcrew

Samen met een vriend van me had ik me aangemeld voor dit festival. Voor ons was locatie Haarlem perfect, want dit kunnen we fietsen. De barcrew was een fijn team om mee te werken en dat is ook belangrijk. Een dansende barcrew straalt immers meer sfeer uit dan een ruziënde barcrew.

Het was een heel fijn publiek om voor te werken. Vaak is het toch het geval dat mensen over de bar heen komen te hangen en zo hard mogelijk roepen om je aandacht te krijgen. Op ‘2 generations’ was dat anders. Mensen waren geduldig en vrolijk.

Het was natuurlijk ook rustiger dan verwacht en dus kon men sneller geholpen worden. Niet één persoon heeft tegen mij geschreeuwd of onaardig gedaan. Wat ik persoonlijk ook erg leuk vond, was dat ik bekende mensen tegen ben gekomen. Ten slotte wil ik graag nog zeggen dat het echt heerlijk is om het laatste uur pauze te krijgen, zodat je nog met de eindact mee kunt feesten.

Bedankt voor de fijne werkdag.

Sascha Fokker, 16 september 2010

" title="Werken op 2 Generations open air" alt="Werken op 2 Generations open air">
2 generations was mijn eerste keer werken. Eerst moesten we met z’n alle verzamelen en kregen we een grappig Heineken T-shirt aan. Veder mochten we zelf weten wat we aan hadden.

We waren met een best grote groep, zo’n 30 man. We werden verdeeld in 2 groepen, en we konden het podium goed zien. Het was lekker rustig aan het begin en we maakte de bar klaar om te beginnen! ||INTROTEXT||

Het werd al wat drukker en de eerste mensen kwamen een drankje halen. De sfeer was goed achter de bar en ik raakte al een beetje aan de praat met nieuwe mensen!

Achter de tap

Ik mocht mijn vriendje meenemen en ik vond het echt een super leuke ervaring om met hem te mogen werken. Hij achter de tap en ik eerst bezig met de cola en wijnen maar later met de mensen zelf, wat ik toch wel leuker vond om te doen.

We kregen lekker veel pauze en mochten ook lekker een broodje kopen met onze muntjes die we hadden gehad!

Barpersoneel aan het werken in HaarlemOok kwam later nog iemand langs met een oester! Dus ik had dat ook geprobeerd, er zat namelijk ook spinazie en oude kaas overheen, maar echt lekker was het niet! Wel vond ik het erg leuk om te proeven en zoiets uit zo’n mooie schelp te eten.

Het was een mooi feest, met wat oudere mensen. Er was ook een stukje strand met kussens en kleden, daarop lag ook zonnebrand en aftersun wat ik wel luxe vond.

Leuk als je dan op een feest komt en iemand wil je lekker insmeren terwijl jij naar de muziek luistert en lekker naar de zee kan kijken en chillen.

Aan het werk

Na onze pauze gingen we weer aan het werk en de sfeer was lekker los, iedereen danste of zong lekker mee.

Dit was de eerste open lucht editie van 2 Generations en ik vond het erg leuk en zeker voor herhaling vatbaar. Ook de lokatie was mooi uitgekozen.(Haarlem)

Groetjes Lilly, 14 september 2010

" title="Werken op 2 Generations in Haarlem" alt="Werken op 2 Generations in Haarlem">
de wit events’. Ik ging samen met een vriendin heen die er al een paar keer gewerkt had: Lois. Ik had er enorm veel zin in en ging dan ook met een enthousiast gevoel heen. ||INTROTEXT||

Het begon allemaal een beetje met moeite, we stapte uit op het verkeerde station waardoor we moesten uitzoeken hoe we in het voor ons totaal onbekende Haarlem bij 2 generations kwamen.

Bijna geen mens wist iets af van het feest. Gelukkig kwamen we meisje tegen die ons uitlegde welke bus we konden nemen en hoe we er moesten komen, zij moest zelf ook heel toevallig werken op 2 generations! Om half 2 moesten we aanwezig zijn.

We kwamen aan op het terrein, het zag er allemaal erg leuk uit moet ik zeggen…  Er werd al wat muziek gespeeld, voor de oefening geloof ik. Eenmaal aangekomen bij de afgesproken plek kregen we bandjes en shirts en liepen we met onze barrunner naar onze bar. Hier gingen we ons voorstellen aan de andere collega’s.

Voor het eerst werken

Bijna iedereen was er voor het eerst, dat was ook wel grappig. Allemaal erg leuke mensen en had dus ook onwijs zin om te beginnen!

Om 2 uur begonnen we met de voorbereidingen van onze bar. Koelkasten vullen, bekertjes klaarzetten etc.  Om 3 uur ging het terrein open en begon DJ Yorick te draaien en mochten de mensen naar binnen, en kwamen er steeds meer mensen het terrein op.

Om kwart over 3 had ik een uurtje pauze. Ik ging even lekker bij het meertje liggen met allemaal kussens samen met nog 2 andere collega’s. Mooi een beetje mensen kijken, wat drinken en even wat eten.

Barpersoneel aan het werken op evenementen.Om kwart over 4 mochten we dan weer aan de bak. Het terrein werd steeds voller. Ik ging eerst een tijdje bier tappen, maar op het begin was het nog erg rustig dat we het met een tapper redde. Toen ging ik klanten helpen en drankjes geven. Het werd steeds drukker en dus ook steeds gezelliger! De muziek was echt top moet ik zeggen, dit had ik niet verwacht, maar elke artiest vond ik echt goed!

Om kwart over 6 kregen we nog een uurtje pauze, nu hadden we muntjes gekregen om wat te kunnen eten. Je had keuze uit: Turkse wraps, pita kip, patat, vis, pasta’s, saté en hamburgers. Keuze genoeg dus! Ik nam een lekker turkse wrap, hij was heerlijk ;) Toen gingen we weer ff lekker zitten bij het meertje en even een sigaretje roken.

Een uurtje later konden we weer volop aan de bak. Het werd weer een stukje drukker ;) Ik was de loper dit keer weer. Ik vond dit erg leuk om te doen, want je heb gewoon veel contact met de mensen. Het allermooiste vind ik nog, dat de mensen steeds meer dronken aan de bar komen.

Laatste pauze

Om half 9 hadden we dan onze laatste pauze. Ik ging nog even een satétje halen. Op het moment van onze pauze was Wolter Kroes aan het optreden. Er hing een goeie sfeer en het was erg gezellig. Na Wolter Kroes kwam Gregor Salto. Hij is echt goed, we gingen zelf ook helemaal uit ons dak! Heerlijke muziek! Op dit moment vonden we het jammer dat onze pauze alweer af was.

Toen nog even de laatste uurtjes, en die waren ook het leukst. De mensen begonnen steeds meer te praten en waren steeds meer vrolijk. Er was echt een top samenwerking bij ons aan de bar vond ik, vond het echt lekker werken met deze mensen! Heb ook veel gelachen achter de bar!

Toen nog de afsluiter, Dennis van der Geest, die ook erg goed was. Het was evengoed jammer dat het weer af was… Om 12 uur gingen alle mensen weg van het terrein en wij gingen onze bar afbreken. Koelkasten leeghalen, bar afbreken, vuilniszakken weggooien, opruimen en klaar.

Het was echt een topdag! Goeie muziek en vooral veel gezelligheid! Het volgende feessie ben ik zeker weer bij!

14 september 2010

" title="Werken op 2generations" alt="Werken op 2generations">
2 generations,  maar we vonden het uiteindelijk toch iets te duur, maar toen kwam er een mailtje dat je er ook kon werken. ||INTROTEXT||

Daar hoefde ik natuurlijk geen twee keer over na te denken, dus samen met mijn zusje heb ik me meteen opgegeven. En wat was dat een super dag om te werken.

Met buiten festivals is het natuurlijk altijd even afwachten wat het weer doet, maar gelukkig is het de hele dag droog geweest en zelfs lekker zonnetje.  Het Festivalterrein was leuk aangekleed, er stonden picknick tafels achteraan bij de eetstandjes zodat je zittend kon eten en tegelijk ook nog het podium zien.

Op het Strand

Bij het water was een strandje waar ze allemaal windschermen en kussen hadden neergelegd zodat je even lekker kon relaxed als je moe werd van al het gefeest.

We begonnen om 14.00 uur met werken, en nadat we de bar hadden ingeruimd was het al tijd voor de eerste pauze. We hebben lekker liggen relaxed op de kussen aan het water en vanaf 15.00 begon het feest en kwamen de eerste mensen rustig aan binnen druppelen.

Vanaf half vier ging ik zelf aan de slag achter de bar. Het verliep allemaal vrij rustig er was bijna geen stress. De mensen die het festival bezochten waren allemaal erg gezellig. Ik vond het heel erg leuk om te zien dat het concept van het feest zo goed uitpakte, jong en oud samen op een feest. Je zag genoeg mensen rond lopen die samen met hun ouders waren.

Personeel dat aan het werken is op feesten.Omdat het niet zo druk was aan de bar was iedereen die een drankje kwam halen ook heel vrolijk en gezellig aan het kletsen met iedereen die achter de bar stond, en hadden wij zelf ook tijd om een beetje naar de muziek te luisteren.

’s Avonds kregen we twee muntjes mee om wat te eten te gaan halen in een van de standjes die op het terrein stonden, het was nog een lastige keuze want er was zoveel lekkers!

Uiteindelijk werd het een pitabroodje met kip en daarna een patatje met mayo, erg lekker allemaal. De rest van het uurtje pauze hebben we lekker op een bankje gezeten en naar de artiesten gekeken.

De rest van de avond ging alles gewoon z’n gangetje, je merkt wel dat de mensen al aardig wat borrels op hadden en steeds meer aangeschoten raakten, maar dat geeft alleen maar grappige situaties als je zelf nuchter achter de bar staat.  

Dj Dennis van der Geest

Aan het einde van de avond hadden we  nog een uurtje pauze, van 23.00 tot 24.01108, precies het uurtje dat DJ Dennis van der Geest aan het draaien was, dus konden we zelf ook nog even mee feesten en dansen.

Om 00.00 was het feest afgelopen en eigenlijk waren alle feestgangers in een kwartiertje wel het terrein af en konden wij snel de bar opruimen.  Volgens mij heeft iedereen het de hele dag super naar hun zin gehad, zowel achter als voor de bar. Ik ben blij dat ik hier bij heb kunnen zijn!

14 september 2010

" title="Achter de bar op 2 generations" alt="Achter de bar op 2 generations">
feest ‘Vrienden van Holland’ georganiseerd in Nieuw Vennep. Een memorabele dag, maar het mocht de pret niet drukken. We startten met de gehele barcrew om 15.00. De ontvangst was goed; er stond eten en drinken klaar en we kregen een korte maar heldere ‘briefing’. ||INTROTEXT||

Op het moment dat we bij de bar aankwamen, was het feest al even aan de gang. Toch waren er nog niet zo veel bezoekers, waardoor wij rustig de barindeling konden maken.

Het feit dat het op dat moment nog niet zo druk was, was niet meer dan logisch; de grote namen zouden later op de dag komen. Desalniettemin stonden een aantal diehard fans, naar het schijnt al vanaf 13.00 uur vooraan het podium te wachten om maar zo dicht mogelijk bij hun idolen te staan.

Grote namen

Over die grote namen gesproken, dat waren: Nick & Simon, de 3’js, Wolter Kroes, Frans Duijts en Xander de Buisonjé. Stuk voor stuk artiesten die normaal gesproken voor veel meer mensen optreden dan dat zij deze zaterdag hadden gedaan. De opkomst viel namelijk erg tegen.

Barman maarten samen met zanger Wesley op Vrienden van Holland.Ik heb begrepen dat er 15.000 kaarten beschikbaar waren maar ik denk dat er nog geen vierde van dat aantal is verkocht. Het feest werd er niet minder leuk door. De mensen die er waren, hebben er één groot feest van gemaakt. Zeker toen het donker werd en Wolter Kroes de mensen aan het springen kreeg.

Tussen de artiesten door werd de muziek verzorgd door DJ Jim, die – hoe kan het ook anders – alleen Nederlands- talige nummers draaide. Voor de bezoekers leek het weinig uit te maken, die zongen even hard mee als bij de nummers van de artiesten.

Mysteryland

Het voorgaande feest waar ik werkte voor Grote Feesten.nl, was Mysteryland. In vrijwel elk opzicht was dit feest anders dan Mysteryland; het publiek, de drukte, het soort muziek, de drankjes die werden besteld.

Alles was anders. Waarmee ik overigens niet wil zeggen dat het per definitie minder leuk was. Doordat er minder mensen waren, werden er minder drankjes verkocht waardoor ik het feest zelf veel beter beleefde. Elke artiest heb ik lang zien optreden en hun nummers horen zingen. Dat was de vorige keer wel anders, toen je enkel oog had voor de klanten en de drank.

Al met al was het wederom een geslaagde dag. De organisatie had alles goed geregeld en heeft iedereen goed kunnen voorzien van drank. Erg hard werken was het deze keer niet, maar dat heeft ook z’n voordelen: je kan meer genieten van het feest zelf. Op naar het volgende feest…

Rick, 14 september 2010

" title="Werken op vrienden van Holland" alt="Werken op vrienden van Holland">
feest, wat een feest om bij Luna Beach te zijn geweest. :-)

Voor mij de eerste keer dat ik er aanwezig was en hopelijk niet de laatste keer. 4 verschillende areas met verschillende stijlen. En dit allemaal in en rond de Waerdse Tempel in Heerhugowaard. ||INTROTEXT||

Bij de ingang was de Deep Rood stage, waar het van begin tot eind gezellig vol was met lekker beach house van onder andere good old Dimitri.

In de grote zaal van de Waerdse Tempel was het de hele dag hardere stijl!

De gebroeders Sipman hebben hier de gasten de hele dag van hun drankjes voorzien en ook zelf hebben ze het prima naar hun zin gehad met DJ’s Luna, JP en Wildstylez binnen was het ook de hele dag gezellig met mensen, maar de meeste mensen waren toch te vinden in de grote tent die buiten de Waerdse Tempel stond tegen het strand aan.

90’s muziek

Hier was de hele dag 90’s muziek te horen! Nou dat hebben we geweten alle grote hits kwamen voorbij die iedereen meezong en waar volop bij werd gedanst.

Karel vervangt een Heineken biertank op Mokum Live.Nummers van MC Hammer, Will Smith, 2 unlimited, T-Spoon noem maar op en het kwam voorbij, met als hoogte punt een optreden van The Party Animals! Nou toen ging het dak eraf in de tent! En achter de bar net zo hard kan ik je vertellen.

Gelukkig was het rustig omdat iedereen aan het dansen was! Na afloop hoefden we gelukkig een keer niet af te bouwen omdat de volgende dag weer een evenement geplant stond. Alleen moesten we het terrein even aanvegen en de bars een sopje geven.

Na een zeer geslaagde dag lekker naar bed en op tijd wakker voor het zondag festijn in de Waerdse Tempel, deze keer Hollandse muziek van o.a. Peter Beense, Danny de Munk en Wolter Kroes. Dit feest was alleen in de grote tent dus hoefden we gelukkig niets te missen!

Achter de bar

Achter de bar was het net zo een feest als in de tent, waar alle gezellige mensen lekker samen vooraan een feestje stonden te bouwen. En achter de bar zorgden Priscilla, Amber en Ruby voor de juiste sfeer en ontvangst als de mensen een drankje kwamen halen.

Al dansend werd iedereen geholpen zodat er aan sfeer niets ontbrak. Na dit feest moest dan wel alles worden afgebroken, maar dat zijn we inmiddels wel gewent. Ook dag 2 was een feest!

Maandag redelijk gebroken weer aan het werk maar ja dat hebben we er allemaal graag voor over!

Twan, 7 september 2010

" title="Werken op Luna Beach Festival & Mokum Live" alt="Werken op Luna Beach Festival & Mokum Live">
Mysteryland is eindelijk aangebroken! Ik wist van mijn bezoek van vorig jaar dat het een geweldig spektakel zou worden dus wat had ik er zin in!

 Sochtends 7uur je bed uit om om half 9 bij de bus te zijn die ons wegbracht naar het Floriade terrein. Eenmaal aangekomen kregen we bandjes om het terrein op te mogen en kennis te maken met je collega’s, uit het hele land kwamen ze, maar allemaal erg aardig. ||INTROTEXT||

Toen stonden we op het terrein jeetje wat een voorbereiding zeg. Om precies 10.55uur waren de laatste voorbereidingen nog bezig voordat het feest kon losbarsten. Toen we bij onze bar aan kwamen konden we al aan de slag. We mochten het terrein verkennen. :)Dit omdat er al te veel mensen de bar aan het bijvullen waren. Een uurtje later moesten we toch echt beginnen.

Bier

We kregen uitleg van de bar manager , bar netjes maken en toen kwamen de eersten Mysterygasten binnen. Langzamerhand stroomde het terrein vol. Bier, bier en nog eens bier! Nog nooit zoveel bier gezien!

Verder konden de Mystery gasten ook Energydrankjes, wijn, mixjes en frisdranken bestellen. De keuze was dus ruim. Om 14.00 kregen we een uurtje pauze. Een heerlijk lunchpakketje mee en hup, mensen spotten! Wat zien mensen er toch te gek uit op zon feest! Maar echt heel gezellig.

Eenmaal terug achter de bar konden we weer keihard aan de bak. Maar o zo leuk! Vrolijke mensen die aan de bar drankjes kwamen halen, mensen die een praatje met je kwamen maken en gingen dansen. Helemaal leuk!

Werken achter de bar op MysterylandVervolgens kregen we nog een tussenuur pauze. Heerlijk even de benen strekken en even zitten. Voor het avond eten kregen we muntjes mee. De keuze was pannenkoeken of cous cous. Mijne was natuurlijk pannenkoeken ;-)

Andere bar

Tussendoor werden we ook nog bij een andere bar geplaatst. Dit om onze andere collega’s te ondersteunen. Na 2uurtjes mochten we weer terug naar onze eigen bar.

Savonds was het helemaal geweldig. De topafsluiter was op qdance. En daar stonden wij achter de bar!! Vuurwerk,lichtshows. 1 spektakel! Iedereen ging helemaal uit zijn dak. Ook achter de bar, maar de drankjes moesten wel blijven komen.

Toen was het 23.00uur. Het feest was afgelopen. Er bleven nog wat mensen hangen maar die werden al gauw weggestuurd door de beveiliging. De bar uit elkaar halen, vuilniszakken wegbrengen , opruimen en op naar huis. Wat was dat een leuke dag zeg. Volgende keer ben ik er weer bij!

Melissa, 2 september 2010

" title="Achter de bar op Mysteryland" alt="Achter de bar op Mysteryland">
Mysteryland 2010. Ik zou voor het eerst gaan werken via GroteFeesten.nl en had er veel zin. Niet alleen omdat het werk me leuk leek, maar ook omdat het werk op Mysteryland was, het grootste dance event in Nederland waar maar liefst 70.000 mensen op af zouden komen. ||INTROTEXT||

Totaal onbevangen ben ik in de bus gestapt richting het terrein van Mysteryland. Het was redelijk vroeg maar iedereen leek er veel zin in te hebben. Het is ten slotte een evenement dat maar 1 keer per jaar wordt gehouden. De collega’s waren louter jonge mensen en een aantal hadden al enige ervaring met het werken voor GroteFeesten.nl.

Eenmaal aangekomen op het terrein van Mysteryland werden de toegangsbandjes uitgedeeld en konden we naar de bar waar wij die dag zou gaan werken. Het was mooi om te zien hoe rustig het terrein op dat moment nog was.

De voorbereiding

Aangekomen bij de bar waren al enkele personen bezig met de voorbereiding. Dit betrof voornamelijk de inrichting van de bar. Nadat wij vroegen of we konden helpen werden we eerst op pauze gestuurd omdat de koeling nog niet open was, zodat de drank niet in de bar geplaatst kon worden. Omdat wij pauze kregen zijn we het terrein gaan rondlopen en hebben we de podia bekeken.

Rens voor het Q-dance Podium op Mysteryland.Na een uur begon het voorbereidende werk: het klaarzetten van alle spullen en drank om de bezoekers zo goed mogelijk van dienst te kunnen zijn. Toen dat was gedaan, was het inmiddels 11.00 uur, het tijdstip waarop het event haar deuren opende en de bezoekers mondjesmaat binnen stroomden.

Vrijwel direct na opening werden er consumpties besteld aan onze bar, een bar waar overigens alleen drankjes kon worden gehaald. Naar mate de tijd vorderde, werd het aantal bezoekers steeds groter en werd het feest steeds leuker. Voor onze bar dansten steeds meer mensen met als gevolg dat wij steeds meer werk kregen.

Enige tijd later, om een uur of 14.01108, stonden er vrijwel continu mensen aan de bar die drankjes bestelden. De bezoekers waren relaxed; de muziek was goed, het weer was lekker (veel beter dan gedacht) en het was gezellig druk. Het verbaasde mij dan ook niet dat er al relatief vroeg grote hoeveelheden alcoholische drank werd besteld.

Pauze

Rond 14.30 was het tijd voor pauze. We kregen een lunchpakket mee en konden een uur rondlopen op het feest. Hoewel je eigenlijk mee wilde feesten, zeiden je benen tegen je dat je maar beter rustig aan kon doen. Het werk is namelijk leuk maar redelijk vermoeiend.

De lasers vanaf het Q-dance podium op MysterylandOm 16.00 uur waren de meeste bezoekers binnen en was het feest op volle gang. Zo rustig als het in het begin was, zo druk was het op dat moment. Aan de lopende band werden er bestellingen gedaan. De organisatie stond goed: aan de achterkant verzorgden mensen de drankjes en aan de voorkant werden de muntjes geëind.

Omdat er steeds andere mensen voor je neus staan en je als een soort machine te werk gaat, vloog de tijd voorbij. Zonder dat ik het door had was het al weer avond en had ik wederom pauze. Deze pauze stond in het teken van mijn avondeten. We hadden muntjes gekregen om eten te halen hetgeen wij in onze pauze dan ook hebben gehaald.

Terug achter de bar was het weer even inkomen maar pikte ik de draad snel op. Er was ook geen tijd om na te denken: het aantal mensen dat drank kwam halen, bleef groot..

Het was inmiddels donker geworden en het feest werd dankzij de vette lichten beter en beter. Het hoogtepunt was de eindsessie bij het Q-dance podium, waar de meeste mensen zich hadden verzameld en waar door middel van vette muziek en vuurwerk het feest werd afgesloten.

Om 23.00 uur sloot de bar en zat mijn dag er bijna op. De bar moest worden afgebroken waarna wij moe maar voldaan naar huis konden. De dag was lang, hard werken maar de moeite waard…

Rick, 2 september 2010

" title="Verslag van Mysteryland" alt="Verslag van Mysteryland">
Dance Valley, Spaarnwoude, Velsen. Hier ben ik inmiddels al erg vaak geweest, als bezoeker eerst , later als barrunner maar ik blijf het een leuk feest vinden. ||INTROTEXT||

Op deze datum was er ook Welcome 2 the Future, bij t Twiske, maar onze crew stond dus bij Dance Valley.

Ik had een bar op een erg leuke plek, (net als 2 jaar terug) recht tegenover het podium van : A State Of Trance. Jan had zijn bar bovenop de berg daar. Deze area was in de 2de valley, achter de mainstage.

Helaas waren de weergoden ons niet gunstig gezind, net als 2 jaar geleden, veranderde deze vallei in een modderpoel. Gelukkig keken we uit op een schitterend podium, een grote vlinder.

Lekker gedraaid

Bovendien werd er lekker gedraaid door DJs zoals : Menno De Jong, Markus Schulz, Rank1 en de laatste 3 uur : Armin Van Buuren. Doordat het de hele dag miezerde was het niet erg druk op deze area, denk dat de meeste mensen zich in de vele tenten ophielden.

Het nummer van Swedish House Mafia, One was wel erg populair, die hoorde ik diverse malen uit allerlei hoeken wegkomen. Als je bij ons achter de koelcontainer was hoorde je dit nummer vaak wegkomen bij andere areas, achter ons.

Dancevalley is verdeeld over 4 gebieden, Mainstage in de vallei, tegenover die grote rotswand. Daarnaast een gebied met diverse tenten met de hardere stijlen, zoals hardstyle en HQ

En groot veld met een reuzenrad en zeer vele tenten en buitenpodia, waar vooral techno, minimal, electro en house werd gedraaid.

Barpersoneel aan het werken op Dance Valley 2010En bij ons , Trance in een vallei, daarachter op een berg nog 2 tenten. Al met al een erg groot gebied, ik heb er verder dan ook niks van gezien.

Begin van de avond stopte het regenen, iedereen begon toen te juichen in de vallei. Toen begon ook Armin Van Buuren met zijn set, de sfeer zat er wel goed in bij de mensen, ook aan de bar was het gezellig. Armin draaide een lekker gevarieerde set, met wat klassiekers, maar ook nieuwe nummers.

Bijna Klaar

Om 23.00 was het afgelopen met een vuurwerkshow, toen konden we de bar afbouwen en de koelcontainer opruimen. De weg terug naar de uitgang was een ramp, wat een modderpoel was het geworden. Ik zag er uit als een mijnwerker i.p.v barmedewerker, gelukkig heb ik geen nieuwe auto haha.

Op de terugreis bij een tankstation werden we er ook wel op aangekeken, maar dat deert niet.

Tot het volgend feest : Loveland! In augustus hebben we elke zaterdag een feest, dit jaar.

Groetjes Erik Heun, 31 augustus 2010

" title="Werken op Dance Valley 2010" alt="Werken op Dance Valley 2010">
festivals dit jaar, maar lekker op vakantie in eigen land.

Na Dance Valley thuis gekomen, slapen, even met feesten bezig achter de computer, daarna gelijk met de auto naar Friesland gereden met een goede vriend.

Wij hadden in Heeg een boot geleend, daar een weekje varen, naar de Sneekweek geweest, eten , borrelen etc. Gezellig dus.

Vrijdag weer naar huis gegaan, want zaterdag moesten we werken op het Loveland festival, Sloterparkbad, Amsterdam.||INTROTEXT||

Groningen

Erg vroeg vertrokken vanuit Groningen, want we moesten om 9.00 al beginnen. Onderweg was het dan ook rustig bij de weg, werkzaamheden tussen Almere en Amsterdam.

Hier ook echt 70 km per uur gereden, hier word veel geflitst! Maar we waren mooi op tijd bij het Sloterparkbad.

Onze Area heette de Rise area, techno, minimal werd hier gedraaid. Wij stonden hier vorig jaar ook, buiten de tent, maar wel in de muziek. In de tent werd er gedraaid door o.a. Stacey Pullen Renato Cohen en als afsluiter : Remy.

Maar wij genoten van de muziek van de Underground Stage, met o.a. Isis en Dimitri, 2 oude rotten in het dj-vak. Het weer was lekker en de sfeer hier was goed, veel leuke en gezellige mensen kwamen langs voor een drankje.

Tijdens een pauze ben ik nog even bij de Crewcatering geweest om een bakkie koffie te halen. De Crewcatering was achter de Warehousetent, hier heb ik nog even gekletst met : Adeva, zij zou hier zo optreden.

Barpersoneel Erik samen met zangeres Adeva

Zangeres Adeva

Adeva is een soul/ dancezangeres, uit eind jaren 81108, begin 90s. Met een aantal hitsjes, zoals : Respect, I Thank You en Warning, (heb ik ook nog op cd-singel)

Vorig jaar hier bij deze tent nog met Kevin Saunderson en Paris grey gekletst, van Innercity, zij hadden in die periode ook wat hits, zoals : Big Fun, Good Life en Pennies from heaven. Wel leuk om deze artiesten in levende lijve te treffen.

De bar liep de hele dag lekker door, niet extreem druk. We stonden helemaal achterin op het festival, vlakbij de Fire stage. Hier was het wel erg druk, veel grote namen zoals Mauro Picotto, Sander Kleinenberg en Sasha draaiden hier.

Loveland is altijd een erg leuk feest, mooie areas, zwembad, aan het Slotermeer. Ook de sfeer is hier altijd goed.

Om 23.00 was het dan afgelopen, de bar afbouwen, dranken terug in de koelcontainer. De parkeerplaatsen zijn hier altijd goed geregeld, geen file bij het wegrijden, gelukkig! Terug naar het verre Groningen dan maar weer.

Komende week een paar dagen naar Amsterdam, o.a even bij Sail kijken. Daarna werken op Decibel Outdoor.

Groetjes Erik Heun, 31 augustus 2010

" title="Werken op Loveland 2010" alt="Werken op Loveland 2010">
Grote Feesten. En ik kreeg een mail of ik wilde werken bij Outdoor Stereo, en dat leek me heel leuk. Ik doe zelf ook hotelschool, dus ik dacht dan word ik weer een ervaring rijker. Vriendinnen van mij vroegen of ze er ook konden werken, en dat kon. ||INTROTEXT||

Op de dag zelf, mijn vriendinnen vonden het allemaal wel spannend, ik was zelf wel vaak naar festivals geweest, en daarom dat ik er wel een beeld bij, van hoe alles eruit ziet. Ze zaten over de munten in, en het onthouden van de drankjes.

We gingen even praten met mensen die al vaker op grote feesten hadden gewerkt, die vertelden ons veel dingen, en daar leer je ook weer wat van. We kwamen aan op het festival terrein, we moesten wachten op onze bandjes.

Daarna liepen we richting het festival. Het zag er allemaal leuk uit, mooi aan het water. We gingen naar een ruimte waar je je kon omkleden. We kregen rode coca-cola shirts. We gingen naar onze bar, ik vond het leuk dat ik bij me vriendinnen stond. We moesten het een beetje ordenen achter de bar.

Daarna hadden wij gelijk pauze, we gingen een rondje maken op het festival. Paar fotos maken, toen gingen we lunchen. Na onze pauze was het festival terrein open. Alles achter de bar was al klaar gezet. Ik moest aan de voorkant van de bar. We stonden nog even lekker te dansen achter de bar, af en toe kwam er iemand een drankje halen, en zo ging het even door.

Het werd steeds drukker. Het was steeds harder werken. We stonden bij de grote bar, daar was lekkere muziek, en dat maakte het werken ook fijn. Het was op een gegeven moment zo druk, je moest veel dingen onthouden, maar na een half uurtje heb je het zo door. Het was hard werken maar super leuk.

Rond een uur of drie hadden we pauze, daar waren we wel even aan toe, we gingen even wat eten, dansen en rond kijken. Na onze pauze gingen we weer druk bezig achter de bar. Om een uur of zes, moesten ik en mijn vriendinnen naar een andere bar. Naar de hardstyle tent, we kwamen daar, het leek een beetje op een chaos. Er stonden te weinig mensen, dus onze hulp konden ze wel gebruiken. Er kwam een bekende dj, dus het werd super druk.

We stonden weer voor aan de bar, er was wel weinig ruimte, en het was ook super glad. Maar we werkten hard door. Zes uren achter elkaar met maar drie minuten pauze. Dat was wel even zwaar, maar het kon niet anders. Gelukkig had ik oordoppen. Rond twaalf uur ging het daar dicht. Wat we als eerst deden, was lekker even wat drinken en even zitten.

Daarna gingen we opruimen, en ik moest samen met nog iemand de koeling tellen. Me benen waren moe, maar vond het een geweldige dag, heel leerzaam. We liepen daarna weer terug naar onze groep, we gingen onze verhalen uitwisselen, dat was nog gezellig. Toen we thuis waren, sprongen we onder de douche, en daarna ons bedje in, we hebben als een roosje geslapen. We werden wakker, en gingen verder feesten bij Woodstock haha. Kortom : super dag!!!

Dana, 27 augustus 2010

" title="Achter de bar bij Outdoor Stereo" alt="Achter de bar bij Outdoor Stereo">
mensen. Ik ben Gioia, 20 jaar en werk sinds januari voor Partywork.

Ik had me in mn eentje opgegeven dus kende verder niemand. Maar heb sinds januari zoveel leuke mensen leren kennen en werk vaak met dezelfde collegas. ||INTROTEXT||

Dit keer ging ik werken op Ground Zero in Bussloo, ver weg dus. Gelukkig worden er meestal bussen geregeld naar de feesten toe. We hebben nog best lang gereden maar in de bus gaat de tijd ontzettend snel.

Toen ik hoorde dat ik op grond zero kon werken, zei ik meteen ja. Ontzettend gaaf feest natuurlijk, wie wil daar niet gratis heen? Het feest was van 21 tot 7, dus dat is best een lange avond. Maar de muziek was hard, veel gelachen met iedereen en de sfeer is super.

Werk kan beginnen

Aangekomen met zn alle is het altijd weer even zoeken waar de bar is. Maar als je met je team aan bent gekomen, kan het werk beginnen. De avond begint altijd met alles klaarzetten voordat de partygangers dr zijn. Tot nu toe is dat altijd gelukt. We hadden niet zon grote bar dus dat ging lekker vlot.

We beginnen altijd met pauze, je hebt er tenslotte 4. Helaas regende het en sinds het warm was had niemand een jas bij zich. Dus we maakte onze eigen regen jas van blauw en gele vuilniszakken. We zagen er niet uit maar we hadden zon lol.

Maar dan terug naar de bar en aan de slag. Het duurt altijd wel even voordat ze drinken gaan halen maar als ze komen dan gaat het vaak ook hard. Ik stond dit keer achter, drankjes te serveren maar ook drinken halen en zoveel mogelijk helen waar het kan.

Barpersoneel in vuilniszakken op Ground Zero Fetival 2010Maar opgegeven moment is het tijd voor pauze. Lekker over het terrein lopen, los gegaan op Dj Zany en Paul Elstak, met je vrienden rondhangen. Ze hadden overal gigantische vuur kolven staan dus daar even bij zitten was ook geen slecht idee, we waren buiten en het was best fris.

Dan weer hard aan het werk maar paar uur later weer een uur pauze. Maar dan is het feest voorbij maar nog niet voor ons. Er moet ook nog worden opgeruimd. Het is niet het leukste werk van de avond maar het moet wel gedaan worden.

Samenwerken

Het mooie is dat als iedereen samen werkt, kan een bar binnen een halfuur opgeruid zijn. Heb ook keren mee gemaakt dat we meer dan een uur bezig zijn. Gelukkig was het dit rond een halfuur. Dat maakt een avond toch het leukst, als iedereen mee helpt. En dan toch het beste moment van de avond, uitbetaald krijgen.

Altijd als ik terug kijk op een avond, heb ik zon geweldige avond gehad. Werken, feesten en betaald krijgen.

Ik ga 5 weken op vakantie dus mis aardig wat feesten maar als ik terug ben, sta ik op Loveland. Ik heb er echt zin in!!

Groetjes Gioia Huizenga, 31 augustus 2010

" title="Werken op Ground Zero Festival 2010" alt="Werken op Ground Zero Festival 2010">
de Wit Events werkte, maar ik hoop het zeker vaker te doen, want het blijft toch wel lachen om op zulke festivals te kunnen werken. ||INTROTEXT||

Echt een goede eerste indruk was er niet bij voor mij aangezien de pendelbus niet echt opschoot en ik dus te laat was. Geen probleem, dat gaat dan gewoon van je eerste pauze af! Ik stond de hele dag bij de grootste bar tegenover het hoofdpodium, dus het uitzicht was prima.

Helaas regende het wel veel waardoor het zeker in het begin erg rustig bleef bij ons (iedereen ging naar de overdekte gedeeltes). “Welcome.. To the Futuuuure!!” galmde het over het lege terrein en de vijf man die er wel in de regen stonden gingen helemaal los. Relaxt baantje dacht ik zo bij mezelf..

Nou, dat veranderde later op de dag wel! Op een gegeven moment renden we allemaal heen en weer, druk in de weer om iedereen zijn drankjes te geven. Toen ik twee seconden niks te doen had en even opkeek naar het podium had ik toch wel even een wauw-momentje toen ik zag dat het hele terrein ineens vol stond!

De rest van de avond bleef het eigenlijk continue druk. Op sommige momenten liep het echt lekker, zeker met die muziek krijg je echt wel een dosis energie erbij, wat in mijn geval ook wel nodig was aangezien ik een redelijk slaaptekort had.

Op andere momenten was het echter zo druk dat er geen einde aan leek te komen, zeurende mensen, gezeik met muntjes en bekertjes.. Mijn god, die bekertjes, wat een ramp was dat. Het ergste nog was dat het bekerplan niet bij iedereen duidelijk was waardoor mensen dus bij andere bars gratis drank hadden gekregen en bij ons dan kwamen zeiken. Hoe vaak ik die avond wel niet heb moeten uitleggen dat je voor één bekertje niet zomaar een biertje krijgt..

En al die mensen met een pruillip aan het eind van de avond, omdat ik ze niet wil matsen en ze hun muntjes kwijt willen. “Ah toe, alleen voor mij??”

Om 12 uur was het dan afgelopen en meteen ging de tap dicht. Laatste drankjes nog verkopen, en verder beginnen met opruimen. Mijn handen waren inmiddels helemaal rimpelig van al het bier en ook mijn kleding had het een en ander over zich heen gekregen.

Iedereen had het volgens mij wel een beetje gehad, en ook ik kon niet wachten om naar huis te gaan.. Toen alles uiteindelijk klaar was moesten we nog behoorlijk lang wachten, maar het werk zat er op!

Gelukkig kreeg ik een lift naar huis en om half 4 lag ik dan eindelijk lekker in mijn bedje. Helaas kon ik de volgende dag niet uitslapen en moest ik alweer vroeg aan het werk. Maar maandag ben ik heerlijk lang blijven liggen.. Wat een weekend was het weer!

" title="Achter de bar bij Welcome to the Future" alt="Achter de bar bij Welcome to the Future">
Dirty Dutch” 2010 was dit de tweede keer voor mij dat ik kwam werken op een groot feest. Ik ben via mijn beste vriendin bij deze baan gekomen en het bevalt me erg goed! ||INTROTEXT||

De dag begon regenachtig maar dat mocht de pret niet drukken, en wij stonden gelukkig droog in de bar. We gingen met z’n allen alles inruimen, voorbereiden en klaarzetten,  dus het schoot lekker op.

Opvallend was dat er veel mensen waren die voor het eerst kwamen werken omdat er op het laatste moment toch nog meer mensen nodig waren om alle barren te bemannen. Maar iedereen deed z’n uiterste best en we waren al snel ready to rumble!

Toen de eerste gasten gearriveerd waren konden we de eerste drankjes schenken en alvast wennen aan het bekersysteem, heel ingewikkeld maar je went er snel aan. Natuurlijk wel veel feesters die het nog niet helemaal begrepen maar gewoon geduldig uitleggen is het beste wat je kan doen merkten we .

Onze bar stond precies naast een stage en schuin tegenover een grote tent, dus van twee kanten hoorde je verschillende muziek door elkaar. Toch stonden we zelf ook wel stiekem een beetje los te gaan op de muziek, omdat je nu eenmaal in zo’n gezellige sfeer zit.

Nadat iedereen al een pauze had gehad om een rondje te lopen en de boel een beetje te verkennen, begon het echte werk. Het werd een partij druk en iedereen was in beweging. Dankzij goede samenwerking, snelle communicatie en het beste idee van Nederland: de RapTap, draaide onze bar op volle toeren en kwam geen feestganger iets te kort.

Het barpersoneel daarentegen had echter wel soms behoefte aan een stoeltje, want door de drukte kwamen we weinig aan een lange pauze toe. Pas rond een uur of 10 ’s avonds begon de het wat rustiger te worden en konden we even stoom afblazen en de resten van je eigen (of iemand anders) lunchpakket nuttigen.

Het was een afbouwend einde, maar ook ietwat vermoeiend. Je zult altijd de laatste feestgangers bij de bar weg moeten sturen; “nee ik neem geen geld aan”,”nee niet nog eentje” en  “nee je krijgt niet nog wat te drinken omdat jij het bent!”. Als je er later aan denkt, is het toch wel lachwekkend!

Uiteindelijk waren de meeste feestgangers toch naar huis, en konden we beginnen met opruimen en afbouwen. Al het drinken in de koelcontainer, al het afval gescheiden, de barren plat, de puntjes op de i  en we konden inpakken en wegwezen.

Dit duurde bij onze bar echter wat langer omdat ons barhoofd wat vroeger was vertrokken, maar met de instructies die we van hem hadden gekregen en onze goede samenwerking was het toch zo gedaan. Even nog een paar formuliertjes en dan op naar het hok om de jassen en tassen op te halen, en niet te vergeten de zuurverdiende beloning voor een avond hard werken.

Ik denk dat het ondanks het slechte weer een zeer geslaagd feest was en dat het goed georganiseerd was. Collega’s van bar 1B, bedankt en ik ben trots op jullie!!

Iris Onnekink, 8 augustus 2010

" title="Barpersoneel op Welcome to the Future" alt="Barpersoneel op Welcome to the Future">
Koninginnedag meerdere feesten. Op de avond hadden wij Girls love djs van Expornstar op het Waterlooplein en in het Wertheimpark Loveland Kinderfeest. Ik stond bij Karel achter de bar op Girls love Djs.

Toen ik aankwam op het Waterlooplein stond er nog helemaal niets behalve het podium , de kraampjes van de markt waren nog gewoon open. Wij mochten pas na 18:00 beginnen met opbouwen. Toen het eenmaal zover was ging het allemaal lekker rommelig en voordat het hele zooitje stond waren we alweer een aantal uur verder. Toen alles eindelijk zover was en ook de dj begon te draaien kwam al gauw iedereen in de Koninginnedag sfeer. ||INTROTEXT||

Het Waterlooplein was al gauw lekker vol en tot dan toe was het ook prachtig weer geweest. Om een uur of 10 begon het in een keer keihard te regenen. In het begin lieten de meeste zich niet uit het veld slaan maar toen het nog harder begon te regenen en ook elke keer de stroom uitviel, viel het feestje toch een beetje in het water.

Omdat er een vuilnisstaking was moesten we zelf het terrein schoonvegen. Iedereen kreeg een bezem en als een treintje veegde we snel het hele plein schoon. Ik had een slaapplek geregeld in de binnenstad voor mij en nog twee collegas dus we hoefde niet ver , alleen regende het zo hard dat we drijfnat aankwamen ondanks onze zelfgemaakte vuilniszak ponchos.

De volgend dag was er Expornstar op het Waterlooplein en 15 Jaar Loveland in het Weirtheimpark. De twee dames gingen bij Karel werken op het Waterlooplein en ik ging naar Loveland.

Doordat er de dag ervoor al gewerkt was stond het meeste al goed en met wat kleine aanpassingen waren we klaar voor de bezoekers. Het was echt super mooi weer en de regen van de dag ervoor was al weer helemaal weggetrokken. Als ontbijt konden we meteen beginnen met een broodje hamburger of een broodje kroket. Jummie daar gaan al mijn gezonde voornemens.

Na een rustige start werd het steeds drukker. Er werd lekker relaxed gedraaid en de mensen waren heerlijk aan het genieten. Wat een relaxed feest. Zo rond een uur of vier werd het zo druk dat ze de poort dicht moesten gooien. Het barpersoneel moest er nog even flink aan trekken maar alles ging echt heel gesmeerd. En dit met zo veel nieuwe mensen. De meeste van onze vaste crew willen altijd werken behalve op Koninginnedag dus werken we dan met veel onervaren mensen.

Na twee zware dagen was het feest ten einde of toch niet. Doordat een van de jongens van de afbouw uit was gegleden en naar het ziekenhuis kon om gehecht te worden had ik me zelf opgegeven om te helpen met het afbouwen. Pffff daar gaan we weer. Gelukkig waren we met een leuk team en was ook dat klusje rond 4 uur geklaard en kon ik na twee lange dagen mn bedje in. Welterusten.

Groetjes Peter (Partywork), augustus 2010

" title="Feesten Koninginnedag" alt="Feesten Koninginnedag">
de bar ondanks de regen. Gelukkig stonden wij zelf lekker droog in een tent en ook de gasten vonden het gezellig om even aan de bar te komen hangen zodat ze lekker droog konden staan!

Gelukkig werd bleef het niet de hele tijd regen en begon het terrein snel vol te lopen. Ook waren er poncho’s te koop in allerlei kleuren dus ook dit gaf wel een mooi effect.

Dit jaar was er een nieuw systeem. Mensen moesten een muntje statiegeld betalen voor hun beker. Deze werden dan ook verzameld en worden dan later weer hergebruikt. Op zich een erg goed systeem, scheelt een hoop opruimwerk en is ook nog eens beter voor het milieu.

Dit systeem leed alleen wel tot een aantal grappige situaties en diverse discussies. Er waren een aantal klanten die dan hun oude beker inleverden en dan niet snapten dat ze alsnog een muntje moesten betalen als ze weer een nieuw drankje kregen...(want op die nieuwe beker zat natuurlijk ook weer statiegeld!)

Wat wel lastig was, is dat we alleen evenveel bekers in mochten nemen dan dat we uitgaven, hier konden veel mensen geen vrede mee hebben en gingen de discussie aan. Maar gelukkig hebben wij natuurlijk altijd gelijk:)

In mijn eerste uurtje pauze was het natuurlijk tijd om even lekker het terrein te gaan verkennen. Wat een goede sfeer hing er! Er waren 6 verschillende podia, dus veel tijd had ik niet om bij alle podia even uitgebreid te blijven hangen.

Alles was erg leuk aangekleed en waren ook veel leuke alternatieve activiteiten. Zo lag er zelfs een zeepbaan! Het uurtje pauze vloog voorbij. Vooral omdat ik ook nog een aantal bekenden tegenkwam die ik allang niet meer gezien had!

Mijn tweede uur pauze was wel even anders dan het eerst uur! Eerst even twee lekkere pizzapunten achterover gewerkt en daarna weer lekker het terrein verder verkennen. Het zag er nu heel anders uit dan ’s ochtends.

NOG meer mensen en alles wat ’s ochtend gras was, was nu veranderd in een modderpoel. Het zag eruit als een modderworstelbad, helaas voelde niemand zich geroepen om  te gaan modderworstelen. De modder mocht de pret absoluut niet drukken, de mensen banjerden er lekker door heen op hun blote voeten, slippertje of sneakers.

Aangezien Dance Valley tegelijk viel met welcome to the future was er eigenlijk een tekort aan personeel. Gelukkig hadden we een goed team achter onze bar staan waardoor we het klusje mooi hebben kunnen klaren. Het was wel hard werken, maar dat is natuurlijk beter dan dat er geen hond aan je bar komt!

Joska Le Conté, 11 augustus 2010

" title="Welcome to the future 2010" alt="Welcome to the future 2010">
werken die zaterdag op Welcome to the future, dit was best krap van te voren, maar ik twijfelde geen moment en mailde meteen terug dat ik natuurlijk wel wou! ||INTROTEXT||

Dit zou mijn eerste keer werken voor worden voor Horeca Uitzendbureau Grote Feesten. Ook kreeg ik vrijdag nog een mailtje of we nog mensen wisten die ook wilden komen werken, aangezien Dance Valley ook deze zaterdag was, hadden ze nog extra mensen nodig voor dit feest. Ik had 2 vrienden meegenomen die er ook erg  veel zin in hadden:)

Zaterdag om 9.45 gingen we met de bus vanaf de Bison Bowling in Haarlem opweg naar ’t Twiske in Zaandam waar het festival zou plaatsvinden. In de bus waren sommige mensen nog een beetje moe van de weinige uurtjes slaap die nacht, maar we hadden er wel zin in! Wel was het een beetje jammer dat het al de hele morgen aardig hard regende ( en dit de rest van de dag ook aanhield).

Toen we aankwamen moesten we eerst ons spullen afgeven en kregen we shirtjes om in te werken. Daarna gingen we naar de verschillende bars op het festival terrein. Ik stond bij de main stage bar, dit was een heel grote bar recht voor het grote podium waar we met ze 27e achter de bar stonden.  

Nadat ons barhoofd Yoram het één en ander aan de mensen die voor het eerst werkten ( en dat waren er een hoop in verband met Dance Valley)had uitgelegd en alles was klaargezet kon het echte werk beginnen.

Om 12 uur kwamen de eerste mensen aan en voorzagen wij hun van hun drankjes. Er was een bekerplan bij dit feest, dat houdt in dat je bij elk drankje 1 muntje moet optellen als ‘statiegeld’ voor het plastic bekertje.

Daarna kon het bekertje weer ingeleverd worden waardoor de mensen nu geen 1 muntje statiegeld meer over hun drankjes hoefden te betalen. Dit was wel even wennen aan het begin voor ons achter de bar, aangezien het soms bij grote bestellingen best lastig rekenen was als je ook nog bekertjes terugkreeg, maar na verloop van tijd ging het steeds soepeler.

Ook merkte je wel duidelijk dat veel mensen dit niet gewend waren, waardoor wij telkens weer moesten uitleggen waarom de drankjes duurder waren dan er op het bord vermeld stond.

Ook probeerden veel mensen, vooral op het eind van het festival als zij geen muntjes meer hadden, bijvoorbeeld 2 bekertjes in te leveren tegen 1 biertje en werden sommige dan ook bozig, nadat wij vertelden dat dit niet mocht.

Rond 4 uur liep het festival terrein aardig vol en werd het bij ons aan de bar dan ook een stuk drukker. Ik stond de hele dag vooraan bij de bar en hielp alle mensen, dus dat werd steeds harder werken.

Rond een uur of 5 moest ik naar een ander klein barretje, omdat daar te weinig mensen stonden. Hier was het wel even wat anders dan bij de main stage, ook was het op bepaalde momenten wel wat rustiger dus dat vond ik opzich wel lekker even. .

Om 23.00 sloot deze bar en moest ik weer terug naar de main stage, waar ik nog even mooi heb kunnen genieten van het einde van dit waanzinnige festival!

Het was best een uitdaging om bij zo’n grote bar met zoveel nieuwe mensen te staan die net als ik voor het eerst dit deden, maar het ging allemaal best goed vond ik!

Na de bar te hebben afgebroken en alles te hebben opgeruimd kregen we ons geld en gingen we met de bus terug richting Haarlem. In de bus merkte je wel dat iedereen erg moe was, maar het was een mooi dagje en zeker voor herhaling vatbaar!

" title="Verslag Welcome to the future" alt="Verslag Welcome to the future">
werken via de Wit Events. Ik heb er zin in! Ik ben niet zo heel erg thuis in het techno-wereldje, maar zie toch nog wel behoorlijk wat bekende namen in de line-up staan: Monika Kruse, Michel de Hey, Joris Voorn, Chris Liebing, de Man zonder Schaduw, Tom Ruijg, Isis, Juan Sanchez… Dat beloofd een mooi feestje te worden! ||INTROTEXT||

’s Ochtends pik ik Steffie op van station Zwolle, stel de Tomtom in en op naar “welcome to the future”! 5 Km. Vanaf eindbestemming bleek de weg opengebroken te zijn, gevolg: Tomtom van slag, wij van slag. Maar een tijdje later weten we toch ’t Luijendijkje op het Twiske-gebied te bereiken. Daar stonden we dan: midden in de natuur, overal water, maar nergens borden of festivaltenten te bekennen. Toch maar even de kaart erbij pakken, en wat blijkt: aand de andere kant van recreatiegebied ’t Twiske is nòg een Luijendijkje. Dus weer instappen, een rondje om de waterplassen en ja hoor dit lijkt er meer op: borden, agenten, verkeersregelaars, tenten…

Na 20 minuten wachten in de regen :-( op barhoofd Jasper konden we beginnen. We stonden in de bar tussen mainstage en Technotent. Om 11.15u was het alweer tijd voor onze pauze. Helaas was het festival toen nog niet officieel begonnen en waren de lunchpakketjes ook nog niet gearriveerd.

Gelukkig had ik die ochtend een stevig ontbijtje naar binnen gewerkt. Even een rondje over het terrein gelopen, het zag er leuk uit. Groot, 6 podia, maar toch ook weer knus en compact, met fleurige eet- en drinktentjes.

Tot 15.00 uur was het rustig, maar daarna begon het terrein vol te stromen met techno-liefhebbers, veelal gehuld in kleurrijke regenponcho’s. Een paar uur later was het bij ons ook constant behoorlijk druk.

Veel bezoekers waren niet zo blij met het nieuwe bekersysteem. Sommige mensen leken na 10x uitleggen nog niet te snappen waarom er een extra muntje voor hun drankje bovenop de drankprijs kwam (weet niet of die mensen nu gewoon zo dom waren of dat het door de drank of andere verdovende middelen kwam…) Ook voor ons was het lastig: “4 bier, 1 baco, 1 bacardi razz 7-up, 1 rosé, 2 flesjes water, 1 red bull en een cola. En hier heb ik nog een stapel lege bekers. “ Dat is dan… euh…25.5 munten, minus 8 munten van de bekers….dus totaal 17.5 munten. Euhm, wat was je bestelling ook alweer?”

Door de drukte gingen de heerlijke pizza’s helaas aan onze neus voorbij en moesten we het doen met snel een broodje kaas wegwerken achter de tent in de stromende regen. (helaas geen afdakje te vinden). De laatste uren vlogen voorbij. Tijd om zelf een dansje achter de bar te maken was er niet meer, maar de sfeer onder de festivalgangers en achter de bar was, ondanks de regen, nog steeds goed.

En toen was het al weer 0.00 uur. “Helaas mensen, de bar is gesloten, tijd om naar huis of richting afterparty te gaan!”.  Barhoofd Jasper had niet zo’n zin in opruimen, dus hij ging er snel vandoor ;-). Nog geen half uur later verloren we al weer ons net verworven nieuwe barhoofd.. Ongelukje met de bar barrier, afgevoerd met de brancard.. Gelukkig was er nog een dappere dodo die na 2 verloren barhoofden deze taak toch nog op zich durfde te nemen.

Na het opruimen, wandeltochtje door de blubber en wachten op het geld konden we om 2.45 uur weer moe, met zere voeten, blaren van het flesjes opendraaien, maar voldaan aan onze terugreis beginnen.

WTTF is een leuk festival, met een stralend zonnetje erbij zou ik me er zelf ook prima vermaken.

Else-Miek, 11 augustus 2010

" title="Werken op WTTF" alt="Werken op WTTF">
Haarlem om van daaruit af te reizen naar Almere strand en daar de party gangers van drank te voorzien. Ondanks dat vele niet veel slaap gehad hebben die nacht was het humeur erg goed en kwam iedereen al meteen in de sfeer. Ook het zonnetje hielp hierbij een handje, heerlijk toch om met zulk lekker weer buiten te werken op een festival? ||INTROTEXT||

Eenmaal aangekomen werd het al meteen duidelijk hoe groot het wel niet was, 10 grote area’s met immense decors en tenten. Alleen het lopen vanaf de bus naar de ingang duurde al een tijdje. Van daaruit verzamelden we bij een punt waar we onze tassen en spullen konden droppen en kregen we ons werkshirt. Ook aan het aandeel van barpersoneel zag je al dat het ongelofelijk druk zou worden. 

Horecapersoneel aan het werk op Defqon

Ik stond met een aantal anderen bij de area Black, ook wel de hardcore area met namen als Tha Playah, Neophyte en Outblast. Bij aankomst moest er nog het een en ander klaargezet worden, mijn barhoofd was Twan. Deze klus was al vrij snel geklaard en er konden mensen al een uur pauze gaan houden, eerder een ontbijtpauze omdat ieder een zakje met eten en drinken meekreeg. Deze pauze gaf ons meteen de kans om het terrein al een beetje te verkennen en naar de Main stage te gaan om daar het begin van Defqon.1 in te leiden. 

Aan het eind van onze pauze waren de eerste gasten binnen, dit waren voornamelijk Duitsers en Fransen. Na alle prijslijsten doorgenomen te hebben konden we aan de slag en kon de tap stromen. De tap kon al snel de vraag naar bier niet meer aan waardoor we overschakelde naar de sneltap. Deze heeft vanaf het moment dat hij aan ging tot sluitingstijd aan een stuk door gelopen, zoveel bier werd er gedronken. Maar dat is ook niet vreemd met 40.000 man die letterlijk, helemaal losgaan. 

Aan het werk op defqon! :-)

Ik heb alleen maar de tap bediend met 2 andere om de constante stroom van bier te behouden, want het bleef maar doorgaan. Na een tijdje had ik mijn tweede pauze en hierbij maakte ik gebruik van het strand, even relaxen in de zon. Naast mij ging iemand out (drugs was naast bier ook erg populair) en met behulp van water kwam hij weer bij.

Na de verder rustig verlopen pauze kon ik weer aan de slag en werd het al meteen duidelijk dat het niet rustiger zou worden. De hardcore bleef ook aanhouden en af een toe bij het switchen van DJ kwam er een nummer als koffietijfd of Frans Bauer langs.

Na weer een etenspauze te hebben gehad, pannenkoeken, naderde alweer het einde van een mooie dag, letterlijk en figuurlijk. De zon verdween en het begon aardig koud aan te voelen. Maar door het werken merkte je daar vrij weinig van. Het laatste half uurtje zijn we met een paar man naar de Main Stage gegaan om daar nog even te helpen achter de bar (veel mensen wilden natuurlijk het einde met vuurwerk niet missen). Dit verliep verder vrij rustig en konden wij zelf ook genieten van het slot

Nadat alles op was geruimd was het even wachten op het geld en konden we met de bus weer naar huis en de mooie dag en grote puinhoop van de vele bezoekers achter ons laten.

Koen Jansen, 15-06-2010

" title="Werken bij Q-dance op Defqon.1" alt="Werken bij Q-dance op Defqon.1">
Haarlem waar het personeel zich verzameld om gezamenlijk met de bus naar het terrein te gaan. Het betrof dit keer het festival van Dirty Dutch (vs The World). ||INTROTEXT||

Dit concept is nieuw en ik was daarom ook benieuwd hoe druk het zou gaan worden.  Het weer werkte helaas niet mee, het was koud , waaide en het ene moment scheen de zon en het andere moment kwam het met bakken uit de hemel vallen.

Toen we aangekomen waren op het terrein moesten al veel collega’s lachen: ‘Haha dit is echt maar een vierde, misschien wel een vijfde van Defqon.1’. Defqon.1 dat de week ervoor op Almere Strand stond was idd vele malen groter, en het grappige was dat de versieringen, banken, tent (mainstage) allemaal hetzelfde waren. Luiheid, of een gebrek aan originaliteit?

Ik stond aan de bar van de stage Bla Bla(concept van Daniel Sanchez).  Wij stonden 5 meter van het Ijsselmeer af, dit was ook goed te merken aan de wind. Hierdoor hebben we gewoon in onze truien gewerkt. Het was niet zo druk op onze stage, denk dat de meeste fans van Dirty Dutch vrij onbekend zijn met Bla Bla. Er werd wel goed losgegaan door enkele Die Hard fans die zelfs door de stromende regen doorgingen.

Dirty Dutch crewHet was 19 juni, wat betekende dat Nederland zijn 2e wedstrijd in de groepsfase speelde tegen Japan. Hierop was goed ingespeeld, want er hingen 2 grote schermen met genoeg ruimte voor het grote publiek dat de wedstrijd wilde volgen, met op de achtergrond een keiharde bass en de heerlijkste beats.

Ik had geluk dat ik pauze mocht houden tijdens de wedstrijd (stage was uitgestorven vanwege de wedstrijd), Jammer dat het ineens weer begon te gieten en mensen massaal naar de overdekte main stage renden.  Waar overigens een line up was waar je u tegen zegt, met namen als: Estelle, David Guetta, N*E*R*D en Steve Aoki.  Verder waren er nog 2 stages, Amazone Project en Girls love Dj’s.

Hoewel Dirty Dutch niet uitverkocht was en het bij onze stage vrij rustig was vond ik het toch behoorlijk druk. Met name bij de Main Stage en Amazone project stond veel publiek.  Hierdoor zijn ook een aantal mensen van onze bar overgeplaatst naar de Main Stage, omdat het daar ’s avonds heel druk was met de grote performences.  

Ik bleef bij Bla Bla staan en aangezien het rustig was konden we al vroeg beginnen met de bar op te ruimen. We gingen over op 1 tap voor 2 barren en zo hebben we het verder afgebouwd, toen het afgelopen was hebben we in korte tijd de rest kunnen doen. Nadat we het geld gehad hadden konden we al snel met de heerlijk warme bus weer terug naar Haarlem.

Koen Jansen, 23 juni 2010

" title="Werken bij Dirty Dutch Festival" alt="Werken bij Dirty Dutch Festival">
Amsterdam voor weer een knallende koninginnedag

Het was goed te zien dat de avond ervoor op koninginnenacht goed gefeest was door alle hopen afval, wat niet opgeruimd was vanwege stakende schoonmakers.

Toch moest dit even aan de kan geveegd worden na het klaarmaken van de bar zodat er de hele dag door volop gefeest kon worden. ||INTROTEXT||

Start Feest

Om 12 uur begon dan eindelijk de muziek en begon het plein vol te stromen. Veel mensen hadden eigen drank mee waardoor er aan het begin weinig te doen was voor ons. Wat totaal niet erg was, hierdoor konden wij ook even lekker mee feesten.

Ex Porn Star meisjeWe werkten met statiegeld bekers waardoor er een half muntje extra verrekent werd per glas, die konden vervolgens weer ingeleverd worden bij het loket voor geld of bij ons aan de bar voor een half muntje korting op de volgende bestelling.

Om 2 uur begon het goed te lopen en werd er steeds meer verkocht, veel mensen wisten niet dat er alleen met muntjes betaald kon worden waardoor we ze vaak moesten doorverwijzen

Dit was ook meteen de tijd dat het feest ‘echt’ begon met de dj set van Lucien Foort. Ook brak dan eindelijk het zonnetje door dat gepaard ging met veel gejuich en nog meer feestvreugdeh

Omdat er een aantal terug kwamen van hun pauze, kon ik met nog 2 anderen dan even het werk neerleggen en even een gratis snack halen bij de frituurtent van De Wit.

In deze pauze heb ik dan ook even genoten van het zonnetje en ben op het plein gebleven om zelf ook nog even te feesten.

Ex Porn Star zou Ex Porn Star niet zijn zonder uitdagende live acts. Die waren er genoeg en de een was nog gekker dan de ander van paaldansende porn stars tot skippi ballende ‘meisjes’.  

Het publiek genoot er dan ook met volle teugen van en wij achter de bar natuurlijk ook, want hoe kun je daar nou je ogen vanaf houden?

Het was druk aan de tap, dat was ook te merken aan het aantal glazen, de statiegeld glazen waren er rond een uur of 5 doorheen waardoor we overgingen op de oude vertrouwde Heineken bekers.

Ex Porn Star op Koninginnedag.Drukker

Het werd ook niet veel drukker meer, rond 7 uur waren er al een aantal feestgangers naar huis of naar een ander feest gegaan, hierdoor was er nog een gelegenheid om pauze te houden.

Toen om 9 uur het feest officieel was afgelopen en de feestgangers aangeraden werd naar de afterparty te gaan konden wij stoppen met schenken en beginnen met het afbouwen van de bar.

Omdat het in de open lucht was moest alles opgeruimd worden zodat het weer terug naar De Wit kon.

Dit duurde net iets langer dan een uurtje hierna kregen wij betaald en konden we naar huis.
Op naar het volgende feest!

Koen Jansen, 9 mei 2010

" title="Werken op Ex Porn Star Koninginnedag" alt="Werken op Ex Porn Star Koninginnedag">
werken achter de bar had ik Margaux verteld dat ik in Alkmaar een heerlijke High Tea had gedaan met een aantal vriendinnen.

In eerste instantie had ik niet zo heel veel zin want een High tea klinkt wel erg vrouwelijk maar na overtuiging dat je erg lekker kan eten ben ik toen toch meegegaan. 

Dit beviel zo dus toen Margaux mij vroeg om dit nog een keer te doen was ik meteen om. ||INTROTEXT||

Pickwick Thee

Aangezien ik als een echte Hollander zegeltjes gespaard had bij de Pickwick thee kon de tweede persoon gratis mee. Wij hadden gekozen voor Hotel Die Port van Cleve Brasserie De Poort omdat dit erg luxe klonk.

Tja je hebt hoge verwachtingen als je in het restaurant van een 4 sterren hotel gaat eten toch. De andere keuzes zagen er  een stuk minder aantrekkelijk uit. Kosten van dit arrangement 22,50 per persoon.

Bediening

Toen wij binnen kwamen in het restaurant merkte ik al dat de bediening nog niet helemaal wakker was. Het duurde even voordat we gezien werden en ook werd je jas niet netjes aangenomen. Toen wij gingen zitten.

De High tea was anders dan dat je normaal gewend bent met een High Tea. Het was een buffet waar je zelf het eten kon opscheppen. Normaal word er een torren van lekkere hapjes op tafel neergezet. Het oogde niet echt luxe maar meer als een normaal hotel ontbijtje maar dan met lekker hapjes.

De meneer van de bediening vertelde ons op een hele saaie manier wat alles was maar op zich wel heel netjes. Nadat wij ons eerste hapjes hadden opgeschept merkte ik dat er na een kwartier nog geen thee was. Nadat wij eindelijk ons thee hadden kon het dan echt beginnen.

Peter en Margaux tijdens een High Tea in AmsterdamNou onze meneer van de bediening dacht dat ook en nodigde ons voor de tweede keer uit voor het buffet. Netjes liep ik met meneer mee en dacht dat er weer wat nieuws op tafel was neergezet.

Toen hij weer het hele verhaal van alle hapjes begon te herhalen en Margaux het bijna in haar broek deed van het lachen vertelde ik hem dat we het verhaal al eerder hadden gehoord.

Waarop meneer zij ooh dus u neemt mij in de maling. Je snapt dat ik hem gelijk vroeg of hij gister ook flink was wezen stappen in Groningen. Tja het zou toch kunnen. Ik had ook nog kleine oogjes van het stap avontuur met Karel. Helaas snapte hij de grap niet helemaal.

Favoriete ober

Toen onze favoriete ober weer langs kwam en Margaux hem vroeg of ze nog een potje thee mocht was onze ober denk ik iets te veel bezig met de voorgevel van Margaux want tijdens het gesprek goot ie de potjes thee leeg die hij in zijn handen had. Gelukkig net niet over mij heen. Nee mensen dit is geen slechte zwart wit komedie.

In Die Port van Cleve hoef je niet bang te zijn om je te vervelen. Want de plantenverzorger kwam natuurlijk ook nog even de plantjes omruilen. Dit gebeurden op zo’n lompe manier dat de bladen van de plant bijna over mijn kale hoofd kietelde.

Daarna moest het plantje nog water krijgen en de derde keer werd er nog een tufje hooiachtig spul op de plant en over de grond gepleurd. Je snapt dit gebeurde allemaal zonder ook maar iets van sorry te zeggen.

Gelukkig werd er bij het na buiten gaan nog wel netjes gevraagd of het gesmaakt had en ons jasje werd nu wel netjes aangegeven.

Hotel Die Port van Cleve Brasserie De Poort

Wil je een keer dubbel liggen van het lachen moet je zeker een keer naar Hotel Die Port van Cleve Brasserie De Poort gaan. Maar voor een goede High Tea hoef je hier niet te wezen.

Je krijgt hier niet het gevoel dat je luxe eet en de bediening is gewoon slecht. Je verwacht in een horeca gelegenheid als dit toch echt iets professioneler horecapersoneel.

En ook de kwaliteit van het eten was niet heel hoog. Gelukkig hebben we heel veel gelachen en hebben we een fantastische middag gehad.

Peter Groen (oprichter Partywork), 3 april 2010

" title="High Tea in Amsterdam" alt="High Tea in Amsterdam">
discotheek The Sand te Amsterdam geweest als gast.

Van de organisatie van Upside-Down mocht ik een aantal tickets weggeven voor twee evenementen van hun. Eerst A State of 90’s en nu Lockdown.  Via een prijsvraag konden de bezoekers van Partywork hier toegangskaarten voor winnen. Dit was zo een succes dat we dit vaker willen gaan doen. ||INTROTEXT||

Toen zaterdag dichterbij kwam twijfelde ik nog een beetje of ik wel moest gaan. Ik ben ook niet de jongste meer en om de hele avond op een hardcore feest te staan.

Aangezien ik was vergeten de kaartjes op te sturen moest ik dus wel naar The Sand om de prijswinnaars hun tickets te geven.

Ik ben blij dat ik alsnog gegaan ben. Er waren veel bekende op het feest en achter de bar en bij de muntjes stond ook personeel van ons te werken.

Lockdown

Het Thema Lockdown zag je terug in een gevangenis op het podium en al het barpersoneel liep in van die oranje overals.

Toch leuk als een organisatie een thema heeft.  Het geluid in The Sand was prima en bij binnenkomst werd er al keihard gedraaid.

De organisatie had echt een mega Line up met DJs als Promo, Outblast, Nosferatu, korsakoff en nog een aantal andere top acts.

De sfeer op Lockdown was echt heel relaxt. Het was wel erg benauwd maar doordat het niet te druk was nog wel te doen. 

De komende zomer gaan we het erg druk hebben met werken op evenementen en op een feest als dit heb ik de kans  om even gezellig te kletsen collegas waar je normaal mee werkt.

Ja het hakken verleer je niet maar merk wel dat de jongere collega’s dit veel beter kunnen en ook iets langer volhouden.

Nathalie achter de bar bij Lockdown en Partywork is aan het feesten.De meeste mensen achter de bar zijn dan zelf ook echte feest beesten en als ze niet hoeven te werken dus ook te vinden voor de bar op de grote en kleinere feesten.

Horecapersoneel

Het horecapersoneel in the Sand is echt super vriendelijk en je word ook erg snel geholpen ook de toiletten zijn hier super schoon. 

Wat ik wel een min puntje vond is dat er geen eten te koop was. Een lekker hamburgertje gaat er prima in als je wat gedronken hebt. Op A State of 91108,s waren ze namelijk erg goed bevallen. Tja dan maar even bij McDonald’s wat kip nuggets scoren.

Vrijdag sta ik weer lekker te werken bij Karel achter de bar op Cape Fear en zaterdag heb ik zelf een bar op In Qontrol. Het word weer een mooi weekend.

Peter Groen (oprichter Partywork), 12 april 2010

" title="Lockdown @ Discotheek The sand Amsterdam Sloterdijk" alt="Lockdown @ Discotheek The sand Amsterdam Sloterdijk">
Groningen.

Normaal werken wij op de grote feesten alleen achter de bar,  maar sinds kort doet De Wit Events ook wel eens kluisjesverhuur.

Omdat het in Groningen was, werd mij gevraagd om dit klusje te doen, met 2 goede collegas. Marco en Jan hadden er ook wel veel zin in. ||INTROTEXT||

Kardinge

Kardinge is een groot sportcomplex aan de oostkant van Groningen, met hierin een ijsbaan, kartbaan, bowlingcentrum en zwembad.

Vroeger ben ik hier ook wel eens geweest op Housepartys van Ravers religion, ergens rond 1995/ 1996.

Toen zaten wij met een hele groep in het zwembad vooral, dat was toen een echt gaaf feest.

Met waterpistolen op badpersoneel schieten, biertjes drinken in het bubblebad, met lekkere clubhouse toen.

De Hardcore was toen in de ijshal. Maargoed, deze zaterdag was er dan : Hellbound!!!

We moesten om 21.00 beginnen, Marco van huis opgepikt en met de auto naar Kardinge gereden.

Kluisjes

De kluisjes waren opgesteld in een grote tent voor Kardinge, iedereen kon via deze tent naar het feest toelopen.

Onze balie was gemaakt van de (bekende) barbarriers, die we normaal ook als bar gebruiken. Rondom ons heen stonden de lockers opgesteld.

De kluisjes kosten €11108,-  en je kreeg dan na het feest bij inleveren van de sleutel €5,- terug. Lekker simpel baantje dus,

Nadeel was, dat je tijdens het feest niet bij je kluisje kon komen, op partyflock las ik daar dan ook een  reactie over.

De mensen stroomden binnen, af en toe wat bekenden/ dorpsgenoten.  Toen de meeste mensen binnen waren, gingen we zelf om en om pauze nemen. Beetje rondlopen, kletsen etc..

Huis

Er waren 4 areas daar, 1 grote mainstage met hardcore. Verder waren er 3 kleine zaaltjes met: terror, speedcore en industrial hardcore.

Ik heb zelf verder weinig met deze muziek, maar vond het wel leuk om hier wat rond te kijken. De sfeer was verder wel goed, iedereen ging los en er waren verder geen vechtpartijen.
 
Tegen het eind kregen we het weer druk bij de kluisjes, iedereen die naar huis ging kwam zijn sleutel weer inleveren voor €5,-

Toen iedereen weg was, gingen wij opruimen en konden we naar huis.

Eindelijk eens een feest in de buurt, ik was binnen een half uurtje thuis, ook wel een keer lekker. De meeste grote feesten zijn altijd vrij ver weg voor ons.
 
22 mei is er weer een feest in Kardinge namelijk : Raveworld.  Ik hoop dat wij dan ook weer van de partij zijn.

Erik Heun, 22 april 2010

" title="Kluisjes verhuren op Hellbound" alt="Kluisjes verhuren op Hellbound">
Dirty dutch, toen was het erg koud en lag er veel sneeuw.

Het was al weer een poosje geleden voor onze groep om te werken op grote feesten, de laatste keer was Sensation in Dusseldorf met oud en nieuw. We hadden er dan ook best weer veel zin in. ||INTROTEXT||

Drukke dag

Het was een drukke dag voor De Wit Events en Grote Feesten, want er was ook : Isla Electronica, op het Forteiland, nabij IJmuiden.
 
Het was smiddags heerlijk weer, en er was autocross in Ten Boer. Ik dacht, alle spullen wat ik nodig heb voor In Qontrol in de auto, dan eerst bij de autocross kijken.

Hier waren een aantal vrienden van mij ook aanwezig, dus dat was wel gezellig. Iedereen aan de bier behalve ik en een vriendin van mij, die zwanger is.

Barpersoneel dat aan het werken is op In Qontrol 2010.Reis

Tegen half 5 vertrokken naar het Hoofdstation in Groningen, alwaar we met iedereen hadden afgesproken.

Gelukkig was iedereen er op tijd, konden we zonder problemen rijden. Het was ook rustig bij de weg, we waren ook mooi op tijd bij de Rai. Parkeren achter de rai bij p9 en naar binnen. Alles ging lekker vlot en we waren snel bij de bar.

In Qontrol

Wij hadden bar 1d in de mainstage (parkhal),  vorig jaar hadden we de bar er tegenover.

Bij ons was er nog geen muziek tijdens de opbouw, dus kon ik met alle personeel de belangrijke zaken en de regels nog even weer doornemen.

De eerste helft van de mensen ging een uur op pauze, kon ook eten halen bij Latoya. Met de overgebleven mensen hebben we de bar opgezet, alle zo efficiënt mogelijk indelen.
 
Horecapersoneel heeft het naar hun zin op In Qontrol 2010.De eerste djs (dock 45) draaiden nog niet echt de muziek waarvoor de mensen kwamen, zodat het in de main rustig was.

Ik had na het eten nog even in de andere zalen gekeken, bij Peter en Bas was het al wel drukker. (Hardstyle en Hardcore)

Terug bij mijn bar, was het nog steeds rustig, wij stonden ook niet op een plek waar de mensen de zaal in komen ( zoals vorig jaar)

DJ’s

De volgend djs draaiden een lekkere set, (fausto en artento divine) zij draaiden vorig jaar op Trance Energy.
 
Geleidelijk werd het dan ook drukker aan de bar, iedereen had zijn eerste pauze gehad. We konden er met de volle bezetting lekker tegenaan.

Achter de bar bij In Qontrol 2010De bar liep lekker door, af en toe een druktepiek.maar er werd vlot doorgewerkt, het buffet werd ook goed bijgehouden.
 
De sfeer zat er goed in, een goede show met veel lasers zorgen ervoor dat het personeel zich goed vermaakten. Leuke hardstyle setjes van o.a. stepanie, wildstylez, frontliner, technoboy, headhunterz en noisecontrollers.

Sunsation dance event

Er was op deze avond ook :Sunsation dance event in Middelstum, waar ook 3 djs draaiden, die ook op In Qontrol draaien.

Middelstum ligt vlakbij waar wij ik vandaan kom, vorig jaar was ik daar ook, (was echt leuk toen.) Helaas hadden ze dit feest op dezelfde datum als In Qontrol gedaan.
 
Tegen 4.30 werd het wat rustiger bij de bar, tijdens de set van Headhunterz, zodat we met de 2de pauzeronde konden beginnen. Ik vind deze muziek wel te gek op een feest, zo ook het meeste van het barpersoneel.
 
Sommige van ons waren aan het feesten op In Qontrol 2010.Het feest werd afgesloten door de noisecontrollers, ze gingen ook langer door dan 7.00. Toen het dan afgelopen was gingen we opruimen en afbreken.

Opruimen

Alle dranken weer terug in de koelcontainer, stroom afsluiten, bardelen, barbarriers afbreken en op pallets etc. etc. Toen weer terug naar de kleedkamer, omkleden etc...
 
Buiten scheen het zonnetje al weer volop, heerlijk weer. Lekker naar huis gereden, koffie drinken bij een tankstation.
 
Het was weer een geslaagd feest, op naar de volgende. dat word dan : Land of confusion bij Opende,  vlakbij Groningen.

Erik Heun, 22 april 2010

" title="In Qontrol in de Rai, Amsterdam" alt="In Qontrol in de Rai, Amsterdam">
Cape Fear op forteilant ijmuiden. Dit is op een eiland voor de kust van IJmuiden.

Het fort dat hierop staat maakt deel uit van de verdediging stelling van Amsterdam. Het fort is gebouwd rond 1885 en .staat op de Unesco erfgoed lijst.  Wel een heel bijzondere locatie voor een feest. ||INTROTEXT||

Twee feesten

In dit weekend werden er twee feesten gegeven door UDC. Vrijdag was er Cape Fear en Zaterdag was er Isla  Electronica.

Isla electronica kon ik niet bij zijn omdat ik zaterdag ging werken op In Qontrol. Maar gelukkig lekker wel naar Cape fear.  Want dit moet je toch mee maken.

Stefan & Margaux op de boot en onderweg naar Cape Fear.Om 1900 uur moesten we verzamelen op de kade waar de Ocean Diva ons zou oppikken om ons naar het eiland te brengen. Nou ja iedereen behalve Margaux en ik want wij moesten op de kade blijven. Ja snik Fisherman’s Friend moment. 

Op de Kade

Onze bar stond op de kade zodat de bezoekers die aan het wachten waren op de pond alvast in de feest stemming konden komen.

Na wat gesleutel aan de biertap was onze bar snel klaar om de gasten te bedienen. Ondanks de vreselijke kou hing er een hele gezellige sfeer aan de bar. De meeste mensen hadden echt zin in dit toch wel bijzondere evenement. 

Om binnen te komen op de kade moesten de bezoekers eerst langs de security en werden ze gelijk besnuffelt door een politie hond. Op dit evenement was er een zero tolerance drugsbeleid.

Normaal word er veel geroepen maar hier werd flink opgetreden door de politie.  En fikkie was echt heel goed in waar hij voor was opgeleid.

Margaux en Peter zaten bij Cape Fear aan de Pizza.Koud

Na een aantal uurtjes werd het steeds kouder. Ik denk dat we beter warme choco op het menu hadden kunnen zetten want mensen vonden het te koud om drinken te bestellen.

Gelukkig kregen we over de porto te horen dat er lekker warm eten gebracht zou worden. Toen onze pizza’s gebracht waren toch wel heel luxe met een boot konden wij genieten van onze koude pizza,s. Haha volgens Margaux zat er nog een warm randje aan haar pizza.

Om 2 uur waren zo een beetje alle feestgangers op het eiland en konden wij opruimen om ook naar het eiland te gaan. Wij werden opgehaald met een kleiner personeels pondje van het forteiland zelf.

Echt heel cool om in het donker langs al de grote schepen te varen en na een paar minuten voeren we al langs het eiland. Heel mooi met al die lasers en verlichting.

Barhoofd Tess op Cape Fear 2010Eiland

Op het Eiland aangekomen kregen we gelijk  twee uur pauze. Echt heel lekker om nog even het feest mee te mogen maken.

Alle areas waren super mooi versierd met opblaas bloemen. Ik kreeg niet echt een Cape Fear idee maar het was wel heel mooi gedaan.

Om bij de verschillende areas te komen liep je over het spectaculaire terrein van het eiland soms ook via tunnels.. Wat een gaaf feest. Dit zou nog wel een feest zijn waar ik graag naar toe zou gaan als bezoeker.

Het laatste uurtje moesten wij nog even helpen met opruimen. Alle spullen moesten terug in de bunker omdat de volgende dag  Isla Electronica zou zijn.

Door de goede samenwerking was ook dit klusje zo gepiept en na de betaling konden we weer terug naar het vaste land van Ijmuiden om te rusten voor Inqontrol .

Op dit soort evenementen is niet altijd alles perfect geregeld en sta je ook niet altijd op de plek waar je graag had willen staan.

Daarom zoeken wij ook echte bikkels die ook nog een feestje kunnen bouwen als het allemaal iets minder comfortabel is.

Peter Groen (oprichter Partywork), 22 april 2010

" title="Cape Fear op forteilant ijmuiden" alt="Cape Fear op forteilant ijmuiden">
festivals in het leven geroepen, namelijk Cape Fear en Isla Electronica.

Cape Fear was vrijdagnacht en Isla Electronica was op zaterdag middag en nacht. ||INTROTEXT||

Beide feesten werden gehouden op Fort Eiland te IJmuiden, dit is een klein eilandje met bunkers dat naast Corus ligt. Het eiland is niet heel groot en er was daarom plaats voor 3000 bezoekers, de twee festivals vielen dan ook onder een exclusief feest.

Geweldige locatie

Het was een geweldige locatie, vooral vanwege de vele bunkers en het feit dat je met de boot erna toe moest.

Ook de crew moest moet een bootje naar het eiland en wij werden om 14:00 uur op de kade verwacht, zodat wij op tijd op het eiland zouden zijn en wij dan om 15:00 uur konden beginnen met werken.

Na wat verkeerde afslagen kwamen wij rond half drie aan bij de kade. Snel ingecheckt en op de boot gewacht. Het was ongeveer 10 minuten varen en toen bereikte wij het eiland, hup de boot af en naar de bunker toe om onze kleding te halen en de barkoffer.

Isla Electronica was het langste festival van de twee, het begon al om 16:00 uur en duurde tot 05:00 uur.

Omdat twee nachten werken voor sommige barbikkels niet te doen is, waaronder mijzelf, was de bar van zaterdag totaal anders dan die van vrijdag. Uiteindelijk zijn er wat mensen afgevallen en bleven wij met acht mensen over achter de bar.

Na afloop van het feest bleek dat dit voldoende was, het was een nieuw feest en mede daardoor niet uitverkocht. Er zijn dan ook niet meer dan 2500 mensen op het eiland geweest en omdat de feestgangers met de boot kwamen, kwam de drukte aan de bar dan ook met pieken en dalen.

Parkeerkaarten voor Cape Fear en Isla Electronica.Isla Electronica

Het ene moment moest je even flink doorlopen om de rijen aan de bar weg te werken en het volgende moment kon je heerlijk genieten van het weer, muziek en de bezoekers.

Er was een lekker zonnetje, maar na het ondergaan van de zon werd het al snel aardig fris. Al snel werden de vesten en truien te voorschijn gehaald en kon iedereen warm gekleed aan het werk.

Ondanks onze extra kleding was het nog steeds erg koud, rond het vriespunt brrrrrrr, en moest je dus in beweging blijven om het warm te houden. Er hing een gezellige sfeer, de muziek was lekker om te horen en het was dan ook geen probleem om lekker in beweging te blijven.

Een mooi voordeel van het hebben van geen rijen aan de bar is dat je met een gerust hart pauze kan nemen. In totaal hebben wij drie uur pauze gehad en dat beviel goed, een nadeel was wel dat het erg koud was als je even ergens ging zitten.

Even voor 05:00 uur stopte de muziek en kon er begonnen worden me het afbreken van de bar. Na drie kwartier van alles en nog wat gedaan te hebben, kon de bar verlaten worden en zette wij koers naar de bunker om ons wel verdiende loon in ontvangst te nemen.

Toen weer even op de boot wachten, naar de kade varen, in de auto stappen en op naar huis. Thuis aangekomen even een douche nemen en dan lekker naar bed toe om de verloren slaap in te halen.

We hebben weer een gezellige middag en nacht gehad en ik ben met een tevreden gevoel naar huis gegaan. Tot de volgende keer!!!!

Stefan Feenstra, 18 april 2010

" title="Werken op een eiland" alt="Werken op een eiland">
ID&T klassieker genaamd Trance Energy.

Eenmaal station Utrecht Centraal uitgelopen onderweg naar de jaarbeurs was het wat onwennig na vele jaren de crew ingang nemen om de bar te bemannen moest ik mijn weg naar binnen vinden via de main entrance. ||INTROTEXT||

Er stonden grote borden dat we rechtsom het gebouw moesten lopen. De menigte ging rechts en zo ook ik.

Op een verlaten parkeerplaats aan de zijkant van het gebouw begon ik te twijfelen of ik wel goed liep.

Ik ben maar gewoon doorgelopen en aan de achterkant van het gebouw trof ik de ingang aan. Eenmaal binnen met munten op zak snel naar de bar om de keel te smeren. De truc van een goede start van de avond is 1 bier aan de bar en met 2 bier in de hand de zaal in.

Ik had echter niet door dat mijn mede feestgangers een blaadje Jack Daniels cola besteld hadden. Omdat we teveel drank hadden om zonder te morsen het feestgedruis in te gaan besloten we onze drankjes aan de bar op te drinken.

Personeel

Dit was meteen een goede gelegenheid om te zien hoe het personeel functioneert op dance feesten dat niet door horeca uitzendbureau Groet Feesten is ingehuurd.

Het eerste dat me opviel is dat de mix dranken in kleinere glazen geserveerd werden dan de frisdranken en dit terwijl je er 3x zoveel voor betaald.

Daar kwam nog eens bij dat het even na middernacht was en de echte drukte nog moest komen. In mijn ogen moest de bar ondertussen ingewerkt zijn maar nog top fit.

Dit was echter niet aan de kwaliteit van de drank af te zien aangezien er geen ijs in mijn mix drank zat. Nu ik gekieteld was ging ik op zoek of ik meer aandachtspunten kon vinden bij de bar.

Ik zag een Red Bull koelkast voor me neus maar het personeel had Go Fast op hun t-shirt staan. Ik dacht dat er een grote blunder begaan was door de organisatie.

Mijn vrienden wezen me er echter op dat er 3 meter verder een Go Fast koelkast stond. Met andere woorden je kon kiezen welk merk energy drank je wilde.

Horeca Studenten

Verder viel me op dat de leidinggevende geen portofoon gebruikte maar iets op zijn hoofd had wat je verwacht te zien bij een helikopter piloot. Naar mijn inschatting communiceert dit beter met andere barren maar slechter met het eigen barpersoneel omdat het een barrière schept.

Aangezien je voornamelijk met je eigen horecapersoneel te maken hebt kon ik deze keuze niet geheel plaatsen. Toen ik het personeel vroeg of dit altijd zo ging konden ze me daar geen antwoord op geven omdat ze voor het eerst aan het werk waren.

De helft van de bar was namelijk gevuld met NHTV personeel oftewel de bedienende mensen zijn horeca studenten.

Nadat de drank genuttigd was vervolgen we onze weg. Mainstage was vol dus moesten we 10 minuten wachten bij een kleine zaal. Plots zien we de menigte in beweging komen. De mainstage is open..rennen duwen; met ze allen door een smal poortje op weg naar plezier.

Eenmaal aangekomen op het VIP deck valt me op als ik om me heen kijk dat er maar liefst 6 barren zijn op de mainstage. Het lijkt niet echt druk te zijn aan de bar ondanks dat de zaal afgeladen vol zit.

Bij de bar kom ik zelf echter niet meer omdat ik al een 3dubbele ronde gegeven heb en de drank nu alleen nog maar mijn kant op komt.

Een beetje dansen, feesten, zuipen en bovenal mensen kijken. Weer een vermakelijke avond.

Niet vernieuwend denk ik bij mezelf. Maar wat klaag ik ook, ik heb weer avondje goed besteed. Een mooi begin van het festival seizoen.

Theo de Graaf, 6 april 2010

" title="ID&T Trance Energy" alt="ID&T Trance Energy">
MTV er uitziet? Niet, want hij is altijd 1 keer in de maand op donderdag. Alleen, nu wij er zijn is er een extra borrel. En wel op de woensdag.

Jody Verver, persvoorlichter, wacht op ons. “op donderdagen zijn er altijd themaborrels zoals Apres Ski of Oktoberfest. ||INTROTEXT||

Elke maand organiseert een groepje met dezelfde beginletter van hun naam de borrel.

Met alle J’s van het bedrijf hebben (personeel en stagiaires) hebben wij Back to School georganiseerd.

Met geen budget lukt het sommige groepjes toch om bandjes als Valerius op te laten treden.

Stage

We lopen richting borrel die in de grote, industriële hal is. Op links zit iemand in een kamertje 30 tv-schermen in de gaten te houden.

MTV Networks bestaat uit MTV, TMF, Nickelodeon en Comedy Central. Om bij MTV binnen te komen moet je jong van geest zijn, creatief en initiatieven tonen. 

Stagiaires zijn altijd nodig. Over Stagiaires en initiatief gesproken. Suzanne Olsthoorn die op de webredactie van TMF zit, pikt een bitterbal van de schaal van Karel.

Het is mijn laatste week, maar ik wil niet weg roept ze. Ze geven je hier echt de kans om je creativiteit tot uiting te brengen.

De Loyaliteit bij medewerkers is heel hoog. Jammer voor mij want daarom kan ik niet blijven.

Borrel

Dit is een rustige borrel. Maar dat kan ook anders volgens Menno Wagenaar, director advertising. De kerstborrels hier zijn echt lijp. Iedereen is mooi gekleed, alles vloeit rijkelijk. Vanaf 13.00 is het feest in de studio en zijn er activiteiten en mooie optredens.

Heb je trouwens Eric Kross al gesproken? Dat is de grootste mafkees hier. Helaas is meneer Kross met de testbeeldpet al naar huis.

Dit keer geen Rock & Roll bij MTV, maar dan hadden we ook maar op donderdag of met kerst moeten komen.

Dit artikel over MTV stond in de Nobiles van April 2010.

" title="Borrelen bij MTV" alt="Borrelen bij MTV">
Het dreamteam van Dirty DutchWanneer we wat lokaler gaan kijken is het misschien wel leuk om te zien dat het vorige jaar ook een topjaar is geweest voor Horeca Uitzendbureau Grote Feesten. Karel Mercx en Twan van Dongen zijn er (weer) in geslaagd om een aantal leuke klussen binnen te slepen voor de mensen die het werken op feesten zo leuk vinden en misschien wel ambiëren.

Ik ben te weten gekomen waarom je nooit het tuutje van de tap door de schuimkraag mag laten komen. Verder is een grote diversiteit aan werk het afgelopen jaar de revue gepasseerd.

Daarnaast heb ik, als ik voor mezelf mag spreken, niet alleen als barman gewerkt, maar ook ervaring opgedaan als garderobemedewerker, verkeersregelaar, cateraar en doelman.
    

2011: whathappened?

Omdat spreekwoordelijk de laatsten altijd de eersten zullen zijn, zal ik met het ‘doelman’ zijn aftrappen.

In oktober deed Grote Feesten mee aan een regionaal horecavoetbaltoernooi in Leiden.

Met een team dat misschien niet het meeste voetbalervaring, bestedribbelskills en keeper bezat, hebben we toch laten zien dat we er als collectief stonden en daardoor een geweldige derde plaats hebben behaald.


Na een moeilijke wedstrijd en een enigszins gelukkige scheidsrechterlijke dwaling wisten we in de openingswedstrijd gelijk te spelen tegen de uiteindelijke finalisten.

Daarna volgde een aantal geweldige wedstrijden waarin het teamgevoel hoogtij vierde. In de halve finale werden we, misschien wel terecht (maar dat moet je dan niet zeggen), uitgeschakeld door een Marokkaansrestaurant.

Het Horeca team in LeidenZij zouden de uiteindelijke winnaars van het toernooi worden na een goede finalewedstrijd.

Werken op festivals

Bij Grote Feesten heb je de grootste kans om als barman te werken op een feest of festival. Mijn jaar begon in de Heineken Music Hall op het feest van Hed Kandi.

Housemuziek heeft altijd mijn voorkeur en het feest was ook echt super. Welk feest mij nog goed bijstaat zijn de dagen die ik heb gemaakt in Nieuw-Vennep. Rond half juni was de Nieuw-Vennepse feestweek en doordat ik niet bepaald een ‘local’ ben in die streek had ik geen idee wat ik kon verwachten.

Tot mijn verbazing was het evenement groot opgezet en was er elke avond genoeg te doen voor de bezoekers. De mensen zijn erg relaxed en gezellig.

Een paar maanden later was er in Nieuw-Vennep ook nog eens ‘Vrienden van Holland’, een groots feest waar alle Vennepers(die vrijwel allemaal Dick heten, getuige de mensen waar ik onder moest werken. Je had ‘grote Dick’, ‘kleine Dick’ en ‘kleine Dick van de pastor’) nogmaals worden opgetrommeld om er een groot feest van te maken.

Afgelopen jaar waren RowwenHèze en Guus Meeuwis de grote publiekstrekkers. Mocht je de kans krijgen om er te werken of er heen te gaan volgend jaar, doe het!

Bijzondere feesten                

Wat mij ook bijblijft (en soms nog uit mijn slaap haalt) is het feest na Dance Valley. Dit feest in de Heineken Music Hall was de afterparty van de Gay Pride.

Werken op Go Apres SkiHet roze getinte grachtenfestijn wordt door vele volgers als gezellig gezien en van de buitenkant is het dat ook zeker. Echter, wanneer de deuren gesloten worden en de deelnemers onder elkaar zijn is het voor een buitenstaander moeilijk te bevatten wat er gebeurd.

Drie types staan mij nog levendig bij: een erg kleine Aziatische man die zich voor de gelegenheid omgetoverd had tot een ware roze elf. Met zijn legging, tutu en toverstokje probeerde hij de mannelijke bezoekers te betoveren.

Ook de enorme man met fluorescerend gele, veel te strakke broek en Star Wars-bril en een man verkleed als slaaf, compleet met mondbal, tepelklemmen en een iets te klein onderbroekje zullen me waarschijnlijk mijn hele leven blijven achtervolgen.

Beste festival

Het beste festival van het afgelopen jaar was, naar mijn mening, Decibel. Dit enorme evenement in de Beekse Bergen (Hilvarenbeek) werd gekenmerkt door geweldig weer en een geweldige aankleding van het podium.

Hardstyle is niet helemaal mijn ‘style’, maar dat vergeet je op dit festival. Doordat ik ‘achter’ werkte moest ik met enige regelmaat het festivalterrein over om bekers, blaadjes of appelsap te halen.

Hierdoor sta je midden tussen de feestende massa, een mooie ervaring. De ploeg waarmee ik stond was fantastisch, iedereen had een goede tijd. Ik bekijk nog regelmatig de aftermovie op YouTube en heb weleens zo’n kippenvelmomentje.


Werken in de Waerdse Tempel

Veel werk was er ook in de Waerdse Tempel. Deze discotheek op het Strand van Luna wist veel bezoekers te trekken door optredens van onder andere WithinTemptation, Marco Borsato en DJ Chuckie.

Zelf heb ik hier gewerkt als (mobiele) barman, garderobemedewerker en parkeerwacht. Hier was het altijd relaxed dat je na het feest met alle collega’s ging naborrelen in de kleed- en lockerkamer.

Ik schrijf dit in de verleden tijd, omdat de eigenaar van de Waerdse Tempel in combinatie met de gemeente heeft besloten dat het na 2011 wel mooi is geweest en dicht zal gaan.

Schoonmaken in de Waerdse TempelDe Tempel is momenteel gesloten en wacht op een nieuw bestemmingsplan. In de wandelgangen wordt gefluisterd dat het een crematorium wordt, maar nog niks is zeker.

Het is te hopen dat de gemeente en de eigenaar tot een akkoord komen en er alsnog een doorstart gemaakt kan worden. Het zou heel erg zonde zijn als we niet verder kunnen gaan in de Tempel.

Eerste werkdag

De eerste opdracht van het jaar was geen normale werkdag; samen met 35 collega’s kregen we een cursus van Heineken en Bacardi in discotheek The Sand in Amsterdam.

Om de kundigheid van het barpersoneel te vergroten werd er zowel theorie als praktijk behandeld. In de cursus werd onder meer aandacht besteed aan de dichtheid van ijsblokjes en waarom je niet door de schuimkraag mag prikken (omdat je dan het koolzuurdekentje kapot maakt). Het gezellige geheel werd geopend met een lopend buffet en werd afgesloten met een drankje. Een gezellige happening!    

Werken bij TV-shows

De laatste opdracht van het jaar lag op het Mediapark in Hilversum, waar Grote Feesten moest assisteren in de catering voor het programma ‘The Winner Is …’ van Beau van Erven Dorens en Jeroen van den Boom.

De sfeer in de keuken is vergelijkbaar met de sfeer die je in kookprogramma’s naar voren ziet komen. Stress voert de boventoon en de chef-kok is te vergelijken met een schreeuwende Gordon Ramsay. Het leuke is dat je alles wat je op televisie ziet nu in real-life voor je staat. Alles is kleiner dan dat het oogt, niet alleen het decor, maar ook de presentatoren.
    

Netwerken

Doordat het werk vaak intensief is en je veel uren maakt met dezelfde groep mensen leer je je collega’s kennen. Veel collega’s doen dit werk ‘omdat ze het leuk vinden’. Dit geeft aan dat ze wel van een feestje houden en waarschijnlijk in vrije weekenden wel in de stad te vinden zullen zijn.

Werken als parkeerwachtIn 2011 heb ik een boel mensen via Grote Feesten ontmoet, waardoor je al snel een soort van netwerk opbouwt. Zelf kom ik, net als een groot aantal collega’s, vaak in de regio Haarlem.

Tijdens het uitgaan kom ik vaak de gezellige mensen van Grote Feesten tegen. Zij zitten vaak niet verlegen om een praatje, voor je het weet ben je met hen bezig met kroegfilosofie en is de avond sneller voorbij dan je denkt.

Ik heb in 2011 achter weinig tot geen bars gestaan waar geen goede sfeer heerste. Het is fijn dat Karel het afgelopen jaar als een soort van kinderlokker snoepjes uitdeelt. Je verwacht het misschien niet, maar zoiets kleins maakt soms net het verschil tussen een zware en een minder zware avond.    

Facebook helpt ook om je up-to-date te houden. Als ik iets op de Facebook van een collega zie staan wat me interesseert of intrigeert dan neem ik die kennis mee naar het volgende feest en is het makkelijk om een gesprek aan te knopen met hen. Naast het feesten leer je dus mensen kennen, dat is een heel belangrijk aspect van het werk.

2012: kijken in de glazen bol

Een bekende uitspraak is: “de geschiedenis herhaalt zich”. Voor festivals is dit negen van de tien keerde waarheid. De festivals die we in 2011 hebben aangedaan staan ook in 2012 weer op het programma.

Werken in de garderobeDutch Valley belooft weer groots te worden, de organisatie hoopt door een fantastische line-up nietwéér kaarten voor een tientje per stuk te hoeven verkopen via VakantieVeilingen.nl.

Dirty Dutch zal er ook wel weer zijn. Ik hoop dat ik er dit jaar bij ben, want aan de filmpjes en foto’s op de site te zien was het weer een groot feest. Daarnaast komt er een nieuw voetbaltoernooi, waar we onze derde plaats moeten verdedigen. Ik roep iedereen op om te komen supporten, dat hebben we hard nodig.

Op de agenda op de website staan nu alleen nog de eerdergenoemde televisiecatering, Go Après Ski en Nightmare in Rotterdam, Dance Valley in Spaarnwoude en Decibel in de Beekse Bergen. Ervaring leert ook dat er meer feesten pas later bekend worden gemaakt. Vrees dus niet, er komt nog veel meer.

Ik hoop dat volgend jaar een gezond en vruchtbaar jaar wordt, niet alleen voor het bedrijf, maar ook voor al het personeel. Ik ga altijd met plezier naar werk, wetende dat het waarschijnlijk een gezellige dag gaat worden, dit zal voor 2012 hopelijk hetzelfde blijven. Je maakt lange uren, maar je krijgt er zoveel voor terug! Tot snel!

Maarten Sipman, 19 januari 2012

" title="Het aanzien van Horeca Uitzendbureau Grote Feesten in 2011" alt="Het aanzien van Horeca Uitzendbureau Grote Feesten in 2011">
X-Qlusive in de Heineken Music Hall. Dit keer dus X-Qlusive Headhunterz. Er was nog even twijfel of we wel konden werken in de horeca. ||INTROTEXT||

Maar gelukkig ging het toch nog door omdat het horeca uitzendbureau van de Heineken Music hall niet voldoende horecapersoneel kon regelen.

In Amsterdam, bij de Heineken Music Hall aangekomen merkte ik al dat het een gezellig avondje ging worden. Er stonden al veel mensen voor de deur te wachten en dit terwijl het toch behoorlijk koud was. Brrrrrr.

Wat me ook verbaasde, was dat er echt hele groepen Fransen, Duitsers en Engelsen stonden die met een bus naar dit evenement van Q-dance zijn gereisd. Haha en dan nog ff twee uur in de kou staan.

Na mezelf omgekleed te hebben, merkte ik dat ik ging werken met veel bekende mensen. Dit maakt zon avond natuurlijk extra leuk.

Wij moesten werken achter de mobiele bar. Dit is de bar helemaal achter in de grote zaal.

Voor het personeel bleek het dus een makkie te worden, want het is de hele avond erg rustig is gebleven. Ik moet heel eerlijk zeggen ,wel jammer.

Mobiele bar

Als het zo rustig is op evenementen, word je ook eerder moe en is de kans natuurlijk groter dat je moet helpen bij de garderobe. En dat is nou niet mijn meest favoriete bezigheid. Gelukkig hoefde ik dit keer niet.

Ik vond de show dit keer niet echt heel bijzonder, maar de line-up was echt geweldig. Darren Mase begon met een rustig setje maar na twaalf uur werd het tempo al snel opgevoerd.

Met aan het einde Dj "The Prophet". Dit is een van mijn favorieten en die draaide aan het einde nog wat hardcore. De hele zaal, maar ook onze bar stonden weer lekker te springen. De sfeer was erg goed en het publiek ging helemaal uit zn dak.

Aan het einde nog even met zijn allen opruimen en zoals meestal van het barpersoneel in de Heineken Music Hall even de fouillering door de heren van de security.

Ik vond het weer een leuke avond werk en zit al weer te wachten op de volgende feesten via de Wit Events.

Peter Groen (oprichter Partywork), 4 februari 2010

" title="Werken op X-Qlusive Headhunterz " alt="Werken op X-Qlusive Headhunterz ">
Amsterdam.

We waren wel optijd weg gegaan, maar door een paar omleidingen in de stad, tegenzittende verkeerslichten en het eeuwige parkeerprobleem dat Amsterdam altijd zal blijven houden, werd het alsnog rennen, vliegen en springen om optijd te komen.

Uiteindelijk lukte dit en konden we zo aanschuiven bij de dames van de make-up. In twee minuten werden we 3 tintjes bleker gemaakt en liep het bloed ons zogenaamd uit de mond. Het was echt een thema feest en dan kan je als barcrew natuurlijk niet achter blijven.

Er was zelfs een rode loper en er zouden ook bekende Nederlanders komen. Ik heb er ook wel een paar gezien, maar daar heb ik eerlijk gezegd niet zo heel veel van mee gekregen. Het feest was op zich leuk opgezet en er waren veel leuke, gezellige mensen.

Vaak wordt er niet zoveel rekening gehouden met een dresscode, maar je merkt toch wel dat het wel degelijk iets toevoegt aan een feest.

Dan opbouwen. Eerst alle kleedkamers voorzien van de nodige drankjes en dan samen met Steffen onze eigen bar op zoeken. 

Ajax

Onze bar was te vinden in de buurt van de rokersruimte bij het Ajaxterras. Dat is dus waar de spelers van Ajax staan als ze kampioen zijn geworden, wat trouwens al weer veel te lang geleden is, maar dat is weer een heel ander verhaal!

Personeel van Horeca Uitzendbureau Grote Feesten aan het werken bij Pornstar.Steffen en ik hebben op zich wel vaker gewerkt, maar we hadden nog nooit onze eigen bar gehad, dus dat was wel even spannend.  Snel de boel opgezet, de biertap gefixed en alles netjes op de juiste plekken gezet. Laat de mensen maar komen!

Nou, dat hoeften we geen twee keer te zeggen, want voordat we het wisten was het druk. Heel druk. En dan moet je echt heel hard werken. Snel mensen helpen, drankjes mixen en biertjes tappen. De tijd vloog en het was ook gewoon heel gezellig.

We kregen niet heel veel van de muziek mee, maar wat ik hoorde was wel echt supergaaf! Lekkere house met zieke bass. De mensen takelden met het uur af, maar daar gingen ze niet minder fanatiek van drinken.

De wodka, whisky en bacardi was niet aan te slepen.  We hadden een klein barretje dus we moesten een beetje om elkaar heen werken, maar dat ging eigenlijk heel goed.

Het bleef maar doorgaan en toen ik voor het eerst keek hoelaat het was, sloeg de klok al 4 uur. Dat laatste uurtje hakte er aardig in.

Iedereen moest natuurlijk van zijn of haar laatste muntjes af en dat leidde ertoe dat we met de vermoeidheid in het lijf er nog een schepje boven op moesten doen. Uiteindelijk is het allemaal goed gekomen en hebben we iedereen netjes kunnen helpen. Daarna alles opgeruimd en afgesloten en weer richting de kleedkamers gegaan.

Beloning

Als laatste nog even op de beloning gewacht en daarna tevreden in de auto naar huis gestapt! Was een goed feestje!

Werken op feesten is altijd zwaar, maar het heeft gewoon iets. Dat je de zondag erna voornamelijk in je bed te vinden bent, dat hoort er dan maar bij;).

Elk feest is anders, maar elk feest is ook eigenlijk wel heel leuk. Ik blijf het in ieder geval voorlopig nog doen!

Pim Rademacher, 29 maart 2010

" title="Verslag Ex-pornstar True Blood" alt="Verslag Ex-pornstar True Blood">
Amsterdam de True blood vampire party.

True blood is een boekenreeks, die over vampiers gaat, die als tv-serie is verfilmd en elke maandagavond om 20:30 uur te zien is op Foxlife.

Maandag 29 maart begint het nieuwe seizoen van deze serie en als aftrap hiervan werd er een feest georganiseerd in de stadsschouwburg te Amsterdam. ||INTROTEXT||

Klein feest

Het was voor ‘De Wit Events begrippen’ een klein feest, naar mijn mening maakt dat het alleen maar mooier om er te werken.

De serie gaat over vampiers dus de dresscode was dan ook vampire!!! Dit zorgde voor heel veel uiteenlopende creaties met hoofdzakelijk toch wel het gebruik van heel veel nepbloed.

Ook het personeel moest zich aan de dresscode houden en er werd dan ook gevraagd om in het zwart gekleed te komen, verder werden wij voordat wij begonnen met werken bij de visagist ook voorzien van wat nepbloed rondom onze mond en in onze nek.

Zoals ik al zei was het een klein feest, in totaal stonden wij met 18 mensen verdeeld over verschillende barren. Zelf stond ik bij weer bij de beste barrunner, Tess Brantley, achter de bar in de zaal.

Barpersoneel aan het werken op True BloodSuper bar

Dit was echt een super bar, de bar was halfrond waardoor er achter de bar heel veel ruimte was om te lopen.

Het feest vond plaats in de grote zaal, welke normaal als toneelzaal wordt gebruikt. De stoelen voor het podium waren weggehaald, maar achter de bar stonden deze stoelen er nog wel en ik moet bekennen dat ze erg lekker zaten. 

Er hing een super gezellig sfeer, hebben ook nog wat bn’ers gespot, en de drank vloeide rijkelijk, voor het mooie eigenlijk iets te rijkelijk want al snel raakte een deel van het assortiment uitverkocht.

Ook waren de barren tijdens de drukste uren onderbezet qua personeel, dit kwam omdat er meer werd verkocht dan waarvan uit werd gegaan en dit betekende dus dat het barpersoneel nog even harder moest lopen.

Dit was gelukkig helemaal niet zo erg, de sfeer en muziek waren uitstekend en de tijd vloog daarom dan ook om.

Snel voorbij

Voordat wij er erg in hadden was het feest alweer voorbij en druppelde alle vermoeide vampier fanaten om 04:30 uur naar huis om van een heerlijke nachtrust te genieten.

Voor ons was het afbouwen ook snel gebeurd, normaal moet een deel van de bar afgebroken worden, de overgebleven drank geteld worden en alles netjes op de rolcontainers gezet worden.

Dit hoefde deze keer niet allemaal, want van de beveiliging moest iedereen het pand om 05:00 uur verlaten. Dat lieten wij ons geen twee keer zeggen, eerst  nog eventjes gewacht op het geld en toen op naar huis en gingen ook wij genieten van een welverdiende nachtrust.

We hebben weer flink hard gewerkt en een super gezellige nacht gehad! Tot op een volgend feest!!!!

Stefan Feenstra, 28 maart 2010

" title="Werken op True blood vampire party" alt="Werken op True blood vampire party">
dj`s die de hele wereld overgaan. ||INTROTEXT||

Hed Kandi is een soort classy funky club house. Met andere woorden club met live muziekanten erdoorheen.  Dit zou hun grootste feest ooit zijn. En de verjaardag van hun tien jarige bestaan. 

Heineken Music Hall

Aangekomen in de Heineken Music Hall snel aan het werk. Wij stonden in de grote zaal. Vandaag stond ik achter de bar in de grote zaal.

In de Heineken Music Hall is het allemaal net iets anders dan wanneer we op grote feesten staan en ik moet altijd weer even wennen aan de prijzen.

Bij mix dranken moet je bovenop de sterke drank nog muntjes rekenen voor het frisdrank of Red Bull. Het eerste half uurtje dus even goed opletten.

Ook het biertappen werkt anders. Je hebt drie maten bier: klein, medium en groot. Als je de tap naar voren opentrekt krijg je een klein biertje en naar achter is medium.  Twee keer klein is dus een groot biertje.

Al snel werd het drukker en werd ik naar de garderobe gestuurd. Dit is niet het meest leuke klusje maar hoort nu een maal bij het werk.

In de Heineken Music Hall is de garderobe gratis, alleen voor tassen betaal je twee muntjes bij het ophalen. Het werk is heel simpel maar wel belangrijk dat je het netjes doet.

Toch vervelend als het net jou jas is die kwijt is. De garderobe waar wij stonden was vlakbij het kleine zaaltje en er werd al best lekker gedraaid. Dit maakt het werk op garderobe dan toch nog best leuk. 

Na een paar uur werd ik naar de hal gestuurd om mensen de weg te wijzen naar de garderobe, zaal of toiletten. Diegene die voor mij was hadden ze weg gehaald omdat hij er schijnbaar niet zo veel zin in had. Dit is iets wat ik echt niet snap.

Waarom ga je in de horeca werken als je niet klant vriendelijk kan zijn. Het maakt niet uit of je achter de bar, garderobe of eten staat te verkopen als je dit werk doet sta je er voor de bezoekers.

Uitzendbureau

Mensen hebben veel geld betaald voor een kaartje en het is dan ook van belang dat je ze een warm en prettig gevoel meegeeft. Kan je dit niet moet je reageren op een andere vacature bij je uitzendbureau en ben je niet geschikt voor het werk bij ons.

Na een aantal uurtjes werd ik weer terug gestuurd naar de bar. Het was echt leuk om te zien dat de zaal al helemaal los ging op de funky house.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik van de meeste nog nooit gehoord had maar de mix van live muziekanten met house klonk wel echt cool.

Het werd helemaal te gek toen Candy Dulfer met haar Saxofoon mee blaasde met de house versie van het nummer  I got a feeling van de black eyed pease. Wow echt kippenvel over mijn hele lichaam. Wat is zij goed.

Aan het einde met zijn alle nog even opruimen en de bar oppoetsen. En dan gezellig met zijn alle nog even koffie drinken in de kantine. Echt wat heb ik toch een boel leuke collega,s

Om eerlijk te zijn ik zou nooit een kaartje hebben gekocht voor dit feest maar ik vind het echt geweldig om het een keer meegemaakt te hebben en dan ook nog eens lekker aan het werk te zijn. 

Op naar het volgend evenement en voor mij gaat dit Knock Out zijn.

Peter Groen (oprichter Partywork), 26 maart 2010

" title="Werken op Hed Kandi in de Heineken Music Hall" alt="Werken op Hed Kandi in de Heineken Music Hall">
festival seizoen in. 

Toen de Wit Events dit jaar aan mij vroegen of ik Go Apres Ski wilde doen heb ik  dan ook niet getwijfeld.

Vorig jaar was het zo gezellig dat  je gewoon vergeet wat voor muziek het is. Haha, niet geschikt voor mijn oortjes.

Maar de sfeer op dit feest is echt super.  De meeste mensen gaan verkleed naar dit feest en zo ook wij. De jongens in lederhosen en de meisjes  in een soort Heidi jurkje. ||INTROTEXT||

Go Apres Ski

Omdat we te laat waren moesten we echt hard werken  om alles op tijd af te krijgen. Snel aankleden, de contracten regelen  en de bar opbouwen.  Ff zweten dus, en al snel kwamen de eerste gasten binnen en de eerste carnavals krakers stuiterde door de zaal. 

De zaal was echt heel mooi versierd met slingers en feestverlichting . Er stonden overal Oostenrijkse huisjes en ook onze bar zag er mooi versierd uit.

De dresscode op Go Apres Ski was: Ga helemaal uit je dak,  het kan niet gek genoeg zijn. Nou en dat deden ze ook. De meest bizarre creaties kwamen voorbij langs onze bar.

Meisjes van Partywork aan het werken op Go Apres Ski.Van een simpel Sjonnie pakje tot een koelkast met een deurtje waar bier in stond. Echt heel grappig. De laatste tijd word  er op feesten veel mixdranken gedronken maar hier gaat het allemaal om bier en Flugel. Sommige namen  een hele doos Flugel tegelijk mee.

Polonaise

Doordat iedereen in polonaise door de zaal liep te hossen was het af en toe erg lastig om je spulletjes  veilig door de zaal te krijgen en natuurlijk zijn er ook altijd van die grapjassen die aan je karretje gaan hangen.  Helaas gaat dat niet altijd goed en bij mij was er dus eentje die het karretje tegen zijn tandjes kreeg.  Erg vervelend voor hem. 

En dan is het ineens allemaal weer voorbij. Wij zijn gewend om op de dance feesten tot een uur of zeven door te gaan maar Go Apres ski duurt maar tot vier uur. 

Dus snel alles opruimen, uitbetalen en weer met de Bakker Bus naar huis wetende dat ik de eerst komende week nog met toet toet toeter op mijn waterscooter in mijn hoofd rond loop. 

Volgende week gaan we weer werken op Knock Out. Hopen dat het net zo gezellig word.

Peter Groen (oprichter Partywork), 25 maart 2010

" title="Partywork aan het werk op Go Apres ski" alt="Partywork aan het werk op Go Apres ski">
Haarlem (die vanaf daar vertrokken) en die bus vertrok kwamen de eerste verhalen en ervaringen van het ander personeel alweer naar boven. ‘Ja klopt het dat ik een Heidi pakje aan moet? En de jongens een lederhose?’, en ja dat was idd zo. ||INTROTEXT||

Want eenmaal in Rotterdam aangekomen in de kleedruimtes van het tot skihut verbouwde Ahoy lagen daar de outfits ons op te wachten.

Eenmaal bij de bar aangekomen waren er een paar al druk bezig met de voorbereidingen, mixjes klaarmaken, bekers klaarzetten enz. Nadat alles gereed was en het wachten was op de eerste Gunthers en Heidi’s keek ik eens goed om me heen naar het inmens grote decor en de gezellige winterse aankleding van de grote kale hal.

Toen de eerste DJ’s echte apres ski muziek begonnen te draaien was de toon meteen gezet.

Rob Toonen

Het publiek kwam langzamerhand ook binnendruppelen en de artiesten kwamen af en aan onder begeleiding van de avond, Rob Toonen. Het waren echte meezingers die gedraaid werden zoals wij ook gewend zijn op onze winterse oorden. 

Het populairste drankje was niet al te verrassend... Bier! 15 bier, 12 bier, en zo ging het door. Er werd dan ook gulzig gebruik gemaakt van de vele trays die we naaste de tap hadden liggen.

Naarmate de avond vorderde begon het bier wel zijn tol te eisen, sommige mensen hingen letterlijk aan de bar om met hun laatste muntjes nog een paar biertjes te kunnen scoren.

Wolter Kroes en Gerard Joling waren toch echt de populairste artiesten als je naar al het geschreeuw luisterde. Ze deden het ook erg goed en speelde met het publiek.

En ja wat wil je dan ook met zulke mooie danseressen naast je die van winterjas naar steeds schaarser gekleed gingen.

De bar tijdens Go Apres Ski 2010Pauze

Het laatste uurtje had ik nog een pauze, het was nu dan ook lekker rustig aan de bar en de meeste zochten hun weg naar huis. Ik heb er dan ook even voor gekozen de rust op te zoeken op een lekkere bank bij de kleedruimtes.

Toen ik terug kwam was het feest duidelijk afgelopen de laatste Die Hards strompelden door de zaal richting uitgang en de lichten stonden al aan. De schoonmaak ploeg was al bezig om de enorme hoeveelheid bekertjes en troep waar de grond mee bezaait lag op te ruimen.

Toen was het aan ons de taak om de bar op te ruimen, wat vrij snel ging omdat iedereen duidelijke taken had gekregen van Twan. Ik moest de vaten met mixjes leeggieten in de wc’s.

Eenmaal daar aangekomen en ik het in de wc stond te gieten hoorde ik naast mij het geluid van een geslaagde avond. Een schoonmaker kwam naar me toe en zei: ‘Die zit hier al een half uur.’

Nadat alles op was geruimd en de Heidi pakjes en lederhosen weer  opgeborgen werden was het tijd om weer naar huis te gaan. Ik heb een heerlijke avond gehad, met een top sfeer en gezellige mensen.

Koen Jansen, 23 maart 2010

" title="Werken bij Go Apres Ski 2010" alt="Werken bij Go Apres Ski 2010">
Go Apres Ski feest van Nederland in Ahoy.

Dit was voor ons het eerste feest van het jaar en ook op dit feest stond ik weer bij mijn favoriete barrunner, Tess Brantley, achter de bar.

Om 20:00 uur moesten wij beginnen met werken, want om 21:00 uur begon het feest. Er reden twee bussen, één uit Alkmaar en de ander uit Haarlem. ||INTROTEXT||

Zelf ging ik met de bus uit Alkmaar mee en om half zeven waren wij in Haarlem om daar ook nog wat mensen mee te nemen.

De buschauffeur raakte in Haarlem even de weg kwijt, hebben een mooie toeristische route over het industrieterrein gemaakt, en daarom waren wij pas om 20:20 bij de crewingang.

Dus snel een crewbandje bij Tess gehaald en naar de kleedruimte om een prachtige lederhosse aan te trekken en meteen naar de bar te rennen en te beginnen met het vullen van alle koelkasten en de bar gereed te maken. 

Boven de bar zat een vipdeck en er was één koelcontainer, het was dus even kijken wat bij welke bar hoorde. Uiteindelijk druppelden om negen uur de eerste feestgangers Ahoy binnen en waren we gelukkig bijna klaar het alles klaar te zetten.

Go Apres Ski

Go Apres Ski is een echt Hollands feest, het leek wel carnaval, en we kwamen de meest gekke outfits tegen. Het is echt super leuk publiek om aan de bar te hebben en heb daarom met veel plezier bij de uitgifte van drank gestaan.

Meisjes achter de bar met Go Apres Ski 2010.Het was alleen wel rustiger dan verwacht, het feest was niet uitverkocht, en we hebben het dan ook niet heel erg druk gehad. Het is in het midden van het feest even druk geweest en daarna hebben we het rustig aan kunnen doen.

Het heeft zo zijn voordelen en nadelen. Het werken lijkt langer te duren omdat je vaak stil staat, maar je kan wel met een gerust hart pauze nemen. Deze keer hadden wij muntjes gekregen om eten te halen en het smaakte goed!

Het was een echt Nederlands feest en daarom werd zo ongeveer het hele arsenaal aan Nederlandse artiesten tevoorschijn gehaald met als hoofdact de enige echte Gerard Joling.

Verder waren er nog een aantal andere bekende artiesten, zoals Peter Beense, en ook wat artiesten die wat minder bekend zijn maar wel de sterren van de hemel zongen. Het was een geslaagd, maar wel kort, feest.

De muziek stopte om vier uur en de feestgangers werden vriendelijk verzocht naar huis te gaan. Wij konden toen de bar afbouwen, omkleden en wachten op ons geld.

Uiteindelijk vertrok de bus even over zessen en was ik al om half negen thuis. Toen even frisse douche genomen en me bedje opgezocht.

We hebben weer genoten en staan weer te trappelen om naar het volgende feest te gaan!

Tot snel maar weer!!!

Stefan Feenstra, 23 maart 2010

" title="Verslag Go Apres Ski 2010" alt="Verslag Go Apres Ski 2010">
mensen al praten over dit grote feest, DJ Chuckie staat erom bekend.

Vrienden proberen kaartjes te regelen en betalen een gods vermogen om bij dit grote feest aanwezig te zijn.

Ik daarin tegen krijg mailtjes van Karel Mercx, waar ik me kan opgeven om te werken bij de grootste feesten van Nederland, waaronder Dirty Dutch. Ik wilde er al heel graag heen dus had me meteen opgegeven met twee andere vriendinnen. ||INTROTEXT||

Vervolgens in spanning afwachten of je er ook daadwerkelijk mag werken, dit hoor je een week van tevoren. En ja hoor, we  waren ingedeeld, alle drie. Met dik veel enthousiasme gingen we die aankomende zaterdag 19 december op weg naar Dirty Dutch.

Met de tram kwamen we aan en gingen we opzoek naar de Crew-ingang. We waren dik op tijd, dus we konden snel nog een rondje lopen door de RAI om de boel is te verkennen.

Het zag er allemaal fantastisch verzorgt uit. In de mail die Karel had gestuurd stond dat we op de mainstage achter de bar gingen werken dus daar hebben we zeker even rond gekeken.

We kwamen Karel daar tegen en zijn met hem mee gelopen naar beneden waar we vervolgens onze shirts kregen en onze barrunner hebben ontmoet. Onze spullen konden we allemaal in een zaaltje leggen, en we zijn met de barrunner naar onze bar gegaan.

De locatie van de bar waar wij achter mochten staan was geweldig, DJ Chuckie zou daar van 01:00 tot 03:00 ’s nachts draaien dus enthousiast waren we wel.

We kregen uitleg van de barrunner over hoe de hele avond zou verlopen, wat we wel en niet mochten en nog wat algemene regels. En dan gaat de muziek aan en kan het feest beginnen!!!

En om 10:00 kwamen de eerste bezoekers al binnen. Wij mochten dan meteen een uurtje op pauze en hebben nogmaals de hele RAI rond gelopen om te kijken wat er allemaal was. Daarna waren wij aan de beurt om hard aan het werk te gaan.

De bezoekers staan aan je bar en willen allemaal graag te drinken. Ik had in de pauze nog even goed gekeken wat elk drankje kostte dus dat wist ik redelijk uit mijn hoofd. Het ritme zit er binnen een uurtje dik in en je helpt iedereen binnen no-time!

Af en toe maak je een praatje met de mensen die aan je bar komen en je hebt vooral veel lol met het team waar je mee staat! Ook dansen deed ik tussendoor veel want de muziek was geweldig! En zo gaan de uren veelte snel voorbij…

Uiteindelijk is het 07:00 uur en draait de DJ zijn laatste nummer, het is opruimen geblazen. Een taakverdeling was er niet echt maar iedereen hielp gelukkig redelijk mee, want je wil tenslotte ook naar huis.

Het is heel zwaar werk, je hebt echt ontzettend last van je voeten en zeker twee dagen nodig om bij te komen! Maar dit heb je er duidelijk voor over. Je mag gratis naar een feest en komt nog met geld thuis ook, het werken is super leuk dus je koopt nooit meer een kaartje maar gaat werken voor De Wit!
 

" title="Verslag van Dirty Dutch" alt="Verslag van Dirty Dutch">
workshop cocktails shaken.

Aangezien ik al aardig kundig ben in het weg werken van cocktails leek dit mij een  super idee. ||INTROTEXT||

Zeker omdat je deze daarna ook zelf mag gaan opdrinken helemaal geweldig.   :-)

De workshop werd gegeven in Café Zussen in de korte Jans straat te Utrecht. Van buitenaf leek dit niet zo heel groot maar eenmaal binnen bleek het toch een heel stuk groter. Het is meer een restaurant met aan de zijkant een cocktailbar.

Het restaurant moet wel goed zijn want de mensen stonden te wachten om ook aan een tafeltje te mogen plaatsnemen. Het viel mij op dat het personeel erg kundig was en ook je Jas netjes werd aangenomen.

Netjes op tijd werden we opgehaald om mee te gaan naar het balkon waar ook de workshop werd gegeven. De manager en zijn collega gaven deze workshop.

Sorry helaas de heren hun naam vergeten must be the liquer. Als eerste kregen we de geschiedenis van het cocktail maken en welk glas je waarvoor kan gebruiken. En natuurlijk wat voor spulletjes je nodig hebt om zo’n lekker drankje te maken.

Raspberry DaiquiriHet komt er eigenlijk op neer dat je er alles in kan mieteren als het maar lekker is. In Japan gooien ze er zelfs thee en allerlei kruiden door.

Onder het mom van het is gezond. Niet alleen vond ik het onderwerp mateloos interessant maar deze jongen wist er echt heel veel vanaf en kon dit met veel humor overbrengen.

Na het mooie verhaal konden we dan beginnen met het echte werk.

Wij gingen maken een Raspberry Daiquiri een  Caipirinha en een Mojito Razz. Een van de belangrijkste dingen is ijs. Veel ijs. Als je thuis dus een cocktail party gaat houden,  Gewoon ff een emmer lenen bij het café aan de overkant.

Dus niet zo,n lullig zakje van de supermarkt want dan heb je aan het einde koude cocktails. Een goede cocktail heeft een alcohol percentage van ongeveer 20% en dat merk je dus ook na de tweede begon ik m al behoorlijk te voelen.

Bij de derde cocktail merkte ik dat ik toch moeite had met het onthouden van de hoeveelheden en ook mijn rietje donderde steeds bij het drinken uit mijn glas. Het is maar goed dat ze er twee in stoppen.

Cocktails makenDit is niet bedacht om de klant te helpen bij het drinken maar helpt dit de bar aan een omzet stijging van 30% op de cocktails. Heel erg slim hoor.

Alsof we nog niet kachel genoeg waren kregen we aan het einde van de workshop nog een cocktail van het huis. Deze was erg lekker maar moet eerlijk zeggen dat die van mij natuurlijk veel beter was.

Misschien ook wel omdat ik toch een beetje gesjoemeld had met de hoeveelheid alcohol  die in mijn cocktails ging.

Bij café Zussen kan je verschillende workshops doen. Onze waren meer de latin cocktails maar je kan ook kiezen om wat vrouwelijke cocktails te gaan maken.  Leuk voor de vrijgezellen party’s.

Café Zussen staat ergens in de top 5 van beste cocktailbars van Nederland. En staat op nummer 1 met meest verkochte cocktails.

Ik heb eigenlijk niet zo veel met dat soort gegevens maar ze zijn zeker goed en als ik weer in Utrecht ben ga ik zeker even langs om een van hun heerlijke cocktails te drinken.

Peter Groen (oprichter Partywork), 1 februari 2010

" title="Cocktail cursus" alt="Cocktail cursus">
Oud en Nieuw, een dag waarop je kan kiezen uit vele leuke dingen: gezellig borrelen met vrienden in loppersum, werken in Simplon of een eigen bar op Sensation.

Ik koos dit jaar, net als vorig jaar voor de laatste optie.
 
Gisteravond nog avonddienst gehad bij mijn gewone werk, lekker lang uitslapen, mail nog even checken, gelukkig geen uitvallers! ||INTROTEXT||

Alle spullen in de auto gestopt, kopieën van de id-kaart, etc, want het is weer een nieuw jaar. Eerst nog even bij mijn ouders langs geweest, mijn vader is namelijk ernstig ziek, longkanker en is inmiddels gestopt met de chemos medicijnen etc.

Helaas is er weinig aan te doen, hij is de hele tijd ziek, koud etc, niet zo best, dus.
 
Om 13.30 Hilde opgepikt uit loppersum en doorgereden naar het hoofdstation in Groningen, waar we Matthijs, Nick en Eilko hebben opgepikt.

Jan had ook een eigen barretje op Sensation en had zijn mensen al opgepikt, her en der in de stad.

Het was rustig onderweg, en het weer was goed, geen sneeuw en gladheid gelukkig. Dusseldorf was gemakkelijk te vinden, wij hadden geen winterbanden onder de auto (verplicht in Duitsland), en geen buitenlandservice bij de ANWB, en gingen daarom bij Arnhem pas de grens over.

Barpersoneel tijdens Sensation White in DusseldorfAangekomen bij de LTU, Espritt Arena waren we de eersten bij de incheckbalie, de pendelbussen waren er nog niet. Vorig jaar had ik ook een bar op Sensation, maar ik verbaasde me weer over deze enorm grote Arena, gigantisch!
 
Binnen gekomen, omkleden, een briefing door Sylvia, op naar de bar. Bij de bar aangekomen, was de muziek gelukkig nog even heel zacht, zodat ik zelf ook nog even instructies en de regels kon vertellen aan iedereen.

De eerste helft van de mensen kreeg eerst een uur pauze, de rest ging alles klaarzetten op de bar. De mensen, echt iedereen was in het wit, druppelden deze giga stadion binnen, en de muziek was toen nog vrij zacht, lekkere relaxte lounchehouse.

Het feest was erg mooi aangekleed, een hele hoge dj booth, in het midden van de zaal met daaraan 2 lange soort van uitsteeksels waarop de danseressen dansten.
 
Erick E had de eer om te openen, wij hebben deze DJ al meerdere keren horen draaien op div. feesten. Alle in het wit gedoken mensen gingen op in zijn houseklanken. Het geluid was hier ook erg goed!
 
Vervolgens nam Fedde Le Grand het stokje over en ging door op deze housemuziek, zoals verwacht kwam zijn hit, waarmee hij doorbrak ook nog langs, Put Your hands up in the air! (wel een mix dan)
 
Aan de bar werd het inmiddels erg druk, vooral tegen twaalven gingen er dozen met champagne doorheen. We moesten hier ook alle blikjes uitschenken, vanwege een statiegeldsysteem , hier in Duitsland. De Red Bull liep ook erg hard, vooral in the mix met vodka.
 
Vlak voor 2010 werd er rondom in het stadion afgeteld naar 2010. om 00.00 hoorde je uit elke hoek enorme knallen!! Mooie show, zeker met alle laser en andere showverlichting, erg indrukwekkend!!!

Iedereen wenste elkaar een goed 2011108, zelfs Peter kwam nog snel even iedereen een handje/ zoen geven. Bij mijn bar werken ook mensen die wel eens voor Peter werken, vandaar!
 
2010 was dus ingeluid, en Sander Van Doorn knalde 2010 in met een heerlijke set, hij was ook mijn favouriet van deze line up! Er kwamen dan ook veel lekkere nummers langs: Sia, the girl you lost to cocaine, The Killers, spaceman , SVD remix. En zijn versie van een nummer van Robbie Williams,  13117, sterk nummer!
 
Na Sander was het tijd voor Mr. White,  (is dit nu Duncan Stutterheim zelf???) deze muziek vond ik wel wat minder leuk, had er toch liever een andere trance dj achteraan gehad!

Bij de bar werd het geleidelijk wat minder druk geworden, maar vermaakten de meeste mensen zich goed. Het had ook wel iets om door deze witte massa te lopen, als je even naar een andere bar liep.
 
Ook was er nog een soort megamix tussendoor, met een aantal klassiekers van o.a. Tiesto en Cycnus X.
 
Achter de bar op SensationLaidback Luke draaide ook weer een lekkkere set, er kwam zelfs nog een nummer van AC/DC langs: Thunderstruck, wel een mix dan, maar wel met die super intro!!
 
De laatste DJ was Tocadisco, hij draaide de laatste houseklanken in de al wat rustiger geworden arena.

Vele mensen dansten er nog lekker op los, en de sfeer was ook erg goed overal. Ik heb ook totaal geen vervelende dingen gezien verder!
 
Om 6.00 was het feest afgelopen, het Duitse personeel mocht zich omkleden en naar huis. De rest van het barpersoneel ging de bar leegruimen en afbreken, koelcontainer herindelen etc. We hadden ook echt veel zakken met leeg statiegeld blikjes.
 
Toen alles aan de kant was en de koelcontainer was afgesloten konden we omkleden en afrekenen etc. Na het omkleden kreeg al het personeel nog een dvd van Sensation, amsterdam van july afgelopen jaar. Dat was wel tof!  Nadat we hadden afscheid genomen van onze collegas , die met de bus terug gingen hebben we de auto opgezocht.

Wat een eind lopen ook zeg, om deze arena heen. De auto was licht besneewd, maar het vroor niet.

Gelukkig deed de auto het prima, na de autopech met de dynamo bij Dirty Dutch! Op de terugreis was het erg rustig bij de weg, het weer was ook goed verder. Bij Arnhem begon ik erg moe te worden, gelukkig wilde Eilko verder terug rijden.

In loppersum nog een een bakkie doen bij mijn ouders en daarna op bed.

Na wat vrienden te hebben gesproken heb ik daar ook weinig gemist, zijn o.a. weer vele ruzietjes geweest in de plaatselijke jeugdsoos daar.

Erik Heun, 3 januari 2010

" title="Verslag van Sensation" alt="Verslag van Sensation">
Oud en Nieuw! En wat betekent dat voor mij en Hanneke? Werken!

2 jaar geleden ook al op Sensation White in Dusseldorf gewerkt  alleen toen in de ring. Vorig jaar stond in de planning om een keer op Loveland te werken met 3 vriendinnen maar ik had de griep dus zat ziek op de bank.. Balen!! ||INTROTEXT||

Maar dit jaar was het eindelijk zover: Ik had me eigen bar op Sensation White Mainstage! Toen ik dit hoorde ben ik samen met mijn 2e barrunner Hanneke al het personeel gaan regelen. Binnen 2 weken had ik mijn bar compleet en dit was bijna een record te noemen voor Oud&Nieuw!

Veel mensen hadden interesse om te gaan werken dus we stonden met allemaal vrienden en vriendinnetjes uit voornamelijk Nijmegen te werken! Wat een gezelligheid! We werden ook nog eens in Nijmegen opgehaald met de bus dus prima,prima, prima! Geen rit naar Eindhoven met de trein maar gewoon even naar ons station rijden.

In de bus zaten alweer andere mensen vanuit Haarlem waaronder nog een paar vrienden die ik heb leren kennen bij De Wit Events, dus lekker kletsen en over de feestdagen gepraat.

Rond 6 uur waren we aangekomen in het koude Dusseldorf nu nog even de bandjes regelen en verder naar binnen gaan. Hier omgekleed en de barspullen opgehaald, daarna uitleg gekregen en toen kregen we onze Duitsers aangewezen: 4 meiden en 1 jongen Tony..

Sensation White BarpersoneelInmiddels aangekomen bij de bar samen met Hanneke even alles doorgelopen voor het personeel en de nieuwe mensen. Bar werd daarna opgebouwd en ik ging in me beste Duits de Duitsers proberen dingen duidelijk te maken, ze waren enthousiast en stelden ook vragen dus positief!

Het feest vorderde en het ging helemaal super! De Wodka-Red Bull was niet aan te slepen bij ons dus stonden er vast 2 mensen alleen maar te mixen. De tijd vloog en binnen 1 uur voor mijn gevoel was het alweer 12 uur! Het was rustig aan de bar dus even lekker gekust met iedereen en de beste wensen gegeven.

Iedereen kon uiteindelijk genoeg op pauze dus veel tevreden gezichten! Het was echt een mooi feest, zeker de vlinder in het midden was prachtig! Leuke muziek, goed gedraaid, meestal leuke mensen aan de bar.. Behalve als ik elke keer naar Duitsers moest komen van: ‘jaahaaa er zit echt Wodka in de Wodka-Red Bull hoor!’

En toen was het alweer 6 uur! Tijd vloog letterlijk voorbij! Afscheid genomen van de Duitsers (ik had echt goede Duitsers :-) ) en toen al mijn personeel aan het werk gezet om de bar af te bouwen!Dit ging snel en soepel dus toen nog even tijd gehad om een leuke groepsfoto van onze bar te maken!

Na het uitbetalen gingen we richting de bus en toen was het echt echt voorbij alweer! Iedereen was tevreden en blij en de gezelligheid stond bovenaan!

Alles was goed geregeld en op naar een volgende Sensation White!

Michelle Klievink, 8 januari 2010

" title="Verslag werken op Sensation 2009" alt="Verslag werken op Sensation 2009">
ID&T 2 grote feesten organiseert; Thunderdome in de jaarbeurs/ utrecht en het feest waarop wij werken, namelijk: Dirty Dutch Outsiders, net zoals vorig jaar in de Rai in Amsterdam. ||INTROTEXT||
   
We vertrokken vroeg in de avond, vanaf het hoofdstation in Groningen, even checken of iedereen zijn kopieën id-kaart etc. compleet had en rijden maar. Op de heenreis kwamen we nog in een file terecht, doordat er rendieren op de snelweg liepen. In Friesland nog wel, ze waren ontsnapt bij een boer, die meerdere uitheemse dieren had, bleek later in de krant. 

Maargoed we reden al vrij snel weer,zodat we op tijd in Amsterdam waren, hier begonnen de volgende problemen: een brandend acculampje. Op de Ring Adam werd het licht steeds zwakker, de radio stopte, en bij de p9 parkeerplaats hield de hele auto ermee op. De auto van krista ervoor, startkabels erop, toen deed alles het weer. Dus parkeren, en snel de ingang opzoeken. Het inchecken/ omkleden ging lekker vlot,  dus mooi op tijd bij de bar. De ene groep de bar inrichten, de andere groep op pauze en papierwerk invullen ( hoort er ook bij he!)
 
Wij stonden in de Top Notch area, Randstadhal (vorig jaar in de deltahal met o.a. Real el Canario). Dit was de hip hop/ rap, R&B zaal. Dirty Dutch bestond uit 4 zalen, mainstage met o.a Chuckie, nog een grote zaal met Sunnery James & Ryan Marciano, techno/ minimalzaal, en de onze.
 
Het begon al lekker bij ons, de eerste artiesten (Zo moeilijk) hadden steeds last van uitval van geluid, en liepen toen boos van het podium af. toepasselijke naam voor deze act, dus!

Toen stonden we een poos in een zaal zonder geluid, en later wat achtergrondmuziek. Bij de bar was het dus ook erg rustig. Op de porto hoorde ik Peter wel stressen over dat hij het erg druk had bij zijn bar op de Mainstage, zodat er 6 mensen van mijn bar naar zijn bar zijn gegaan. Deze mensen kennen Peter inmiddels ook wel goed, en werken ook graag bij hem. Bij ons bleven we toen met 10 mensen over.

Wij hadden vervolgens diverse optredens van o.a. Duvel Duvel, De Fakkelbrigade en The Opposites, (die nu een hit hebben met new kids:  broodje warm vlees ) Tussen door werd er door div. Djs lekkere muziek gedraaid, ook wel wat bekende hits van b.v snoop dog en Jay Z.

Uiteindelijk werd het bij ons ook erg druk, vooral voordat the Opposites gingen optreden, toen miste ik mijn  mensen best wel even, die bij Peter zijn bar werkten. Maargoed zulke druktepieken komen wel vaker voor op deze feesten, na the Opposites werd het dan ook weer wat rustiger aan de bar.

Bij onze area stopte de muziek al om 5.31108, zodat er we op tijd konden afbreken en opruimen.
Het was wel leuk om eens een keer te werken bij een heel ander soort muziek dan dat we gewend zijn. Meestal staan we bij div. house/ trance/ hardstyle/ hardcorefeesten.
 
Na het omkleden etc. de auto weer opgezocht. De auto van mijn lieve collega Krista er weer voor om de accu weer op te laden, en rijden. Helaas, naast de Rai hield hij er toch weer mee op. Rest ons om maar de ANWB te bellen (half uur wachten aan de telefoon om er door te komen).

Na nog een half uur ( oei wat was het koud geworden) kwam er een ANWB auto aanrijden.
De Dynamo bleek kapot te zijn, nadat de ANWB medewerker wat had rondgebeld, konden we worden afgesleept naar Naarden, alwaar een nieuwe dynamo klaar lag.

Dat was ook nog wel een beste klus, aandrijfas en van alles moest hiervoor af.
Toen de auto klaar was, teruggereden naar Groningen, ( het KNMI had een weeralarm afgegeven). Maar ja we moeten toch thuiskomen, dus rustig rijden dan maar in de sneeuw.
Een ander groep van de bar hadden te maken met uitval van treinen, dus volop drama dus qua vervoer.
 
En toen we uiteindelijk in Groningen waren, 16.01108, was er voor mij geen tijd meer om te slapen. Ik kon gelijk weer de avonddienst in bij mijn gewone werk.

De vermoeidheid viel me eigenlijk nog wel mee, tja de laatste uurtjes kakte ik echt in. 00.40 thuis en heel lang uitgeslapen.

Erik Heun, 3 januari 2010

" title="Werken op Dirty Dutch Outsiders" alt="Werken op Dirty Dutch Outsiders">
grote feesten en vroeg mij of ik ook t geïnteresseerd was : ‘natuurlijk ben ik dat’. Ons opgeven voor Dirty Dutch en ja hoor daar kwam de mail, wij stonden op de lijst: Mainstage nog wel! ||INTROTEXT||

Ik ben nog nooit op Dirty Dutch geweest en heb nog nooit op zo’n feest gewerkt laat staan in de horeca. Fantastisch of wij er om 19:30 kunnen zijn?

Dus die dag natuurlijk melden op de afgesproken tijd, verzamelen en je omkleden, Ok de shirtjes kunnen misschien iets meer 2009 maar ben allang blij dat ik er niet uitzie als een Flugel meisje want dat gaat gewoon echt te ver!

Nou opzoek maar naar de bar dan toch, ik met mij goede gedrag aan het zoeken en ja hoor 2 maal scheepsrecht, ik ben opzoek naar Bart mijn barhoofd ( wat klinkt dat streng he!) Nou prettig kennis te maken ik ben : Bart integendeel van streng. Juist. Hallo Bart waarin kan ik jouw voorzien?

Ik zei al tegen hem, ja sorry ik heb dit werk nog nooit gedaan, eens moet de eerste keer zijn dus ik kom veel vragen. Nou daar begon ik flessen in te ruimen, koelkasten vullen, alcoholflessen bevestigen, vuilniszakken verzamelen en natuurlijk vragen,  vragen en nog eens vragen : “ hoe werkt dit, hoe werkt dat?”

“Leuke collega’s zeg, 20 nieuwe gezichten waar ik een hele nacht mee sta te werken. “ Goh al eens eerder gewerkt? Nog tips voor mij want ik ben een beetje zenuwachtig” Nou na een kennismaking mocht ik al op pauze, ja op pauze en het feest was nog geeneens begonnen, ik zeg prima.

Dus gingen we even eten, sorry in vervolg gaarne een sambalpotje s.v.p., na het eten naar binnen genuttigd te hebben gingen wij nog even zitten in verband met in de toekomst zere voeten, ja hoor feest was net begonnen en daar stond de President op het podium: Chuckie, ja daar doe je het toch eigenlijk voor.

Niet om het geld maar om het feest! Nog even lekker een sigaretje onder de verwarming in de rokersruimte en dan eindelijk arbeit machen! Nou oke ik mocht alcohol in gaan schenken, aan het begin ging het wel goed, want alles is natuurlijk optimaal, niet te druk gewoon lekker tempo maar toen kwam ik vergat om de cola en alle andere sapjes op voorraad klaar te zetten dus ik schonk 1 voor 1 alles is, eeehm dit is een beetje stressend hoor alles gaat wel erg snel ineens, daar kwam de held aan: “ je moet ook op voorraad schenken, gaat veel gemakkelijker en sneller”. Nou  ik zeg prima dan doen we dat toch! En ja hoor het ging uitmuntend!

Maar op een gegeven ogenblik dat ik: Nee dit is niet hetgeen wat ik wil, ik studeer communicatie, ik wil communiceren en mijn vaardigheden indien mogelijk in praktijk brengen, : wil er iemand ruilen?” en ja hoor er was een vrijwilliger, heel fijn!

Daar stond ik achter de bar ook vlakbij mijn vriendin dus ik stond er echt even goed! Op dat moment moet je echt je verstand op nul zetten want iedereen wil wat van je, iedereen maar dan ook iedereen kijkt je aan met een blik, help mij ik heb dringend hulp nodig, op dat moment gaat er echt veel door je heen.

Ik startte en het ging gewoon echt goed, je probeert iedereen zo goed en zo snel mogelijk in hun behoeftes te voorzien. Ja je hebt veel contact met mensen en het is zo leuk ondertussen sta je te werken op een feest met 30.000 man even lekker een dansje tussendoor gewoon een fantastische ervaring.

En je collega’s en je barhoofd die gewoon echt de teamspirit erin houdt, nogmaals voor het geld doe je hebt niet maar puur voor alles eromheen. Het is hard werken maar wat je ervoor terugkrijgt is zo groot.

Ondertussen onverwachts nog een paar bekenden gezien dat is ook altijd leuk. De tijd gaat zo snel opeens was het 7.30. Dus we gingen alles opruimen, ik heb meegeholpen aan het intariviseren van alle overige alcohol en dranken en dat was zwaar pittig, vanwege het feit dat je een hele nacht heb gewerkt en op het laatste moment erg alert moet wezen.

Nadat dit klaar was de puntjes op de I gezet, gemeld bij Bart nog een applaus voor jezelf gekregen en nog een kleine speech en dat was het,naar de spullen en wachten op het geld waarvoor je hebt gewerkt. Voor mijn eerste keer heb ik dit als super ervaren, er zitten een paar nadelen aan maar de voordelen compenseert zo erg dat je niet op de nadelen let.

Ik had een erg leuk team en een heel leuk barhoofd, ik heb mijn aangemeld voor een 2e keer want als het zo elke keer gaat heb ik een super leuk bijbaantje erbij!

Elise, 3 januari 2010

" title="Eerste keer werken was bij Dirty Dutch" alt="Eerste keer werken was bij Dirty Dutch">
Sensation White super gaaf,dus toen ik ergens in Augustus een mail van De Wit kreeg of ik wou werken op Sensation hoefde ik niet lang na te denken. Ik doe weer lekker mee. Vorig jaar hoefde ik weinig mensen te regelen maar zelfs dat ging moeizaam. Dit jaar ging het allemaal een stuk makelijker. Binnen no time had ik alle barren gevuld. ||INTROTEXT||

Sensation white is net zoals vorig jaar in Dusseldorf. Dit betekend dat De wit weer twee bussen van firma bakker liet voorrijden. De eerste bus was al volgeladen met de mensen uit Alkmaar en daarna zouden ze doorreiden via Haarlem naar Nijmegen en dan door naar de LTU Arena in Dusseldorf. De busrit is meestal al een groot feest. Je ziet iedereen weer waar je al het hele jaar mee gewerkt hebt.

Om 18,00 uur kwamen we aan in de LTUArena. Snel allemaal onze witte kleren aan. Sommige meiden hadden erg hun best gedaan en zagen er ook echt heel sexy uit. Sylvia deed haar toespraak met een megafoon toeter en probeerde in een soort van Engels Nederlands de regels uit te leggen en iedere bar zijn Duitsers toe te delen. Doordat ik haar een beetje aan het pesten was ging dit helemaal niet meer. Sorry!

Bij de bar aangekomen snel instructies geven en de bar op gaan bouwen. Mijn tweede barrunners Norma en Krista hebben dit echt super gedaan en ik kon me lekker bezig houden met de baradministratie.

Om 19.00 uur ging het hek open en stonden de eerste vrolijke bezoekers voor de bar. De meeste bezoekers doen ook echt hun best om er zo mooi mogelijk uit te zien. Je zou denken iedereen in het wit dat word zo,n eenheidsworst maar niets is minder waar. ID&T Creëert een zweer met een super mega show die elk jaar weer anders is. Dit jaar is het thema Wicked Wonder Land.

Zoals meestal gaat de tijd als je aan het werk bent super snel en voor dat ik er erg in had was het al bijna 12,00 uur. Normaal mag er geen alcohol gedronken worden maar met Oud en Nieuw mag iedereen een glaasje champagne. Om 12 uur stond al het publiek naar de show te kijken. Daardoor hadden we met onze party crew lekker even 10 minuten de tijd om te toasten en iedereen even de beste wensen te geven.

Barpersoneel aan het werken met oud en nieuw op Sensation.Na 12 uur ging het dak echt van de Arena af. Er werd echt super lekker gedraaid. Veel steviger dan dat ik had verwacht. Onze hele bar stond te swingen. Ondanks dat er veel nieuwe mensen waren liep alles echt gesmeerd waardoor ik zelf ook even van het feest kon genieten en een zoen en knuffel rondje kon doen bij de rest van mijn lieve collega`s.

Om 6 uur was het feest afgelopen. Onze Duitsers mochten nu al naar huis en wij gingen alles opruimen. Onze bar bestond voornamelijk uit meiden. Dan denk je dat afbreken lang gaat duren maar dan ken je de bikkels van Partywork nog niet. In een record tijd van 20 minuten was alles afgebroken en kon Frank onze bar afsluiten. Wij waren de eerste die klaar waren.

Bij het afrekenen had Rodney nog een verassing. Iedereen kreeg een dvd van Sensation Wicked Wonderland. En we kregen allemaal wat te drinken voor in de Bus. Op, de terug reis had iedereen de mooiste verhalen. Maar na een uurtje rijden vielen de meeste toch langzaam in slaap. Wat zijn ze toch lief Haha.

De komende maanden is het even afkicken want in de eerste twee maanden van het jaar is het meestal erg rustig. Ik verlang nu al weer naar het drukke zomer seizoen.

Ik wil iedereen die ik nog niet gesproken heb een gelukkig nieuw jaar wensen en hoop nog veel leuke feesten met jullie te mogen werken.

Peter Groen, 3 januari 2010

" title="Werken op Sensation" alt="Werken op Sensation">
Groningen te ontvluchten.

In de Heineken Music hall was er een trancefeest : The Best Of Both Worlds, met Armin van Buuren en Markus Schulz. Ik had nog nooit in de HMH gewerkt, en dit leek mij wel een leuk feest. ||INTROTEXT||

Op deze datum waren er 3 feesten, Karel en Peter stonden in de Ahoy met : Nightmare, en ik kon samen met Robbert werken in Amsterdam. Zaterdagmiddag vertrokken met de trein naar Amsterdam, stapel kranten mee, hiermee kon ik me tijdens deze rit wel vermaken. In Amsterdam gegeten bij vrienden van Wim, van wie ik de sleutel kreeg van zijn huis, waar ik na het feest ging slapen.

Werken Heineken Music Hall

Tegen 20.00 vertrokken met de metro richting : Bijlmer/ Arena, de treinen reden dit weekend niet, vanwege werkzaamheden. We moesten er om 20.00 zijn, zodat Twan (barrunner) alle nieuwe mensen tekst en uitleg kon geven over het werken in de HMH. Welke drankjes we verkopen, welke bekers waarvoor, de prijzen, de huisregels etc.

Nadat we de prijzen en drankjes uit het hoofd hadden geleerd, ( toch wel wat uitgebreider dan dat we gewend zijn op de grote feesten) kwamen de eerste mensen binnen gedruppeld.
Markus Schulz zette zijn eerste plaat op, (na wat soundchecks) het viel mij gelijk op dat het geluid hier inderdaad erg strak/ goed was. Deze locatie schijnt het beste geluid van Nederland te hebben.

Geleidelijk aan werd het druk aan de bar, vond de bar wel lekker lopen. De meest voorkomende frisdranken uit een soort tap, erg handig ( jammer dat de rose en kleine water er ook niet uitkwam).

Het bier was verkrijgbaar in 3 formaten, gewoon tot een halve liter. We hadden computertaps, waarvan 1 wel veel schuim tapte. In Poppodium Simplon in Groningen hebben we deze ook.
Het voordeel hiervan is dat iedereen hiermee kan tappen, nadeel is dat het lang duurt als je veel bier nodig hebt.
 
Tijd voor een pauze, ik had samen met Twan even een korte pauze. Om de zaal heen gelopen, via een doolhof aan gangen, trappen, deuren in de bedrijfskantine aangekomen. hier even een bakkie koffie gedaan, en toen weer aan de slag.

Armin van Buuren en Markus Schulz

Armin van Buuren draaide inmiddels, lekkere muziek, lasers en tijdens een show met vlammenwerpers ging er volgens mij wat mis. Het stonk behoorlijk, verbrande tostilucht leek het wel!

Aan de bar was het druk, ook veel oudere mensen weer net als bij Full on Ferry (Ahoy 17/10). goede sfeer verder. Behalve de standaardklachten over de kleine hoeveelheid drank in de mixjes en die rotdoppen van de flesjes water, die we niet meegeven.
 
Armin van Buuren en Markus Schulz draaiden nu B2B, lekkere nummers kwamen er langs, ook Cafe del mar van Energy 52, een klassieker, die ik veel heb gehoord in 2night(club) in Delfzijl,  (periode 94-98) toen wij daar vaak gingen stappen.

Je zag ook dat het publiek hier erg van genoot, vele mensen in de bomvolle Heineken Music Hall waren erg enthousiast! Eerst weer tijd voor een half uur pauze, tijdens deze pauze kon je warm eten halen. Er was een uitgebreid buffet, met lekker eten. Goed geregeld, dus !!!
 
Terug gekomen bij de bar,  (oei wat was de vloer om de zaal heen glad geworden!!!!) was het toch wel rustiger geworden aan de bar, hoewel de zaal nog goed gevuld was.
 
Na de B2B set , draaide Armin Solo verder. Achter de bar tussen door een beetje opruimen, vind het ook wel irritant dat sommige mensen die doppen steeds op de grond laten vallen. Geleidelijk aan werd het wel rustiger in de zaal ook, Ik hoopte dat er tijdens de laatste uren wat meer hardere/ uitbundiger trance werd gedraaid, maar dat bleef wat uit. Trance is naar mijn idee wel wat rustiger geworden als in de periode 1999/ 2003.
 
Tegen half 7 werd besloten onze bar te sluiten, en konden we gaan schoonmaken, sopje erbij!! In tegenstelling tot de grote feesten , geen gesleep met bar barriers en koelkasten, barren etc..
 
Om half 8, ons Tempo Team shirt en kluissleutel ingeleverd,  en lopen naar de metro, (echt vlakbij gewoon). Robbert ging terug naar Groningen, ik naar station Amstel, met de vouwfiets naar de bolkstraat en daar lekker slapen.
 
Zondagmiddag/ avond nog even gezellig een biertje gedronken aldaar met vrienden, en om 20.00 weer met (een drukke) trein weer naar het Noorden.

Dit was weer een geslaagd weekendje, Op naar Dirty Dutch!!!!
 
Erik Heun, 8 december 2009

" title="Verslag best of Both Worlds" alt="Verslag best of Both Worlds">
Heineken Music Hall, dit uurtje eerder omdat er nog een aantal dingen uitgelegd moesten worden i.v.m. dit werk.

Na kennis gemaakt te hebben volgde er een kleine rondleiding en daarna was het tijd om te gaan omkleden. Toen dit klaar was gingen wij naar de mobiele bar waar wij ingedeeld stonden, de rest stonden achter de twee vaste barren in de grote zaal.

Het werd ons wel moeilijk gemaakt om goed te luisteren omdat ze al met een sound check bezig waren dus er moest aardig wat geschreeuwd worden. Maar dit kwam helemaal goed en binnen een mum van tijd was de bar voorzien en klaar gemaakt voor de eerste gasten.

De taken waren verdeeld en de eerste gasten kwamen rond 21:45 binnen druppelen, ze liepen er een beetje verdwaald en verbaast rond, want waar was de muziek? Om 22:00 uur was er dan eindelijk een opkomst en muziek. Niet veel later was het al redelijk vol. De tap had het gelijk druk en ook de eerste champagne fles kon open.

Rond 12 uur was het erg druk, sommige mensen hadden misschien nog Sinterklaas gevierd? Want het was voornamelijk oud publiek met redelijk veel Engelse en Duitse feestgangers. Na een drukke periode volgde de opkomst van Armin v Buuren, wat een spektakel! De vonken spatten er letterlijk en figuurlijk vanaf.

Het mooiste was toen de twee helden samen draaiden, Armin v Buuren en Markus Schulz draaiden de hele zaal plat. Tegen die tijd was ook tijd om te beginnen met pauze houden nadat er een paar terug kwamen mocht ik ook samen met iemand pauze houden, het doolhof door en boven in de kantine een warme hap naar binnen geschoven. Half uurtje later was het weer tijd om aan de slag te gaan.

Toen ik terug kwam was het weer wat rustiger en werden er al wat minder mixdrank verkocht, wel veel bier en fris. Er was trouwens een vage Amerikaan die steeds Bacardi puur bestelde en met zijn vriendin tegen de bar aan stond te rijden.

Markus Schulz draaide nu in zijn eentje en draaide erg sterk, erg lekkere en harde trance. Iedereen beleefde nu het feest in zijn eigen wereldje en het water werd populairder. Verder was het vrij rustig en rouleerden we een beetje met pauze houden.

Voor we het wisten naderde het einde alweer en was het water op! Gelukkig hadden we nog wel genoeg fris en het mooie alternatief, bier… Na het sterke laatste half uurtje was het feest van deze twee giganten ten einde gekomen. Tegen deze tijd was de bar al goed opgeruimd en waren we binnen 10 minuutjes klaar en konden we Twan zoeken en aftekenen. Toen weer naar huis.

Collega’s bedankt, het was een top avond. Can’t wait t’ill the next party!

Koen Jansen, 7 december 2009

" title="Werken bij The best of Both Worlds" alt="Werken bij The best of Both Worlds">
verslagen te lezen, interviews e.d.. ||INTROTEXT||

Horeca Cartoon

Zo kwam vandaag de Horeca Cartoon van Just Heroes van september 2009 onder mijn ogen.

De gedachte die vaak genoeg in mijn hoofd speelt is dat het barpersoneel eigenlijk heel weinig respect krijgt van de klanten.

Hard werken in lastige omstandigheden op onmogelijke tijden. En toch zijn er dan nog van die moeilijke klanten die het werken er niet gemakkelijker op maken.

De strip laat duidelijk zien dat de klant ons nodig heeft, omdat ze anders geen drinken kunnen krijgen.

Barpersoneel heeft het zwaar

Ware het niet dat wij de klant ook nodig hebben, want als er geen klanten waren zouden wij geen werk hebben.

Voor het geld

Staan wij dan achter de bar om waardering te krijgen van de klant?

Het zou geweldig zijn om van alle klanten een complimentje krijgen over hoe goed wij ons werk wel niet doen.

Hoewel deze complimentjes vaak uitblijven is er wel een andere reden waarom wij ervoor kiezen achter de bar te werken, namelijk: het geld dat wij ervoor ontvangen.

Sommige van jullie zullen het hier niet mee eens zijn en mij vertellen dat jullie er staan voor de “vette” muziek, “strakke” omgeving, etc..

Als we echter ons geld aan het eind van de dag niet ontvangen is hier niemand over te spreken.

Zo is het ook met een bakker. Hij bakt het brood niet, omdat wij het nodig hebben. Hij bakt het brood zodat hij het kan verkopen, geld mee kan verdienen, en van dit geld kan (over)leven.

Respect van Fransje

Als ik bij de bakker vandaan kom hoort men mij ook niet zeggen dat ik veel respect heb voor de bakker. Ik ben gewoon blij dat ik mijn brood heb, en straks wat te eten heb.

En zo is het ook met de klant die bij ons aan de bar komt. Hij heeft dorst, krijgt drinken, is blij, maar toont in de meeste gevallen geen respect.

Mijn waardering hebben jullie echter wel. 12 uur lang in ondragelijke muziek werken. RESPECT! Jullie zijn just heroes. ;)

Fransje, 8 november 2009

" title="Barpersoneel zijn just heroes" alt="Barpersoneel zijn just heroes">
Q-base had ik wel weer eens zin om op een feest te werken.
 
Nu vind ik trance wel leuke muziek en kon bij Full on Ferry werken voor Karel, (hoewel, hij was er zelf niet bij, maar Twan)

Ik vind het wel een keer leuk om niet als barrunner te werken, gewoon een keertje niet al dat geregel. ||INTROTEXT||

Omdat Luc en Anne ook werkten en zij een weekend OV hebben, zijn we dus lekker een keer met de trein gegaan.

We vertrokken om 17.04 uit Groningen, in een vrij rustige intercity en kwamen tegen 20.00 aan in Rotterdam.

Vanaf centraal station in de metro gestapt en bij halte Zuidplein uitgestapt.

Werken in Ahoy Rotterdam

Bij de Ahoy aangekomen even vragen waar het feest was, er was ook een concert van Elton John, en om daar nou te staan,  nee, dank je!!!
 
We waren mooi op tijd, na het inchecken, omkleden etc, de bar opgezocht.

Het viel mij op dat de zaal wel wat kleiner was dan Full on Ferry van 2 jaar geleden, toen had ik hier ook gewerkt.

Er was nog geen muziek en wij zijn begonnen met de bar op te zetten, drank halen etc.
Vervolgens hadden Luc, Anne en ik pauze.

Er was verder nog niks te doen in de zaal, zodat we eerst maar even gingen eten.

We hadden deze keer een muntje gekregen om eten te kopen. (Latoya was er niet te koken op dit feest)

Full on Food heette deze eetstand, hier kon je van alles krijgen: pizza, broodjes kroket, kebab, hamburger etc.

Geen DJ

De pauze zat er op en we gingen werken, het publiek kwam al vrij vroeg binnen en de muziek was inmiddels ook begonnen.

Maar eh, geen DJ???  Er stond een cdtje op!

Beetje raar, ik ben ook vaak genoeg op feesten geweest waar de eerste DJ draaide zonder dat er al muziek was, zoals op citydance in Groningen nog met Sebastian Davidson b.v.

Uiteindelijk kwam de eerste Dj: Muzic Junki, Ik vond er weinig aan, beetje saaie house, vage blauwe verlichting zonder effecten.

De bar werd steeds drukker inmiddels, ik stond toen ook steeds voor: drankjes verkopen en botsen met muntentonnen en collegas.

Zoals Peter, waarvan ik nog een plens drank over me heen kreeg.

Ferry Corsten

Eindelijk kwam Ferry Corsten dan op, en die draaide ook gelijk al lekker!

Het podium was minder mooi dan dat vliegend podium van 2 jaar terug, maar de verlichting was wel weer mooi!

Ook was er een groot beeldscherm achter de DJ booth.

Ferry deed ook een nummer met een zanger (Novastar bleek dit te zijn, het nummer kende ik wel van de radio)

Hierna kwamen Super 8 & tab, (kwamen uit Finland zei Luc) Zij draaiden ook een lekkere set.

Marco V draaide ook weer goed, die hebben we inmiddels al vaak gezien/ gehoord op div. feesten.
 
Hierna had BT een (live) optreden, hij begon met Flaming june, een al oud nummer 99 denk ik, waarvan hij de piano live speelde.

Verder deed hij wel lekkere trancenummers en met love comes again (hit met tiesto van een paar jaar terug) zong hij er dan ook live bij.

De bar werd inmiddels weer wat rustiger, zodat we de bar wat konden verkleinen.

Toen hadden Peter, luc, Anne en ik weer een uurtje pauze.

Weer een beetje rondlopen, eten, koffie leuten bij de ingang en roken, tenminste Luc en Anne.
Super8 & tab kwamen nog langslopen toen wij daar met de koffie stonden.

Ondertussen hoorden we made of love van Ferry Corsten hier op de achtergrond. (vind ik wel een goed nummer)

Terug bij de bar

Terug bij de bar was het nog rustiger geworden, maar het was nog wel gezellig aan de bar.

Goede sfeer, leuke mensen, eigenlijk geen vervelende mensen gezien.

Ik heb nog 2 meiden ontmoet, die ook uit Groningen kwamen, ( ja, dat hoor je gelijk, he!!)
 
Ferry draaide inmiddels lekker door, nog wat klassiekers gehoord, zoals adagio for strings!!
ook draaide hij nog B2B met Duderstadt.

Laatste 2 uur draaide ferry alleen.

En als laatste nummer Gouryella- Ligaya, helaas was ik toen net met Peter en Twan in de koelcontainer, aan het tellen/ herindelen.
 
Omdat er best wel veel barrunners/ ervaren mensen werkten, was het opruimen en afbreken zo klaar!

Ook het afrekenen ging erg snel, Bas was als eerste, hij deed de vipbar ( hier mochten wij niet eens heen)

Toen wij dus en nadat we ons geld hadden konden we de metro weer opzoeken.
 
De treinreis duurde wel weer lang, maargoed ik heb me best vermaakt en het is me goed bevallen!

Twan en collegas, bedankt!
 
Op naar het volgend feest.

Erik Heun, 22 oktober 2009

" title="Werken op Full on Ferry 2009" alt="Werken op Full on Ferry 2009">
Eindhoven was een beetje onhandig want nu kwamen we pas na vieren aan op het ‘vliegveld’, haasten dus! Prachtige backstage bandjes werden uitgedeeld en iedereen snelde zich richting het T-shirt uitdeelpunt. Hierbij werden de nodige DJ’s omvergelopen, wat maakt het ook allemaal uit…

What is going on?

We stonden mainstage ook wel the Powerplant genoemd. Hier werd hardstyle gedraaid en de nodige grote namen zouden voorbij komen. Het hele decor, zowel binnen als buiten, was super. De bunkers en hangars waren verroest en met mos begroeid. Wat een oude troep zou je denken, maar nee… Dit zorgde voor een redelijk hoog ‘underground’ gehalte, en daar houden we wel van!

Het was erg rustig aan de bar en dus was het pauze voor een aantal mensen. Ik moet zeggen dat mr. Microwave zijn best had gedaan, de kip hutseflutsie smaakte goed! Tijdens een rondje over het terrein ontdekte we van alles.

Barpersoneel aan het werken op Q-base festival 2009Ten eerste, die Duitsers zijn een apart feestvolk hoor… De kledendracht en volksdans waren niet over het hoofd te zien. Hordes mannen en vrouwen in felgekleurde skater-broeken met bretels eraan, hanenkammen en zonnebrillen op hun hoofd, sprongen over de dansvloer. Het was een soort vogeltjesdans en twist in één, en zag er op zich aardig vet uit!

Wat ik persoonlijk het beste idee ooit vond, was de bioscoop… Ja er was gewoon een bioscoop op het festival, op dat moment werd de film Fear and Loathing in Las Vegas (lees: drugs, gokken en Johnny Depp) gedraaid, hoe toepasselijk…

Spin that record!

Hardstyle dut een beetje in, tenminste, achter de bar was dit soms het geval. Er werd wel lekker doorgewerkt en bewogen en gelachen, maar het is geen ‘wakker worden beat’. Tot Lady Dana trouwens, want die draaide super! Goed tempo, lekker nummers en daarna werd het alleen maar harder. The Prophet en Zany beukten er lekker op los zodat ook wij tot het einde vrolijk door konden gaan, danke danke!

Did it really happen?

Iedereen wist dat het een zwaar feest zou worden en iedereen was aan het einde ook totaal gesloopt. Maar, tijdens het hele feest heeft iedereen genoten (neem ik aan) en lekker maar niet te hard gewerkt. Ondanks het gebrek aan verdeling van de pauzes, of aan pauzes over het algemeen was de sfeer echt goed! Q-BASE vond ik een waardige afsluiter van het festival seizoen en die mening wordt vast gedeeld door het andere barpersoneel en zeker door de feestgangers. Auf wiedersehen!

Nicky, 17 september 2009

" title="Verslag van Werken op Q-BASE festival 2009 - Did it really happen?" alt="Verslag van Werken op Q-BASE festival 2009 - Did it really happen?">
Feestival was het feest waar we afgelopen zaterdag ook stonden. Het grootste gedeelte van de groep is naar Q-base gegaan en van de verhalen was dat een groot succes!

En toch wil ik nog even melden wat iedereen bij Feestival heeft gemist. Het was een ander soort feest dan waar we normaal staan, dus geen grote stage met de bekende hardcore, hardstyle of house Dj’s. ||INTROTEXT||

Deze keer waren er 4 stages, 2 “grote” open air stages (ik schrijf dit tussen aanhalingstekens omdat op het totale festival wel 3500 man was, vergeleken met een Mysteryland van 2 weken terug is dat wel iets anders), 1 kleine open air stage en een “grote” tent. 1 grote stage was de Main Stage en de ander was voor de House waar Dj Quentino afsloot.

Op de Main Stage kwamen groepen als De Opposites (op dit festival door de familie Sipman omgedoopt tot De Opposit want alleen Twan was er en geen Willem), Dio, en de helft van de Partysquad. Ook King Jack en Valerius (die kom je toch ook overal tegen!) traden op het grote podium op.

Verder waren hier nog een rock band en een reggae band geboekt. In de tent was er eerst plaats voor lokaal talent, nou kan ik jullie vertellen dat hebben ze niet in zaandam! We stonden met de bar net buiten deze tent het geluid was niet echt hard maar nu kwamen voor het eerst de oordopjes toch wel van pas!

Na de talentloze lokals was er tijd voor Hip Hop om vervolgens af te sluiten met 2 uurtjes Drum & Bass. Op het kleine podium stonden wat kleine rock bandjes met voornamelijk familie en wat punkers.

Kluisjes op Feestival
 

Naast dit podium waren de kluisjes, hier stonden ongeveer 500 kluizen beschikbaar voor feestgangers en hier zijn er toch maar mooi 5 van verhuurd!!! Het personeel dat hier stond heeft voornamelijk niets gedaan, gegeten, wat gedronken en wat staan praten.

Hoe makkelijk kan een baantje zijn. Nou het kan nog makkelijker! De muntenlopers! Achter de bar was hun hokje en gelukkig hadden ze een laptop meegenomen want daar viel tenminste nog hartenjagen op te spelen.

En waarom konden de muntenlopers dit doen, omdat er achter de bar geen munten waren, was het met geld betalen dan? Nee er kwam gewoon niemand wat te drinken halen! Nou ja misschien een beetje overdreven maar als je met 36 man staat en je kan het continu met 15 af dan wordt er niet veel gedronken.

Dus achter de bar de nodige tapcursussen gedaan om er dan maar een educatieve dag van te maken. Voor het personeel dat pauze had viel er genoeg te doen op het feest er waren demonstraties van allerlei vechtsporten waar je aan mee kon doen, beachvolleybal velden, pijl en boog schieten en de Hamburgertent & broodje Donner voor de hongerige barmensen.

Al met al een hoop mensen beter leren kennen veel lol gehad en gelukkig duurde het maar van 14:00 tot 00:00.

Met vriendelijke groeten u reporter ter plaatse! 

17 september 2009

" title="Feest & festival op Feestival" alt="Feest & festival op Feestival">
Mysteryland verscheen eerder in het Haarlems Dagblad.

Door Elanie Rodermond

Zes brandende harten naast het podium, een groene deken van laserstralen en een door vuurwerk goud glitterende hemel. Een kippenvelmoment. 

Aan het einde van Mysteryland raakten de van de 60.000 bezoekers overgebleven feestgangers zaterdag dan ook in extase

Een uur of twaalf daarvoor is de later zo magische sfeer nog vooral een gezellige. Na een welkom in de vorm van een gigantisch bloemenbord met de tekst ’Mysteryland. Welkom in Haarlemmermeer’ worden de eerste praatjes over en weer al snel gemaakt. ||INTROTEXT||

Zestigduizend man en toch een ons-kent-ons gevoel. 

Q-dance podium op Mysteryland

Komend van ingang Noord doemt recht vooruit Big Spotters Hill op. Tientallen grote, felgekleurde vlaggen, door de stevige wind fier wapperend, prijken op de heuvel. Het geheel oogt leuk en groots en dat geldt nog meer voor het podium van Q-Dance, vlak naast de berg

Een naar het lijkt zeer wraakzuchtige clown kijkt van boven het podium uit over de mensenmassa. Zijn ogen staan op onweer en zullen later op de avond in de vorm van laserstralen ook daadwerkelijk richting het publiek flitsen. 

Zijn grote, zilveren handen omklemmen de enorme geluidsboxen. De duistere aanblik past precies bij de muziek van Q-Dance: hardstyle en af en toe tegen hardcore aan. 

Jeroen Overvest (33) uit Badhoevedorp staat praktisch de hele dag halverwege Big Spotters Hill naar de muziek te luisteren en te kijken naar de menigte onder hem. ,,Dit is uiteindelijk wel waar we voor komen ja. Lekker dansen hier en vooral heel erg genieten.’’

Doel Mysteryland

Waarschijnlijk onbewust vat hij samen waar het de meeste Mysterylandgangers om gaat.

Het is niet alleen de muziek, de drank of de mensen. Het is alles bij elkaar. Het geluid van dj Benny Rodrigues vanuit de Dirty Dutch-tent terwijl je uitkijkt over het water. 

De bordjes met spreuken in de bomen en de lampenkappen langs de wandelpaden. De vrouwen die met engelenvleugeltjes en lange, roze nepwimpers bij het Ex Porn Star-podium dansen.

In het gras liggen met de warme zon op je bol, terwijl andere feestgangers voorbij flaneren. En al moet je af en toe wat lang wachten, het is ook het lekkere hapje bij een van de exotische etenstentjes.

,,Het is gewoon magisch’’, vinden Lianne Te Loo en Diana van der Klugt (20) uit Haarlem. ,,Drie jaar geleden kwamen we hier voor het eerst en sindsdien gaan we elk jaar. We zijn net terug van vier maanden Turkije en dit is een heel goede afsluiter van de zomer.’’

Seizoensafsluiter Mysteryland

Dat is wat Mysteryland ook is: het einde van het festivalseizoen.

Hoewel aanwezige dj’s als Michel de Hey, Deepack en Chuckie gerust de hele winter door zullen draaien, zit de zomer er wel bijna op. 

Veel mensen zullen the day after van Mysteryland daarom als een niet al te fijne ervaren. 

Dat was het dan, op naar het grauwe najaar. Toch wordt daar nog even niet aan gedacht als dj Sander van Doorn het feest bij mainstage afsluit. 

Hoewel de muziek achter op het veld door de wind kwalitatief minder klinkt, gaat zijn set met een visueel hoogstandje gepaard. 

De groene deken van lasers hangt stil in de lucht.  De dikke regendruppels die inmiddels vallen, onderbreken de stralen steeds kort, wat letterlijk voor een schitterend geheel zorgt. 

Neem daarbij het knalwerk dat boven het podium in een vuurregen verandert en het hoogtepunt is daar. 

Organisator ID&T meldde gisteren blij te zijn met het verloop van het feest. gezien de uitzinnige reacties vlak voor het einde, deelt het merendeel van de Mysterylandbezoekers dat gevoel.

" title="Seizoensafsluiter Mysteryland" alt="Seizoensafsluiter Mysteryland">
bus hebben wij toch nog even onze oogjes dicht gedaan want het zou een lang dagje worden(werken van 10.00-00.00 en dan nog wachten op je uitbetaling en de bus terug).

Aangekomen bij Mysteryland moesten alleen wij tweeën eruit bij ingang Noord. De rest van de mensen ging verder met de bus naar ingang Zuid. Toen we aankwamen bij onze barhoofden bleek dat bij mijn bar veel mensen zich hadden ziekgemeld(met hoofdpijn) en hadden afgezegd(twee minuten voor 10.00).

Gelukkig konden nog snel vage kennissen uit de buurt worden opgetrommeld en stonden we alsnog met 22 mensen achter de bar!

Pauze tijdens het werken op Mysteryland

Onze bar stond rechts van het Q-dance podium: een mooie (scheve) bar met de hele dag hardstyle muziek waar iedereen erg blij mee was! Het eerst uurtje kreeg de helft van de bargroep al meteen pauze. Gelukkig zat ik bij het groepje dat de bar moest klaarmaken en inruimen.

Om 11.00 kregen wij ons uurtje pauze en toen was natuurlijk net het festival geopend! We hebben meteen een heel rondje over het grote festivalterrein gelopen. Waar je ook liep: overal hoorde je in beide oren twee verschillende soorten muziek!

Toen we aankwamen bij Mainstage zagen we dat veel mensen met een houten kistje en rose dekens liepen. Wat raar..! Toen zagen we dat er een kraampje was waar dat aan de mensen werd uitgedeeld. Het bleek van Plan en Fairtrade te zijn.

Zij deelde houten kistjes uit met allemaal Fairtrade producten erin uit(sinaasappelsap, bananen, hagelslag, chocoladepasta etc) met daarbij een rose fleecedeken van Plan. Die rose fleecedeken zagen wij wel zitten! Dus wij vroegen rechttoe rechtaan om een rose fleecedeken en die kregen we!

Blij met ons dekentje liepen we terug naar onze bar want om 12.00 was het weer tijd om te werken. Om 14.30 kreeg ik mijn tweede pauze. Ik heb een vriend van mij opgezocht(best moeilijk zoeken tussen 60.000 bezoekers!) zodat we samen even lekker konden dansen!

Helaas was het uurtje snel voorbij en voor ik het wist stond ik alweer achter de bar. Zoals verwacht, werd het s avonds erg druk bij Q-dance. Wij kregen dan ook geen pauze meer en moesten in groepjes van 3 achter de schermen snel ons avondeten opeten.

Op deze manier kon iedereen zijn avondeten warm opeten. Helaas was het eten (zoals altijd) erg weinig en niet bepaald populair. Ik heb mijn rijst met kidneybonen(die ik echt vies vind) maar gewoon opgegeten maar de andere 2 meiden die samen met mij mochten eten hebben de overige lunchpakketjes geplunderd

WC Mysteryland

Omdat we vanwege de drukte s avonds geen pauze meer zouden krijgen vroeg ik op een gegeven moment of ik naar de wc mocht gaan. Dat mocht gelukkig (!!) maar dan moest ik wel naar de snelle wc. Deze stond namelijk achter het podium van Q-dance en was alleen voor crew-mensen.

Best een goede oplossing want s avonds was het erg druk bij Q-dance, dus als ik het veld over had moeten steken tussen al die hossende mensen om naar de wc te kunnen was ik zeker een half uur onderweg geweest! Toen ik over de bar was geklommen kon ik het geheime deurtje niet vinden die mij achter het podium van Q-dance moest brengen.

Dus ik sprak de beveiliger voor het podium aan en die deed de deur open. Toen ik mijzelf tussen alle geluidskisten had gewurmd en over alle elektriciteitskabels was gelopen, zag ik daar de eco-wc! Dit keer helaas zonder slot.. Maar omdat er toch twee mannen op de geluidskist naast de eco-wc zaten vroeg ik ze lief of  één van hun even voor de wc wilde gaan staan. Lichtelijk verbaasd wilde één van de twee het wel doen.

Toen ik klaar was vroeg ik aan die mannen wie ze eigenlijk waren en wat ze hier voor taak hadden op het festival. Ze vertelde doodleuk dat zij de volgende DJs waren voor het Q-dance podium! (Ik denk dat het Deepack is geweest). Met lichtelijke schaamte ging ik maar weer terug naar mijn bar.. :)

Regen op Mysteryland

Rond 23.00 begon het keihard te regenen en stonden veel festivalbezoekers dicht tegen onze bar aan om zoveel mogelijk in de luwte van onze bar te kunnen staan. Best gezellig natuurlijk maar wij hoopten om meteen na 23.00 op te kunnen ruimen zodat we op tijd klaar zouden zijn.

Nu gingen we door tot 23.15 waarbij we geen nieuwe pakken, flessen en traytjes hebben opengemaakt. Na het opruimen was het een kwestie van wachten tot een man van het festival onze koelcontainer zou afsluiten.

Tot dat moment moesten wij bij onze bar blijven. Tijdens dat half uur wachten had ik gelukkig nog mijn nieuwe rose fleecedeken die mij heerlijk warm hield!

Toen de koelcontainer op slot was liepen we terug naar de keet waar onze tassen in lagen opgeslagen. Daar bleken een paar tassen(inclusief de mijne) van onze groep weg te zijn! Na een half uur waren die eindelijk boven water gekomen!

Naar festivals neem ik altijd een oude tas mee en houd ik mijn waardevolle spullen altijd in mijn broekzakken, maar ik was tóch blij dat ik mijn oude tas, jas en paraplu weer terug had. Toen we ook ons geld hadden gekregen liepen Stefan en ik terug naar de plek waar de bus ons had afgezet.

Daar stonden we dit keer met een groepje meiden erbij. Omdat we niet wisten hoelang het nog zou duren tot de bus zou komen stonden we gezellig een beetje te praten. Het (lange) wachten hoort bij de (grote) festivals maar ik vind het toch altijd wel gezellige momenten.

Dan heb je namelijk de tijd om elkaar een beetje te leren kennen. Tijdens het werken ben je toch druk in de weer en vaak krijg je je pauzes met dezelfde mensen. Maar toen de bus eenmaal in zicht was waren we erg blij en stapten we de volle bus binnen. Gelukkig was de bus al lekker voorverwarmd en vertrokken we meteen rechtstreeks naar Alkmaar!

Suzanne Middelie, 31 augustus 2009

" title="Werken op Mysteryland 2009 bij het Q-dance podium" alt="Werken op Mysteryland 2009 bij het Q-dance podium">
Outdoor Stereo voor mij praktisch om de hoek was, kon ik met eigen vervoer relaxed naar het festival toe. Het merendeel van mijn barcollega’s zou met de bus om 10.00 vanuit Haarlem vertrekken. We zouden elkaar allemaal om 11.00 treffen bij de crew-ingang! ||INTROTEXT||

Het laatste stukje heb ik moeten lopen aangezien er helaas geen parkeerpassen waren voor de crew-leden.

Eenmaal aangekomen bij het festivalterrein werd ik door een zeer ‘aparte’ medewerker letterlijk het bos ingestuurd! Mijn verstand zei nog: “Ja, nog ff”. Maar omdat hij mij verzekerde dat ik via dat bospaadje bij de crew-ingang zou komen, ben ik toch maar het bospaadje gaan volgen.

Zoals ik al verwachtte werd na 10 minuten lopen mijn paadje plotseling afgesneden door de dichte en hoge omheining van het festival! Op de terugweg was ik al wat minder relaxed, maar gelukkig kwam ik een normale medewerker van het festival tegen die mij legaal naar binnen bracht.

Omdat ik ondanks dit bosavontuur nóg steeds op tijd was ben ik even gaan zitten in het zonnetje. Toen om 11.10 mijn groepje nog steeds niet was gearriveerd met de bus vanuit Haarlem heb ik even gebeld naar onze barhoofd Karel. Die vertelde dat zij een half uur later zouden zijn omdat er geen bus gereserveerd bleek te zijn! Balen! Dit betekende natuurlijk dat we nu in plaats van 2 uur nog maar anderhalf uur over zouden hebben om de bar op te kunnen bouwen!

Werken op Outdoor Stereo

Toen de groep eenmaal op het festivalterrein was zijn we met z’n allen meteen aan de bak gegaan! Misschien wel iets té enthousiast want we hadden teveel fris en drank uit de koelcontainer gehaald. Nadat alle koelkasten tot de nok toe vol gevuld waren mochten de frisdrankflessen en dranktray-tjes weer terug de koelcontainer in.

Om 13.00 ging Outdoor Stereo officieel van start! Omdat de bezoekers rustig binnen kwamen druppelen werd het eerste uurtje pauze al snel ‘uitgedeeld’. Nadat we eerst ons lunchpakket hadden opgegeten gingen we daarna even een rondje lopen over het festivalterrein. Nu kon dat nog heel makkelijk aangezien er nog niet zoveel bezoekers op het terrein waren!

Bij binnenkomst op het terrein had ik al schuin achter onze bar een soort opblaasbare iglo gezien. Nu konden we in onze pauze even gaan kijken wat daar binnen allemaal gebeurde. Het bleek de 4e area(electro/techno) te zijn, die dit jaar voor het eerst erbij was! De draaitafel werd gehost door Lovin L’ectro.

Onze bar stond rechts van de Mainstage, vlakbij het water. Verderop stond de kleine area: Eigenwijs!. Hier zouden gedurende de dag 8 verschillende acts elkaar afwisselen. Helemaal aan het begin van het festivalterrein stond een grote tent: The Hell’s Kitchen. Voor mij persoonlijk was het ook echt een soort hel, aangezien voor mij de muziekstijl te ‘hard’ en te grof was. Maar gelukkig hebben de bezoekers wel veel plezier van de Hell’s Kitchen gehad!

De middag achter de bar kwam geleidelijk op gang. Rond 19.00 kwam het lage zonnetje onze bar binnenschijnen! Omdat het toen erg druk was aan onze bar konden we geen derde uur pauze krijgen. Iedereen mocht om-en-om even snel iets te eten halen bij de eettentjes, waarna we gewoon snel door gingen met werken.

Foto van partyflockBar op Mainstage

Omdat onze bar vlak naast Mainstage was, stonden wij midden in de muziek! Ik merkte al snel dat mijn beeld van Outdoor Stereo helemaal verkeerd was! Ik dacht namelijk dat Outdoor Stereo alleen maar ‘harde’ muziek was maar Outdoor Stereo is een verzameling van enorm veel verschillende muziekstijlen: club, early hardcore, early hardstyle, eclectric, funk, groove, hardcore, hardstyle, house, latin, minimal, techhouse en techno!

Na mooie lasershows vanaf de Mainstage kwam er rond 00.00 bijna een einde aan het festival. De gebruikelijke “op-het-einde-tekort-muntjes-bij-zich-hebbende-festival-bezoekers”(iedereen die weleens achter de bar heeft gestaan weet precies wat ik bedoel ;D) hebben al hun charmes in de strijd gegooid, maar helaas voor hun: zonder resultaat.

Om 00.00 was het dan eindelijk tijd voor de afsluiting: het vuurwerk! Dit was een mooi gezicht, vooral om het vuurwerk vanaf het water werd afgestoken!

Suzanne Middelie, 24 augustus 2009

" title="De 3e editie van Outdoor Stereo in het Julianapark, Hoorn" alt="De 3e editie van Outdoor Stereo in het Julianapark, Hoorn">
Crazy Pianos in Scheveningen is een unieke avond uit. Hoewel het concept ook groots wordt gevoerd in Groningen (Great Pianos in drie verdiepingen) en inmiddels in bescheidener vorm aan de Arnhemse Korenmarkt (Freaky Pianobar) is die van Scheveningen alleen al een bezoekje waard door zijn mooie ligging aan de Scheveningse boulevard en zijn dikke monumentale bovenbuur het Kurhaus. ||INTROTEXT||

Ik ben er begin dit jaar een avond geslaagd op stap geweest en de pianisten zijn zonder twijfel rasechte performers! De on tour show die het land doorreist naar evenementen, bruiloften en partijen is me ook enorm goed bevallen. Tot zover de lofbetuiging.

Druk in Crazy Pianos

Op een mooie zaterdagavond in juli besloten we eens een hele avond uit te besteden in deze club. We hadden met een groep van acht gereserveerd om acht uur en waren netjes op tijd, we mochten aan de bar plaatsnemen. Daar was totaal geen plek; de rijen stonden al twee dik permanent te wachten en door de als sardientjes tegen elkaar aangeschoven tafels was er weinig ruimte voor zelfs maar schuifelen.

Hoewel we uitzicht hadden op een leuke tafel met genoeg vrouwelijk blonds probeerden we ons op twee andere plekken in de club wachtende te houden, maar het was overal laaiend druk. De tafel liet nog even op zich wachten, kregen we elk kwartier te horen bij navraag.

Ondertussen deden we ons tegoed aan het wel erg dure bier, wat tegenwoordig helaas eerder regel dan uitzondering is in de Randstad. Een vriend van me werd omgelopen door een bediende met vol dienblad, en voor het glas dat hij nog heel wist te vangen kreeg hij een chagrijnige blik van de boosdoenster terug.

De dame snelde zich met schade en dienblad zonder een woord van waardering weg en liet hem daarbij met een wijn/bier doorweekt shirt achter. Op zijn minst onbeleefd en vervelend te noemen. De tafel liet nog even op zich wachten.

Reserveren bij Crazy Pianos

Na nog eens enkele kwartiertjes wachten op het te kleine stukje vrije ruimte werden we ongeduldig. Na steeds forser aandringen werd ons na in totaal anderhalf uur een plaats aangewezen. Hierbij moet worden opgemerkt dat de verantwoordelijke gastvrouw ons wel te woord stond met onbeschaamd playboy uiterlijk met de te verwachten boezem, inkijk en plamuur, maar dat ze ons met tegenzin excuses gaf voor de toch zeer forse wachttijd.

Een reservering heeft in de Crazy Pianos geen enkele waarde, want, "ze konden de gasten toch niet de borden onder hun neus vandaan trekken?". Dat dit verder volledig hun verantwoordelijkheid is als ze een fatsoenlijk restaurant willen runnen, ging daarbij aan haar voorbij. Een goedmakertje als gratis drankje of gang zat er verder niet in. Overigens sprak ik mensen die al twee uur hadden gewacht, óók met reservering.

Toen zaten we aan tafel. De flessen wijn en 2 liter pitchers bier werden aangerukt en we konden kiezen uit de vooraf gekozen menusoort, wat neerkwam op 2 soorten vóór, 3 soorten hoofd en 2 soorten na. Toch nog een sóórt à la carte, al kreeg ik door de druk neergezette tafels toch het idee van een vreetschuur niet uit mijn hoofd.

Het doen bord in de Crazy PianosMeer minpunten Crazy Pianos

Ik zat met mijn ellebogen nog net niet in het eten van mijn achterbuurman. Het drama zette zich voort. De wijnkoeler lekte, en werd desgevraagd verwijderd maar niet vervangen. Wel was daardoor het hele (papieren) tafelkleed doorweekt, wat we zelf maar begonnen te verwijderen waarop er vervolgens wel bediening kwam aangesneld om het te vervangen. Maar nog steeds geen koeler.

Wel kwam er toen eindelijk een rondje flauwe borrels van de zaak langs vanwege de problemen, waarbij me door mevrouw playboy werd toevertrouwd dat we die niet hadden gekregen als we ons niet netjes hadden gedragen na de lange wachttijd in de overbevolkte club.

Dat zou er niet eens toe mogen doen, want we hadden alle reden om ons ontevreden te gedragen, maar gelukkig hadden we de goede sfeer zelf meegenomen. Bovendien was ik niet echt gecharmeerd van de suggestie dat we onze manieren misschien niet zouden hebben kunnen houden. Way to go om dat gratis rondje om te zetten in een extra minpunt.

Nog gekker in Crazy Pianos

Om een lang verhaal nog langer te maken bleven de blunders komen. Het voorgerecht werd verkeerd geserveerd; de vier stuks cappacios zagen er wel als zodanig uit maar waren dat niet en waren voor een andere tafel bedoeld. Net toen we wilden prikken werden ze weer onder onze neuzen vandaan geplukt, met excuses.

Een glas dat werd uitgeserveerd barstte spontaan in duizend stukjes en spetterde in vier borden eten, die terecht direct werden verwijderd en een half uur later volledig nieuw werden opgedekt, zij het in andere samenstellingen.

De friet had opeens plaats gemaakt voor tagliatelli, dat nergens op het menu stond en ook wel vreemd smaakte met mijn zalm. Het afsluitende rondje drankjes werd dusdanig snel opgenomen dat de helft van onze groep niet doorhad dat de bestelling al was geweest en bestelde dus nogmaals bij levering van de eerste helft, waarop driftig werd gereageerd door de serveerster die het toch al zo zwaar had die avond. Phoe, phoe.

De rekening was al gemaakt en moest vervolgens nog eens terug omdat hij fout ging. Of we toch echt geen irish coffee wilden in plaats van een normale... uhm nee, hij daar moet nog rijden.

Gelukkig mochten we toen, nouja, werden we dringend verzocht om terstond onze tafel te verlaten omdat ze die de zaal uit wilden dragen. De club stond al op springen en wij moesten plaats maken. We hebben onze koffie tussen de springende mensen maar snel opgedronken met het schoteltje in de hand...

Wat een avond uit. Werkelijk uniek die Crazy Pianos!

Rens, 30 juli 2009
 

" title="Uitgaan in de Crazy Pianos" alt="Uitgaan in de Crazy Pianos">
start... Op de helft was er een korte stop bij een benzinepomp. Driekwart van de bus nam een sprint naar het winkeltje voor wat eet en drink werk (lees; vette troep en GoFast). De rest stond slaperig in het zonnetje met de nodige nicotine...

Opstarten Dominator Festival

Na een stukje lopen over een drassig terrein vol Duitsers en andere ondefinieerbare landen, kwam de groep bij de crew ingang. Hier werd iedereen gefouilleerd en de tassen gecontroleerd, je weet natuurlijk nooit wie er moordneigingen krijgt van de muziek... T-shirts aantrekken, tassen opbergen en naar de bar. "Wij gaan naar de early", riep iedereen al de hele ochtend.

Niet dus... Mainstage, met een snoeiharde line up, ojee... Gelukkig wist Karel ons een beetje op te beuren met de woorden, “Leuk dat jullie zulke diehard early fans zijn en ik zal er rekening mee houden met de pauzes”. Geschreeuw over en weer wie, welke DJ wilde zien en het vullen van de twee (twee maar?) koelkasten kon beginnen.

Een groot deel van de bar kreeg het tweede uur pauze, gelukkig regende het... Op naar de Early want Buzz Fuzz is wel een bezoekje waard! Een heerlijke set, de enige waarbij een aantal happy-hitjes werden gedraaid.

Hierna konden we meteen een lunchpakket pakken en iedereen stortte zich op de chips en Snickers. Aangezien het nog regende gingen we maar onder de bierkar (Foto in het nieuwsbericht over dominator) zitten, wat knus! Een uur later scheen volop de zon en was het lekker heet onder de tenten...

Achter de bar Dominator

Achter de bar verliep alles soepel, al het drinken was voor handen en er was weinig sprake van ellebogen-werk en heupen-beuken. Voor de bar was dit anders, een bloederig vechtpartijtje drukte eventjes de sfeer...

Het enige was dat het bier soms een beetje langzaam werd neergezet, maar ja het werd ook wel enorm veel besteld! Het avond eten was goed geregeld, dank aan de mevrouw met de magnetron en de fotografen van Q-dance (vocht om eten weg te spoelen)!

Wat een top feest, zowel om te werken als rond te lopen! Mainstage was heerlijk om te staan, vooral op het einde want de snelle beats hielden iedereen lekker wakker. Ik heb iedereen zien springen en er zijn zelfs aan aantal hak passen gezet achter de bar, geweldig! De pauzes waren goed geregeld, iedereen heeft tijd gehad om lekker uit hun dak te gaan en/of te eten. Het eten was trouwens wel een topsport met al die wespen...

Op na werken Dominator

Zere voeten, dorst en plakkerig vertrokken we om kwart voor één naar de bus. Over een slootje springen in het donker is toch wel lastig en de goede bus vinden ook (Haarlem of Alkmaar)!

Een kwartier later reden we de after-party parkeerplaats af en iedereen begon vol overgave te vertellen wat ze allemaal gezien en gehoord hadden. Weer een stop op de helft, deze keer was de benzinepomp vol met feestgangers en waren de schappen leeg! Na deze stop veranderde de gezelligheid in een zacht zzzzzzz...

Het is een gezegde en een feit, Dominator Domineert!

Nicky Duin, 28 juli 2009

" title="Dominator Domineert" alt="Dominator Domineert">
Dominator kan ik niet meepraten, of een stukje over schrijven, want er is altijd wel IETS als ik ga werken voor de Wit. ||INTROTEXT||

Reis naar Dominator

En ja ook dit keer weer, ik bleef al slapen bij een vriendin in Abcoude om op tijd te kunnen zijn voor de pendelbus in Haarlem. En om kwart over 6 heel leuk, waren de bovenleidingen gesprongen door het onweer die afgelopen nacht.

Dus moesten we tot 8 uur wachten totdat de treinen weer op gang kwamen, om kwart over acht zaten we eindelijk in de trein naar Utrecht, via Utrecht naar Eindhoven, en van Eindhoven met de pendelbus naar het terrein.

Werken Dominator

Eenmaal aangekomen werden we voor het eerst goed gefouilleerd, daarna een bandje en shirtjes opgehaald, en naar de bar gelopen. En gelijk mee gaan helpen.

Mooi terrein, goede locatie met een strandje, wat helemaal perfect was. De muziek was ook helemaal perfect. En we stonden achter een leuke bar, bij de Main Stage!

Het werken ging helemaal super, de bar was goed verdeeld. En het was ook niet super druk, het kwam allemaal heel subtiel en niet in vlagen. Het was gewoon een hele gezellige leuke sfeer om te werken, af en toe ff lekker meestampen, en gek doen met je collegaatjes.

Bier op Dominator

Het bier ging super snel, er stond eigenlijk constant wel iemand bij het grote biertap apparaat. En gelukkig maar dat we die hadden, anders hadden de tappers nu nog last van een ‘taparm’.

Mensen die bij Karel en Tess stonden, die zijn het denk ik wel met mijn mening eens. En ik denk de rest van de barren ook wel over het algemeen.

Gelukkig wel het einde in zicht, want ik was helemaal gesloopt. Het geld kregen we lekker snel. En de terugweg, is eigenlijk ook niet veel over te zeggen, want zowat de hele bus lag lekker te slapen, inclusief ikzelf.

Dominator festival was een toppertje, op naar het volgende feest met z’n allen!!!!!

Sathi, 27 juli 2009

" title="Verslag werken op Dominator 2009 " alt="Verslag werken op Dominator 2009 ">
Dance Valley verscheen eerder in het Haarlems Dagblad.

Door Elanie Rodermond

De zon warmde het publiek wat op, de muziek deed zaterdag de rest. De vijftiende editie van Dance Valley was er een van uitzinnigheid en respect. 

Dj Armin van Buuren was er direct na zijn optreden heel duidelijk over: ,,Deze editie is een van mijn favorieten. Misschien wel de beste ooit.’’ van Buuren, in 2007 en 2008 uitgeroepen tot beste dj ter wereld, heeft net vier uur staan draaien voor een enorme menigte in de tweede valley.  ||INTROTEXT||

Vol adrenaline komt hij van het podium af. ,,Lang draaien is heerlijk. Het biedt me de gelegenheid om wat variatie in mijn set aan te brengen, om echt een heel verhaal te vertellen.’’

Het optreden van Van Buuren begint met een moment van stilte: een eerbetoon aan de vorige week overleden dj Fokko Versloot, die eigenlijk ook op Dance Valley zou draaien. Van Buuren: ,,Gisteren zijn we met z’n allen naar zijn begrafenis geweest. Het is mooi dat we ons respect ook nog op deze manier kunnen tonen.’’

Respect, gevolgd door uitzinnigheid. De energie lijkt nog lang niet op en dat terwijl de meeste bezoekers al een tijdje ’binnen’ zijn. Al rond het middaguur staan ze her en der in groepjes. 

Vanaf twaalf uur is het aan Kraak & Smaak - Crack & Smack zoals de presentator het op z’n Engels uitspreekt - om de vroege vogels voor het hoofdpodium te vermaken en het dj- en producerstrio doet dat met verve.

Een flinke bas en een opzwepend deuntje zorgen ervoor dat de toeschouwers in de mainvalley al vrij snel elke terughoudendheid laten varen.

Beleving op Dance Valley

Er zijn ongeveer dertig areas, waaronder de twee grote openlucht- stages en vele tenten, die podium bieden voor bekend en onbekend talent. Grote namen als Ferry Corsten, Showtek en Marco V delen de line-up met minder bekende dj’s als Jasper Wolff en de Haarlemmer Mark Boon. 

De noodzakelijke wandelingen van ’hier naar daar’ zijn allerminst vervelend, want het evenement is bijzonder leuk aangekleed. 

Organisator UDC heeft dit jaar de nadruk willen leggen op ’beleving’. Zo doemt er in de buurt van de ingang een wit kerkje op, waar allerlei verschillende gerechten worden bereid.

Even verderop loopt ineens een aantal blauwe, Startrek-achtige wezens, met nekken zo lang als van giraffen. Weer een stuk verder bevindt zich een heus strand. ’IJmuiden aan Zee’, inclusief strandhuisjes en cocktailbar, is in het klein nagemaakt om de jarenlange betrokkenheid van de gemeente Velsen bij het evenement te benadrukken.

Hoewel de entourage veel toevoegt, is het eigenlijk iets anders dat het belevingshoogtepunt brengt. 

Kijkend vanaf een heuvel bovenaan de tweede valley lijken de duizenden mensen beneden zich als een geheel aan de muziek over te geven. Alsof de ondergrond golft, deinen ze mee op de maat. 

Ook voor de vriendinnen Sonja en Audrey (35) uit Eemnes is dat toch wel het ultieme Dance Valley-gevoel. ,,Op een heuvel in de zon, zo hoort het te zijn. Je zal ons met dit weer niet in een tent zien.’’

Dance Valley Traditie

Gelukkig voor de dj’s in de tenten denken niet alle bezoekers er zo over. Met name de drie tenten op het ’higher ground’- veld, HQ , Hard Style en Multigroove Classics, zijn de hele dag goed gevuld.

Er wordt dan ook lekker hard gedraaid, zoals mag worden verwacht van de areas die van oudsher garant staan voor een flinke portie hardcore en hardstyle. De sfeer is er, op een enkele schermutseling na, goed.

Dat geldt overigens voor het hele evenement. Afgezien van een gek die langs een stelling omhoog klimt en op ongeveer zeven meter hoogte op een geluidsbox gaat staan dansen, lijken de meeste mensen zich netjes te gedragen. 

Vol verwachting leven de feestgangers naar het laatste uurtje in het donker toe, traditiegetrouw een lust voor het oog met mooie lasers en vuurwerk.

Als Corsten op de mainstage zijn laatste nummers draait, dansen de groene laserstralen over de hoofden. Het vuurwerk lijkt achterwege te blijven, totdat het vlak nádat de dj ermee is opgehouden vanachter het podium een kwartier lang de lucht in knalt.

Jammer, want juist de combinatie van muziek en vuurwerk maakt het Dance Valley-einde altijd tot een echt ’belevingsmoment’.

Verkeerde timing of zo gepland? Hoe dan ook een klein minpuntje, maar dat doet weinig af aan een, mede dankzij het mooie weer, verder zeer geslaagde dag.

" title="Dj Armin van Buuren: -Misschien wel beste Dance Valley ooit-" alt="Dj Armin van Buuren: -Misschien wel beste Dance Valley ooit-">
woodstock figuren met iphones en black berry’s, R2D2 en meer.

Ok, ok, zal toegeven dat ik mijn fantasie misschien ook in wat te hogere sferen had zitten. Ben in iedergeval wel heel erg benieuwd naar wat dit allemaal precies inhoud. Ik hoop ook dat mensen die dit mee gaan maken mij er iets over kunnen vertellen.

Werken afterparty Dance Valley

Ik hoor net dat ik er niet bij kan zijn. Dance Valley gaat aan mijn neus voorbij dit jaar. Ik moet namelijk werken. En wel op een ander feestje. Ik ben op de Afterparty van Dance Valley in The Sand in Amsterdam.

Ik hoop dat dit zal zijn met  gewoon lekkere muziek, zonder valley en zonder Jomanda achtige toestanden. De line-up hier ziet er ook weer top uit: Dave Spoon, Funkagenda, George Andrews, ea. Dit belooft ook wel weer een geweldig feestje te worden.

Ik zal in iedergeval zondagmorgen als iedereen weer vertokken is, de zaal wordt schoongemaakt en de bar opgeruimd is weer terugkijken op een heerlijk weekend met vette feesten een hoop gedans en gezweef.

Geniet ervan!!

Bart

" title="Wicked Dance Valley" alt="Wicked Dance Valley">
Gerard Joling weer in de Valley. Op 5 augustus stond er een verslag in het Haarlems Dagblad door Elanie Rodermond, ze behoort tot de fanatiekste barpersoneel van de afgelopen jaren en schrijft nu regelmatig over evenementen voor het Haarlem Dagblad. 

Een heus vakantieresort inclusief caravan, waslijn, zwembad en barbecue.  Gisteren ontving Gerard Joling de landelijke pers op zijn eigen minicamping in de vallei. ||INTROTEXT||

Daar verklapte hij dat onder meer de Britse zangeres Bonnie Tyler de bühne zal betreden tijdens zijn concert op 5 september.

Twee busladingen journalisten staan verwachtingsvol te wachten voor een glimmende, metalen caravan, waarin de zanger zich ’nog even aan het opfrissen’ is voordat de persconferentie over zijn For Your Eyes Only- concert begint. 

De camera’s stevig op het statief, precies in de goede stand. Terwijl het vlees op de barbecue een aangename geur verspreidt, staan de fotografen ontspannen te wachten.

Lichte paniek ontstaat als ’Geer’ plotsklaps achter de meute vanaf een heuvel op een scootertje komt aangereden.

Gelukkig zijn de goedlachse zanger en zijn vier animeermeisjes niet te beroerd om nog een klein stukje door te rijden, zodat ook dát toch nog op film staat. Oh jongens, ik ben er dól op, is het eerste commentaar van Joling.

Zaterdag 5 september treedt de artiest voor de tweede keer op in recreatiegebied Spaarnwoude.

Vorig jaar gaf hij twee concerten, dit jaar houdt hij het bij één. Omdat hij volgend jaar zijn 25-jarig jubileum viert, heeft hij het al druk zat. 

Maar dat ene feest wordt mega’’, vertelt hij terwijl hij een kippenpoot op de grill legt. Ik kan met trots melden dat Bonnie Tyler uit Engeland wordt overgevlogen om te komen zingen.

En de opening wordt verzorgd door Hans Klok.’’ Patricia Paay glimlacht vrolijk als hij vertelt dat ook zij na jaren weer het podium zal betreden. 

Kijk, ze heeft er ontzettend veel zin in. Vorig jaar zorgden flinke plensbuien in de week voorafgaand aan het bewuste weekend ervoor wat problemen.

Op de dag van het eerste concert moest hard worden gewerkt om het terrein begaanbaar te maken. De hekken gingen later open waardoor veel mensen pas goed en wel in de vallei stonden toen het feest al een tijdje bezig was.

Daarom gaat het terrein dit keer eerder open, vertelt Joling Er is een flink inloopprogramma, dus de mensen kunnen al vroeg komen.  

Ik zou zeggen, neem voor de zekerheid regenlaarzen mee, dan komt het allemaal goed. En gaat de zanger zelf weer voor extravaganza?

Geen verenpakket dit keer. De kippen zijn bijna uitgestorven in Barneveld. Ik ga nu voor casual met glitter.

Werken Gerard Joling

Natuurlijk staan wij dit jaar weer te werken bij Gerard Joling in de Valley!

" title="Gerard Joling weer in de Valley" alt="Gerard Joling weer in de Valley">
beloofd in mijn vorige blog. Helaas moet ik u teleurstellen. Ik had het dan wel beloofd, maar beloftes zijn er om te breken. Ach, de wereld is hard, nietwaar? Als goedmakertje gaan we het dit keer wel hebben over smaken, niet over wijnen, maar over muziek. ||INTROTEXT||

Er zijn sommige mensen die beweren dat smaken verschillen. Hierin zal ook zeker een kern van waarheid in zitten. Het deed mij wel denken aan een citaat dat ik las in een boek over de wonen en architectuur. Hierin stond dat smaak een kwestie is van opvoeding.

En zo is het ook met muziek. Er zijn heel veel verschillende smaken. Zo heb je klassieke muziek, techno, R&B, rap, rock, dance, trance, house, etc. De kunst is echter om de juiste smaak te hebben. Nu weet ik al dat velen denken dat smaak, en iets mooi vinden compleet afhankelijk is van waardeoordelen.

Dit is eveneens juist, maar sommige mensen kunnen beter waarde oordelen dan anderen. Laat het nou net zo zijn dat ik de persoon ben die deze waarde goed weet in te schatten.
Veel mensen die deze site bezoeken hechten veel waarde aan muziek als hardstyle, hardcore, en dat soort bagger.

Ik kan nu een vlammend betoog gaan houden waarom hiphop, rap en R&B verloedering zijn van de tonen die wij muziek noemen, maar door dat op deze site te plaatsen zal ik het publiek niet bereiken. Als gevolg hiervan zullen wij het dus gaan hebben over DJ’s, lasers, rammende beats en stampende partygangers.

Werkzaamheden van een DJ

Laten we beginnen bij de bron, the source, de as van het kwaad: de plaatjesdraaiers. Het schijnt dat sommige DJ’s zo’n €3001108,- euro per uur verdienen. Dit is naar het schijnt easymoney. Meneer zet een plaatje op, maakt er een showtje van, en heeft het geld alweer binnen.

Er is ook ander beroep waar er een heleboel geld in korte tijd kan worden verdient. Het beroep dat bij velen van jullie bekend staat als straatprostituee. En zo zou ik deze disc jockeys ook willen omschrijven. Hetgeen wat zij namelijk doen is goed te vergelijken wat deze dames op straat doen.

Er zijn 2 grote voordelen. Het eerste voordeel is al genoemd, en dat gaat over het feit dat geld makkelijk in het laatje komt. Het tweede voordeel dat beide beroepstakken hebben is dat zij zeer geliefd worden bij het publiek dat behoefte heeft aan hetgeen waarvoor zij talent schijnen te hebben. Op kort termijn zijn dit ook beroepen waarmee men snel uit de schulden zou kunnen komen, of zich tijdelijk geliefd zou kunnen voelen.

Nadelen werken als DJ

Natuurlijk zijn er ook nadelen aan verbonden, zoals jullie na de voordelen ook verwachten. Laat mij allereerst ingaan over de toekomst van een straatprostituee. Een dergelijke vrouw heeft namelijk maar 1 talent. Hiermee moet zij haar geld mee verdienen, maar na verloop van tijd zal haar gave niet meer benut kunnen worden. Dit, omdat zij oud en daarmee lelijk zal worden. Niemand wil meer geld betalen om seks met haar te hebben. Er zijn namelijk nieuwere, en daarmee betere modellen op de markt. Er moet gezocht worden naar een nieuw beroep waar geen talenten voor nodig zijn, en tevens geen glansrijke cv. En zo zal het ook geschieden met DJ’s.

Deze plaatjesdraaiers hebben namelijk ook maar 1 talent, namelijk het draaien van plaatjes. In het begin zijn deze mensen geweldig bij hun publiek, en willen veel geld voor ze betalen. Vadertje tijd zal ervoor zorgen dat hun sounds “uit” raken, niet meer in de mode zijn, en daarmee niet meer geliefd. Mensen willen geen geld meer betalen om naar deze verouderde, verkrachte muziek te luisteren. Er zijn namelijk nieuwe DJ’s op de markt, met een nieuwe sound.

Werken als vakkenvuller

Onvermijdelijk gevolg is dat de DJ’s die verdrongen zijn opzoek moeten naar een nieuwe manier van geld te krijgen. Sinds zij ook maar in het bezitten zijn van 1 talent, en geen overdonderend cv’tje moet er gezocht worden naar werk waar niet al teveel kunde voor nodig is. Dus misschien, over een paar jaar, als je boodschappen doet bij de Albert Heijn kom je deze oude sterren nog tegen. Tijdens hun werkzaamheden die zij verrichten als vakkenvuller, voor €6,31 netto in het uur.

Fransje, 15 april 2009

" title="Werken als DJ" alt="Werken als DJ">
water uit elkaar doen splijten, waardoor men tussen het water door kon lopen. Ook voor een ander hoofdrolspeler uit de bijbel vormde een rivier geen barrière, dit prominente figuur, geboren op kerstavond te Jeruzalem in een stal, wist hier namelijk gewoon over het water heen te lopen.

Voor ons, de normale sterveling, is het tegenwoordig ook mogelijk om deze barrière te doorbreken. Dit doen wij door het gebruik te maken van een brug, die over de rivier is gebouwd. Of we nemen een boot die ons naar de overkant van de rivier brengt.

Menselijke barrières

Er zijn ook barrières gemaakt door de mens. Zo kent iedereen wel de Berlijnse muur. Deze muur vormde een scheiding tussen het westen en oosten van Europa na de tweede wereldoorlog. Er zijn ook menselijke barrières waar weinige kennis van hebben, die tevens nog groter zijn dan de Berlijnse muur.

Tijdens een zoekopdracht kwam ik de Marokkaanse barrière tegen. En nu zonder een politiekincorrecte opmerking te maken over PvdA minister Albayrak die zeker geen gebruik maakt van zulks barriere, zal ik mijn verhaal vervolgen. Het zal jullie ook niks verbazen dat deze barriere als doel het mensen tegen te houden.

Er kan natuurlijk weer onderscheid worden gemaakt tussen barrières die door mensen zijn gemaakt. Ze kunnen namelijk beschermen geven tegen bijvoorbeeld water (een dijk), maar ook bescherming bieden tegen mensen. En op deze manier van bescherming zal ik mij gaan verdiepen.

Bar barriers evenementen

Een barrière waar wij als barmedewerkers veel te maken krijg zijn bar barriers. Deze barrière zorgt voor een scheiding tussen klant en verkoper. Er wordt hiervan gebruik gemaakt, omdat de klant anders heel gemakkelijk zonder te betalen zijn drank zou kunnen pakken. Het primaire doel van deze bar is dan ook dat, zoals bijna elke barrière, dat hij mensen tegenhoud.

Wat minder opvalt is een psychologisch effect dat deze bar barriers met zich meebrengt. Bij de veel barwerkers is het al eens opgevallen dat de klant een klein beetje hoger staat ten opzichte van hem/haar.

Sommige van jullie denken dat deze verhoging er alleen voor zorgt dat de onoplettende klant die wil bestellen struikelt, en daarmee zichzelf bijna dodelijk verwondt, omdat hij met zijn hoofd tegen de bar aan valt, met als onvermijdelijk gevolg dat hij een schedelfraktuur oploopt.

Hoewel dit ook psychologische gevolgen kan hebben voor de persoon wie dit overkomt, is dit niet de functie die ik aan het licht wilde brengen.

Macht over barpersoneel door bar barriers

Doordat de klant hoger staat heeft hij onbewust het gevoel meer macht en controle te hebben op de mensen die lager dan hem staan. Dit effect is echter niet van toepassing is de klant geholpen wordt door bijvoorbeeld Maarten Sipman. Een klant die macht probeert uit te oefenen op Maarten hoeft dan ook geen drankjes te verwachten, hij zal eerder kunnen rekenen op Sipmans’ schoenmaat 52 tegen het gezicht (wat vrij gemakkelijk gaat, sinds de meeste klanten niet tot aan Maarten zijn knieen komen).

Terugkomend op de macht die een klant heeft. Door het onbewuste gevoel bij macht hoort een besteding van geld. De persoon voelt zich namelijk machtig, en deze macht kan alleen geuit worden door een grote som geld uit te geven. Door dit machtsvertoon moeten andere mensen denken dat deze persoon een volmaakt leven heeft en zeer succesvol is. Ook hieruit blijkt weer dat uiterlijkvertoon zeer belangrijk is in de maatschappij waarin wij nu leven.

Er zijn een aantal verslagen die ik heb beloofd aan de trouwe lezers. Mijn volgende blog zal helaas nog niet gaan over de celebrities die wij laatst aan onze bar hadden staan, noch zal het gaan over het overmatig smirnoff-gebruik van vrouwelijke feestgangers. Al deze verslagen zullen nog komen.

Momenteel zit ik namelijk met een vraagstuk waarmee heel wijndrinkend Nederland mee zit, namelijk: wat is nou beter, witte of rode wijn? Hier over naar verwachting volgende week meer.

Fransje, 6 april 2009

" title="Bar barriers" alt="Bar barriers">
Heineken Music Hall, of The Sand. Kortom: feesten waar ‘live’gemixt wordt.

Voordat ik jullie ga voorschotel met een mooie tekst (die binnenkort door de beheerder van deze site gesteld zal worden tot verplichte literatuur voor elk ieder die achter de bar werkt), zal de vraag beantwoorden die bij velen van jullie zal branden.  ||INTROTEXT||

Waarom de Schenkdop

Deze vraag is namelijk: Hoe/Waarom wil Fransje ooit een verhaal vertellen over een simpel voorwerp als de schenkdop? Nou, lezers dat zal ik jullie vertellen: Gewoon, omdat het kan. En omdat ik Fransje ben. Hierbij hopelijk antwoord te hebben gegeven op de lezersvraag van vandaag zal ik mijn verhaal vervolgen.

Op wikipedia geef ik de zoekopdracht om informatie over de schenkdop te geven, het blijkt echter dat hier geen informatie over te vinden is. Als ik op Google zoek verschijnen er enkele sites zijn die de schenkdop verkopen, maar ze geven een onvolledige beschrijving wat de functie is van de dop die helpt bij het schenken. Tevens is er geen enkele site die mensen verteld wat voor problemen het gebruik van een schenkdop met zich kan meebrengen.

De functie van een schenkdop is dat deze de klanten die bereid zijn te betalen voor een belachelijk duur mixdrankje ieder dezelfde hoeveelheid geeft. Ik ga niet in op de hoeveelheid die de desbetreffende dop inschenkt, want er is een algemene mening waaruit blijkt dat deze hoeveelheid te weinig is.

Het feit is dat iedereen dezelfde hoeveelheid krijgt, er is gelijkheid. En prachtig fenomeen waar veel mensen naar streven, grote aantallen van deze mensen zijn nog vaak te vinden in landen als Cuba en Noord-Korea.

Schenkdoppen werken niet

Wat blijkt in de praktijk: de schenkdoppen werken vaak niet. En daarmee doel ik op het feit dat totaal niet werken, of ze werken incorrect, waardoor de verdeling ongelijk wordt. Hiermee wordt dus de prachtige functie van deze doppen teniet gedaan.

SchenkdopEchter, wat zou er gebeuren als deze doppen allemaal naar behoeve zouden functioneren. Dat zou toch perfect zijn. Het blijkt dat er dan nog een probleem zou ontstaan. De hoeveelheid ijs dat (verplicht) in een drankje wordt gedaan heeft effect op de visuele hoeveelheid die zich in het glas bevindt.

Door dit verschijnsel lijkt het alsof sommige mensen meer drank krijgen dan andere. Een onvermijdelijk gevolg is dat mensen die een visuele minderheid krijgen gaan klagen onder het mom van: “ het zal toch niet zo kunnen zijn dat mijn buurman hetzelfde bedrag neerlegt voor een drankje, maar visueel meer krijgt dan ik”.

Dus zo ook moeten er evenveel ijsblokjes per drankje worden verstrekt. Dit brengt nog een probleem met zich mee, niet alle ijsblokjes hebben dezelfde vorm. Waardoor het veel tijd gaat kosten om de visuele gelijkheid, dan wel niet de absolute gelijkheid, tot stand te brengen.

Schenkdop komt niet tot zijn recht

Totdat er een manier is gevonden om alles in de dezelfde hoeveelheid, aantal, en vorm te kunnen uitgeven zal zelfs een goedwerkende schenkdop een taak uitvoeren die niet tot zijn recht komt, gezien de achterliggende gedachte van dit voorwerp.

Waarschijnlijk zal de tijd van visuele en absolute gelijkheid nooit komen, maar tot die tijd adviseer ik iedereen die waardeloze doppen niet te gebruiken. zelf schenken gaat namelijk veel sneller, en heb schijt aan de gedachte van gelijkheid.

Die mooie dame /heer (doorstrepen wat niet van toepassing is) die met mij zat te flirten verdient namelijk wel wat extra’s.

Fransje, 23 maart 2009

" title="De Schenkdop" alt="De Schenkdop">
barpersoneel van De Wit Events. Met dank aan Michelle voor de tip!

Volwassen mannen in een biggenpak, nonnenhabbijt of verpleegstersuniform, liters en liters aan bier en Flügel en natuurlijk Gerard Joling die de hele tent nog verder op zijn kop zet. Na twaalf edities kan je het jaarlijkse feest Go Après Ski wel uittekenen. ||INTROTEXT||

Toch moet het zaterdag, wanneer Ahoy Rotterdam wordt omgebouwd tot een après ski-winterlandschap met heuse besneeuwde bergpunten, toch nog gekker, gezelliger en mooier worden dan alle voorgaande jaren. 

“Het concept blijft natuurlijk hetzelfde, dat is perfect, maar we tillen het allemaal naar een wat hoger level”, vertelt Caspar Povel van organisator UDC. 

“We hebben de decoraties allemaal in dezelfde stijl laten ontwerpen. Het wordt een prachtig winterland, met sneeuw, echt grote hutten en special effects.

Het gaat bij Go Après Ski echt om de beleving. Je moet zorgen dat mensen het gevoel hebben alsof ze weer even terug zijn in die kleine bar tijdens de wintersport, terwijl ze in het echt in die enorme hal van Ahoy staan; dat is een uitdaging.”

Dat het feestconcept na twaalf edities nog niets aan populariteit heeft ingeboet blijkt onder meer aan de kaartverkoop –volgens de organisatie gaat deze erg voorspoedig- en de vele reacties op de speciale Hyves-pagina. 

Povel merkt dat Go Après Ski voor veel bezoekers een traditie aan het worden is. “Mensen kijken er echt naar uit. Uit het hele land komen vriendengroepen, die elk jaar weer van de partij zijn. En elke keer opnieuw hun best doen om er zo origineel mogelijk uit te zien.”

Want dat is toch wel het unieke van het terugkerende feest in Ahoy: de dresscode die voorschrijft dat mensen helemaal los mogen gaan qua kledingkeuze. Zo wordt er zelfs een complete wintersportvakantie verloot onder degene die zich het leukst uitdost.

Povel: “Het blijft natuurlijk inderdaad een grote gezellige verkleedpartij. Ik zag vorig jaar een kerel op ski’s, skistokken, handschoenen, muts op en alleen een zwembroek aan, zo kwam hij binnen en ging ook weer weg. Echt prachtig.

Ik ben benieuwd hoe we dit keer weer worden verrast. Het kan niet gek genoeg!”

Gerard Joling weer de grote gangmaker

Naast de aankleding en uitgedoste bezoekers is bij Go Après Ski natuurlijk de muziek cruciaal. 

Ook dit jaar staat ‘veteraan’ Gerard Joling uiteraard weer op de bühne. Samen met onder meer Wolter Kroes, Jannes, Rob Ronalds, De Deurzakkers en natuurlijk het Après Ski Hut DJ Team moet hij er voor zorgen dat Ahoy zaterdag uit zijn voegen barst.

Caspar Povel van UDC: “We kiezen niet voor zoveel mogelijk namen in de lineup, maar kijken vooral naar mensen die een feestje kunnen bouwen. Dit gaat in samenwerking met de Rotterdamse Après Ski Hut. 

Gerard Joling komt elk jaar terug, omdat hij het leuk vindt en hij een goede gangmaker is.”

" title="Barpersoneel van Go Apres Ski in de Metro krant!" alt="Barpersoneel van Go Apres Ski in de Metro krant!">
achter de bar. Omdat je vanzelf je eigen vriendenkring opbouwt, blijft het elke keer een feestje! Toen ik de vraag kreeg of ik wilde werken bij Trance Energy hoefde ik dus ook niet na te denken. Hieronder mijn verslag van het werken op Trance Energy. ||INTROTEXT||

Werken trance Energy

Zaterdag 7 maart 2009 was de dag van Trance Energy! Het festival was totaal uitverkocht dus dat betekende 30.000 bezoekers. Met het motto van Trance Energy, “Prepare To Dance”, had ik er veel zin in! Normaal gesproken werk ik vooral in de zomer op alle muziekfestivals, dus nu opeens in begin maart een festival is een leuke afwisseling!

Van de crew-leden werd verwacht dat ze allemaal om 19.15 bij de Jaarbeurs Utrecht zouden zijn. Daar kregen we dan, na het showen van je ID, een crew-bandje om. Vervolgens mocht ik meteen meelopen naar de eerste verdieping van de Jaarbeurs waar in een grote hal een minikantine was opgezet voor medewerkers.

Hier stonden picknicktafels waar de mensen die overdag al aan het werk waren geweest, even relaxed wat konden eten. Wij liepen door naar de hoek van de zaal waar De Wit Events zijn ruimte had. Daar kon iedereen zijn tassen en jassen inruilen voor een mooi Go Fast T-shirt!

Trance Energy Classics Stage

Na een tijdje wachten mochten we dan eindelijk met onze barhoofden naar onze bar. Altijd spannend om te zien achter welke bar je komt te werken! Natuurlijk hoop ik altijd dat ik met mijn vriendengroep achter de bar sta bij de Main Stage, maar dat was die dag niet het geval.

Wij stonden bij de Classics Stage, dit was een nieuw podium dit jaar! Nadat iedereen zich aan elkaar had voorgesteld gingen we rond 20.00 beginnen met het inruimen van de bar. Met een ploeg van 27 mensen achter de bar ging het inruimen erg snel. Daarom kreeg ik samen met mijn vriendengroep al om 20.30 een uur pauze!

Erg jammer, want het leukste van het festivalwerk is natuurlijk dat je in je pauze lekker kan meefeesten! Maar omdat de zaal pas om 21.00 open zou gaan hadden we nu een enorm saaie pauze.

Toen wij na onze pauze weer terug keerde naar onze bar kreeg iedereen een plek achter de bar. Iedereen heeft zijn eigen voorkeur: achter de tap, in de ren, voorraad bijvullen of voorschenken. Gelukkig hielden onze barhoofden veel rekening met onze voorkeuren dus iedereen begon met plezier aan de avond.

Mensen uit spanje naar Trance EnergyTijdens het werken merkte ik dat er erg veel buitenlandse bezoekers waren. Ik heb mensen uit Duitsland, België, Spanje en Engeland gesproken. Ook leuk was dat wij achter de bar buitenlandse collega’s hadden. Lekker internationaal allemaal! 

Na 6 uur achtereen gewerkt te hebben kregen we om 03.30 ons laatste uurtje pauze. Met ons lunchpakket gingen we enthousiast de zaal in. Gelukkig zat in het lunchpakket (naast de gebruikelijke kadetjes) een Mars en een zakje chips! Die hebben we meteen naar binnen geschoven want we konden wel wat energie gebruiken! Het feest was natuurlijk in volle gang dus we hebben echt een leuke pauze gehad.

Bar afbreken

Tegen een uurtje of 06.30 ging onze bar dicht. Langzaamaan begonnen we met opruimen want ondertussen kwamen nog veel mensen smeken om een laatste biertje. Nadat alle bezoekers de Jaarbeurs uit waren hebben we de hele bar opgeruimd en afgebroken.

Om 08.00 gingen we weer terug naar de zaal waar De Wit Events zijn ruimte had. Daar was het weer een kwestie van T-shirt inruilen voor je salaris van de avond! Om 08.30 ging iedereen tevreden op zijn eigen manier naar huis(met de auto, trein of de personeelsbus). Nadat ik rustig aan op mijn fietsje terug naar mijn kamer was gefietst lag ik om 09.30 eindelijk in mijn bed!

Suzanne Middelie, 11 maart 2009

Rebecca heeft ook een verslag geschreven over het werken op Trance Energy.
Karel heeft een nieuwsbericht geschreven over Trance Energy.

" title="Zaterdag 7 maart 2009 was de dag van werken op Trance Energy!" alt="Zaterdag 7 maart 2009 was de dag van werken op Trance Energy!">
Dirty Dutch denk, komt er in mij op dat het feest misschien een Nederlansch tintje zou hebben. En sinds het hier om een ‘naschok’ betrof hoopte ik op nog enkele carnavalklassiekers die de revue zouden passeren.

Bij binnenkomst van de stage kon ik al snel opmaken dat ik er ver naast zat. De opmaak van de set betrof een doodshoofd, en zesmaal een uitlaat waar vlammen uit zouden komen.

Op het kaartje dat mensen hadden gekocht stond waarschijnlijk ook een dresscode, namelijk pimps and hookers. Het zou toch bijna onmogelijk zijn dat de feestgangers dezelfde collectieve gedachte hebben en daarmee zich op deze wijze zouden kleden voor dit evenement.

VIP Dirty Dutch

De baropstelling was anders dan normaal. Hij was namelijk naar voren geplaatst, en achter ons was een plaats gemaakt voor de H.B.M. (Hele Belangrijke Mensen). Voor de marxisten onder ons *kuch* Emma F *kuch* is het natuurlijk een schande om een dergelijk VIPdeck te zien.

Iedereen is namelijk gelijk volgens deze visie, maar zoals George Orwell het zo mooi kan zeggen in zijn boek Animal Farm (een boek over het communisme, maar dan op een boerderij): “Some animals are equal, but some animals are more equal than others”.

Of dit een goede keuze was valt te betwijfelen. Het feest was namelijk uitverkocht, en door dit gigantische terras konden er minder mensen genieten van de muziek, maar waarschijnlijk valt er meer winst te boeken op een aantal rijke mensen in plaats van een heleboel ‘arme’ mensen.

Omdat onze bar en andere opstelling had gekregen was deze ook kleiner dan normaal. Hierdoor was er een overschot aan mensen dat achter deze bar plaatst moest nemen. Sommige werden bij de VIPbar geplaatst, andere mochten bij de garderobe werken. Dit is misschien wel de meest favoriete plek van mijn collega’s (o.a. Yoram. Dit valt te lezen onder het kopje interviews. Collega’s schrijf je trouwens zoals het hier staat, Yoram. Tweemaal de letter L.).

Nadat de ‘belangrijke mensen’ alvast een voorproefje kregen voor wat zij die avond te wachten stond mocht het ‘normale volk’ ook de zaal betreden. Het is voor zover ik mij kan herinneren zelden voorgekomen dat er zo weinig bier werd gedronken op een uitverkocht feest. Daartegenover werd er bij elke bestelling wel gevraagd om een mixdrankje.

Muziek Dirty Dutch

Nu gaan we het hebben over de muziek. Zoals veel mensen van mening zijn, kunnen smaken verschillen. Dus zonder mijn mening door te laten schemeren, zal ik een zo’n objectief mogelijke beschrijving geven van de muziek de zoal gedraaid werd door de disk jockeys.

De muziek was waardeloos, ik stond met verbijstering te kijken hoe de jeugdigen zo los konden gaan op zulke inspiratieloze geluiden. Het enige wat de plaatjesdraaiers deden was bij elk deuntje een oorverdovende bass erachter zetten.

Dit, naar mijn mening, was verloedering van het woord muziek. Het publiek ging juist helemaal los en gedroegen zich als beesten (over de dieren gesproken van Orwell). Ik kon mij niet voorstellen dat mensen hiervan konden genieten, en ik probeerde ook de achterliggende gedachte van dit volk te zoeken.

Hiermee ben ik gekomen: De (voornamelijk) heren gaan helemaal los op deze slechte muziek om te laten zien aan andere mensen (voornamelijk dames) dat hij ook een leuke avond kan hebben met heel slechte muziek, en daarmee moeten deze andere mensen (voornamelijk dames) iets denken van: ‘Goh, wat een leuke jongen. Met hem duik ik het bed in vanavond’.

Het ging deze avond ook totaal niet om de muziek, het ging om de sfeer die deze jongeren creëerden. De spanning tussen de sekse. Wie zou het lukken om een dame aan te trekken en daarmee ook aan zijn trekken te komen voor die avond.

Oorsprong naam Dirty Dutch

De grote vraag voor mij blijft bij dit feest waarom er nou voor de naam ‘Dirty Dutch’ is gekozen. Ik kon namelijk geen enkele Nederlandsche eigenschap vinden die de naam zou doen denken, wel werd mij verteld dat alle dj’s uit Nederland zouden komen, maar iemand met de naam Kees, Jan, Piet of welke andere Hollandsche naam dan ook heb ik niet horen draaien.

Alleen de namen zoals Chuckie en Afrojack hoorde ik voorbij komen. De term ‘aftershock’ was hier wel van toepassing. De term naschok wordt alleen gebruikt nadat er een zekere ramp of iets dergelijks heeft plaatsgevonden, zoals een aardbeving.

Deze plaatjes konden dan ook wel aangeduid worden als een ramp. Het klonk werkelijk dramatisch, en veel mensen hebben hier wetende, dan wel onwetende (door verdoving van alcohol of pillen), onder geleden.

Benny Rodrigues.Afsluiter Dirty Dutch

Als afsluiter was meneer Benny Rodrigues. Dit is wel een bekende voor de barmedewerker, omdat hij zowat op elke locatie draait waar er een feest is. Volgens mij zal ik hem komende week nog zien tijdens het kinderfeestje van mijn kleine neefje, hopelijk dan beter dan dat hij deze nacht deed.

Hij draaide net als zijn voorgangers en ik was dan ook blij toen de muziek eindelijk om 07:00 werd uitgezet. Ik heb zelden zo’n gevoel van euforie gehad. Dat ik dit feest namelijk heb kunnen overleven mocht dan ook wel als een wonder worden beschouwd. Het afbouwen verliep vlotjes, en we konden daarna snel naar huis.

Waarom werken achter de bar

Nu is er waarschijnlijk een enkeling onder u die zich afvraagt: ‘waarom werkt deze jongen achter de bar?’. Hiervoor kiezen gaat namelijk geheel op vrijwillige basis. Misschien schrijf ik dit stuk enigszins melodramatisch, maar het is altijd leuk achter de bar, en veel collega’s weten mij op de been te houden tijdens zo’n zware avond als deze. En van andere feesten kan ik ook zeker genieten, ook al laat ik dat niet altijd blijken.

Alvast uitkijkende naar het volgende feest neem ik hierbij afscheid.

Fransje, 1 maart 2009

" title="Verslag van werken op Dirty Dutch Aftershock 2009" alt="Verslag van werken op Dirty Dutch Aftershock 2009">
X-Qlusive Technoboy was een super hardstyle feest in de HMH. Hardstyle feesten zijn echt mijn ding. De muziek, de sfeer, de mensen, helemaal los en de hele nacht door. Dat is ook van de redenen waarom ik bij de Wit werk. ||INTROTEXT||

Het was alweer een hele tijd geleden dat ik had gewerkt, bij Dirty Dutch om precies te zijn, en ik hoorde dat het volgende feestje pas weer in februari zou zijn. Veel te lang wachten dus. Daarom ging ik met de bar van Karel mee naar X-Qlusive en ik ben maar al te blij dat ik meegegaan ben!

Na een korte tour met uitleg over de HMH en de regels die erbij horen begonnen we met het opbouwen van onze bar. Het meeste was al gedaan dus het was eigen heel relaxed. Glazen neerzetten was nog het meeste werk. Een paar keer heen en weer lopen door de zaal, huppelen met Karel, zwaaien naar Technoboy en de wilde modellen van dichtbij bekijken en het feest kon beginnen.

DJ Stephi begon met draaien, beetje soft en ze had er ook niet echt heel veel zin in, zo leek het. Toen de deuren opengingen veranderde dit eigenlijk gelijk. De bas werd harder en de Italiaanse melodietjes kwamen naar voren.  Het was niet erg druk aan de bar dus we hadden tijd zat om van de show te genieten.

Het feest was dit keer iets anders opgezet dan Q-Dance feesten normaal. X-Qlusive was met recht meer exclusief, wat voor de die-hard fans misschien een beetje een teleurstelling was. Het was geen feest van keihard raggen maar een feest met een sjiekere aankleding en een groter show element. Mode en uiterlijk waren meer in de spotlights.

Lasers tijdens X-Qlusive TechnoboyDat werd extra benadrukt door de modeshows die tijdens de sets gegeven werden en door de opmaak van de filmpjes op het scherm, die veel weg hadden van Americans Next Topmodel. Persoonlijk vond ik dat wel grappig gedaan, het paste ook goed bij Italie, het thuisland van Technoboy.

Tussen twaalf en twee was het even wat drukker aan de bar maar dat zakte ook al redelijk snel weer af. Even druk tappen dus maar daarna weer lekker feesten. De muziek was echt super, alle sets volgden elkaar goed op en bouwden de spanning mooi op.

De enige teleurstelling vond ik Tatanka, die zachter draaide dan de rest. Dit werd weer helemaal goed gemaakt door The Italian Invasion aan het eind van het feest waar alle DJ’s samen nog even de zaal op zijn kop zetten. De zaal ging los en ook achter de bar was het erg gezellig!

Bij deze wil ik alle gezellig gasten in de HMH die avond, mijn super collegas achter de bar en natuurlijk iedereen die heeft meegewerkt aan het feest bedanken voor een top avond!

Rebecca Koopmans, 31 januari 2009

" title="Verslag van werken op X-Qlusive Technoboy!" alt="Verslag van werken op X-Qlusive Technoboy!">
Loveland. Van een afstand hoor ik de muziek al en zie ik een geweldige tent. Het is die avond voor het eerst dat ik achter de bar sta, ik werd gevraagd door een vriendin om mee te gaan. Natuurlijk had ik daar eerst mijn bedenkingen over, het is en blijft toch Oud & Nieuw…. ||INTROTEXT||

Deze gedachte ging al snel weg toen ik eenmaal binnen kwam. Jeetje zeg, wat was het er groot en vooral gezellig, de zalen waren erg mooi. Iedereen was druk bezig met de voorbereidingen, en ook al waren er geen gasten, er hing al een gezellige sfeer. Ik zag het gelijk rooskleuriger in en had echt zin in de avond, er kon niets meer fout gaan.

DJ op videoschermOm negen uur gingen de deuren open, langzaamaan kwamen er gasten naar binnen. Ze keken hun ogen uit, het was zo groot en zo mooi allemaal. In de gang waren allemaal ‘kleine winkeltjes’, hier kon je wat lekkers te eten halen of gewoon even chillen. Bij ons aan de bar in de ronde tent kwamen ook de eerste feestvierders, zij waren allemaal in topstemming. Tja wie wil nou niet op zo’n chique feest te gast zijn. Iedereen was erg netjes gekleed en klaar om te feesten. Door een dj werd er goeie muziek gedraaid, waardoor de gasten lekker konden swingen. Iedereen ging los en had de avond van zijn/haar leven.

Voordat ik het doorhad was het 10 seconden voor 12 uur, dat waren de laatste paar seconden van het oude jaar. Toen het eenmaal 12 uur was, ging iedereen los en werd iedereen een gelukkig Nieuwjaar gewenst. Het nieuwe jaar was begonnen, en hoe….

Toen iedereen elkaar een gelukkig Nieuwjaar had gewenst, kwamen ze wat te drinken halen. Je wilt niet weten hoe vaak ik ‘de beste wensen’ te horen heb gekregen, mijn jaar kon niet beter beginnen. Maar ook aan dit feest kwam een einde, ik vond het erg jammer om weg te gaan. Ook al was het erg laat, ik was nog helemaal niet moe, ik had nog wel even door kunnen gaan….

In de eerste dagen van 2009 werd me vaak gevraagd wat ik op Oudejaarsavond / Nieuwjaarsnacht heb gedaan, ik vertel ze dan dat ik heerlijk gewerkt heb achter de bar en dat ik zelf ook van het feest heb genoten. Ze kijken me dan erg vreemd aan, maar dan leg ik uit op wat voor feest ik gewerkt heb. Ik bedoel het is niet zomaar een feest, het is wel Loveland!

" title="Eerste keer achter de bar met Loveland New Year" alt="Eerste keer achter de bar met Loveland New Year">
Loveland Oud en Nieuw.

Door Saskia van Staa

Buiten was het -5 graden Celsius terwijl bekenden en vrienden binnenliepen in de grote tenten van Loveland. Bekenden en vrienden die elkaar vaker zagen op mooie momenten: achter de bar, bij fantastische feesten. ||INTROTEXT||

Of dat dit feest weer een groot succes zou worden, was de vraag die op dat moment door iedereen zijn hoofd rondspeelde. Het was koud, het was oud en nieuw, de familie zat thuis bij de oliebollen; was dit wel wat de bedoeling was van oud en nieuw?

Terwijl de laatste voorbereidingen werden getroffen, zowel voor als achter de bar, probeerde iedereen er het beste van te maken. Behalve bekertje voor de witte wijn, cola en het bier, nu ook voor de champagne. Plastic hema-champagneglazen; leuk bedacht, maar nogmaals: was dit nu het oud en nieuw van 2008/2009? Ondertussen werd ook de koelkast niet alleen ingeruimd met rosé, sinas en water, nee ook hier was ergens wel wat nieuws te ruiken: flessen champagne. Alleen, waar was het vuurwerk nu? En de oliebollen?

Hier en daar al wat muziek, zelfs al wat vroege gasten die toch ook wel benieuwd waren en er maar het beste van gingen maken. Wellicht hadden zij geen dubbele gevoelens doordat zij er sjiek bij liepen en dit als een unieke kans op een bijzonder feestje zagen, wellicht hadden zij het minder koud en wellicht hadden zij al wat alcohol genoten.

Gelukkig, er kwam meer muziek. Er kwamen meer mensen. Er werd meer champagne besteld. En ja hoor, het werd ook wat warmer. Maar toch, de echte feestkriebels, de heerlijke adrenaline als iedereen een is met de muziek en elkaar; het was er nog niet. Het voelde haast nog onwennig. Wat hier mee te doen. Uiteraard: er het beste van maken.

Meisjes LovelandMensen wilden een drankje, mensen wilden champagne. Mensen liepen er leuk bij, mensen zagen er sjieker uit dan normaal. En ja hoor, toen was het al 23.00 uur. Iedereen was voorzien van een drankje, achter de bar werd alles alweer een stukje bekender. Maar de climax was er pas laat!

Het was onopgemerkt zo 10 seconden voor 00.00 geworden. De dj gaf er aandacht aan door te roepen: 5, 4, 3, 2, 1… Happy 2009! Gelukkig, toen werd er gekust, omhelsd, geknuffeld, gesproken. Het was los. Het was gezellig. De warmte was er weer.

Iedereen was weer zoals het hoorde: los, gezellig, iedereen kende elkaar. Heerlijk.  Deze manier van oud en nieuw vieren is geweldig. Echt super. De sfeer die daar losbreekt duurt dan misschien wat langer, maar het is grandioos.  En geloof mij, het wordt er naar verloop van tijd warm.

" title="Verslag Loveland New Year" alt="Verslag Loveland New Year">
ID&T feestverslag verscheen eerder in het Haarlems Dagblad.

Door Elanie Rodermond

HAARLEMMERMEER - Het komt niet vaak voor; een verjaardagsfeestje met 60.000 gasten. Toch kwam dat aantal mensen zaterdag op het voormalige Floriadeterrein het vijftienjarig jubileum van Mystery Land vieren.  Het gezegde ’hoe meer zielen, hoe meer vreugd’ zou voor deze bijzondere verjaardag bedacht kunnen zijn. ||INTROTEXT||

Dit wordt met name om kwart over tien ’s avonds duidelijk. Een groot deel van de bezoekers heeft zich op dat moment voor het mooi verlichte hoofdpodium verzameld en galmt enthousiast mee als een zangeres op het podium a capella ’happy birthday dear Mystery Land’ zingt.

Natuurlijk was er een lange dag aan dat moment vooraf gegaan. Al om elf uur ’s morgens lopen de eerste vrolijke festivalgangers het terrein op. Veel bezoekers gaan eerst richting het podium van Q-Dance, het openluchtpodium dat elk jaar weer een behoorlijk aantal liefhebbers van de hardere dansstijlen aantrekt. Terwijl sommige van hen direct vooraan beginnen te dansen, lopen andere feestgangers door naar de bekende Big Spotters Hill.

Hoewel het ’s morgens nog flink heeft geregend, valt het mee met de modderigheid. Wanneer de zon tegen alle verwachtingen in ook nog eens flink begint te schijnen, is de heuvel de ideale plek om even lekker te zitten en over de menigte uit te kijken. Tijdens deze editie staan verspreid over de dag veel grote namen op het programma, onder wie Tiësto, Ricky Rivaro, Laidback Luke, Michel de Hey en David Guetta. Bijna alle zeventien area’s hebben een echte publiekstrekker.

Hoewel sommige bezoekers zich door dit grote aanbod als een kind in een speelgoedwinkel voelen, vinden anderen het maar lastig om steeds tussen meerdere, tegelijk draaiende dj’s te moeten kiezen. De oplossing is vrij simpel: eerst een half uurtje bij de één, daarna op naar de volgende. Hoewel de aankleding van het terrein zelf niet specialer is dan tijdens voorgaande edities, wordt bij het hoofdpodium wel echt duidelijk dat er iets te vieren valt.

Het tweede en grootste openluchtpodium van Mystery Land is opgebouwd in de vorm van een enorme taart. Bovenop prijkt het getal vijftien. Rond vier uur, tijdens de set van Dr. Lektroluv, is de stemming ook hier opperbest. Het publiek deint, al genietend van de warme zon, mee op de beats. Mede dankzij de goede sfeer hebben de beveiligingsmedewerkers een rustige dag.

In de tenten, waar roken niet is toegestaan, verzoeken ze een enkele stiekeme roker om de sigaret uit te maken. ’Slechts’ twee personen worden aangehouden voor geweldpleging. In totaal worden 33 mensen aangehouden, onder meer voor drugsbezit en gebrek aan een geldig toegangsbewijs.

Susanne Berends van Loenen (24) uit Andijk stapt even uit de menigte voor een toiletbezoek. Ze is met twee vriendinnen naar het evenement gekomen. Voor Susanne is het de eerste keer dat ze op een dance-evenement is. ,,Ik ben wel naar veel concerten geweest, maar nog nooit naar een feest als dit. Ik moet zeggen dat ik het echt leuk vind. Het is heel gezellig, de muziek is goed. En iedereen is mooi aan het dansen.’’

Want, dansen is toch echt wel de hoofdactiviteit, al kunnen de bezoekers zich ook op andere manieren vermaken. Even ontspannen bij een van de vele eettentjes, verkoeling zoeken in een plastic zwembad. Speciaal voor de mensen die van hun lange haar af willen of slechts op zoek zijn naar een nieuw imago, is er een gabberkapper. Kaal of gemillimeterd, het kan allemaal.

De 24-jarige Dave Bond heeft al zijn haren nog. Hij doet niet aan ’bijzaken’ en is puur voor de muziek naar het evenement gekomen. Zijn laatste keer Mystery Land is een paar jaar geleden en volgens hem is het feest er sindsdien op vooruit gegaan. ,,Je merkt dat de organisatie meer ervaring heeft, het is stukken beter. Qua muziekstijlen, geluid, catering. En de locatie blijft natuurlijk schitterend.’’

Vaste Mystery Land-gangers weten dat het feest tijdens de avonduren zomaar nog heel wat kan brengen. Wanneer de oh’s en ah’s tegelijk met een spectaculair vuurwerk door de lucht vliegen, is de vijftiende editie van Mystery Land officieel geslaagd. Afsluitende dj David Guetta eindigt zijn set met een nummer van rockband Nirvana. Niet de meest voor de hand liggende plaat voor het einde van een dancefestival, maar ook het uitproberen van nieuwe dingen hoort bij het proces van volwassen worden. En aangezien het publiek tot op de laatste klanken losgaat, lijkt het een uitstekende traktatie.

" title="Jarig MysteryLand wordt volwassen " alt="Jarig MysteryLand wordt volwassen ">
Elanie Rodermond

SPAARNWOUDE - Het was modderig, bij vlagen winderig en fris voor de tijd van het jaar. Het maakte zaterdag allemaal niets uit. Dance Valley2008, met als thema ’A Journey Into Sound’, bood alles wat het evenement hoort te bieden: een goede sfeer, mooie aankleding en kwalitatief goede muziek. ||INTROTEXT||

Het is zaterdagochtend even schrikken. Harde onweersklappen en fikse regenbuien. Met nog geen twee uur te gaan tot de eerste festivalgangers evenemententerrein Spaarnwoude zullen betreden, komt het met bakken uit de hemel. Goed voor het gras op het terrein en daarbuiten, minder voor de bijna 55.000 bezoekers die er overheen moeten lopen. De verschillende velden veranderen namelijk in een grote modderpoel. De schoenen blijven niet schoon en ook menig broekspijp moet het ontgelden.

Al vrij snel heeft de organisatie extra vrachtwagens vol houtsnippers ter plaatse en laat deze op de blubberigste plekken leeg kieperen, wat de situatie aanzienlijk verbetert. Eenmaal goed en wel op het terrein en berustend in het feit dat de schoenen hoe dan ook vies worden, rest er niets anders dan van de veertiende editie van Dance Valley te genieten.

Wat direct in het oog springt, is de aankleding van het uit vijftien areas bestaande terrein. Er is van alles te zien. Veel van de podiumsteigers zijn opgeleukt met plastic bloemen, ballonnen en andersoortige versieringen. De stages zelf zijn allemaal in een verschillende stijl, passend bij de muzieksoort, gedecoreerd. Van vrolijke kleuren tot grimmig grijs. Verspreid over het terrein lopen reuzenpoppen, ballerina’s en robots.

Als de zon in de middag doorbreekt, staan de meeste bezoekers al gauw buiten om er even van te genieten. Of om een sigaretje te roken. Want met de wettelijke invoering van he rookverbod mag ook op evenementen niet meer binnen worden gerookt. De hoeveelheid peuken op de houten tentvloeren verraadt echter dat dat verbod niet door iedereen even strikt wordt nageleefd.

Niet nieuw maar wel terug van weggeweest is het gebruik van de tweede ’valley’. Voor veel bezoekers is Dance Valley daardoor dit jaar weer compleet, al klaagt een enkeling over de lange afstanden tussen de verschillende areas. Niet geheel onterecht: het kost al gauw een half uur om van het ene deel van het terrein naar het andere te komen.

De modder speelt hierbij overigens ook een rol, aangezien de meeste bezoekers proberen op de droge, maar smalle gedeeltes van de wandelpaden te lopen. Gelukkig wordt er op het gebied van muziek bij bijna alle podia veel moois aangeboden, zodat er een geleidelijke, constante doorstroom van mensen plaatsheeft.

De Dance Valleyganger denkt over het algemeen ’als het goed klinkt, blijven we even staan’ en aangezien smaken verschillen, is het nergens helemaal leeg of juist overvol. Organisator UDC is er net als voorgaande jaren in geslaagd om de betere nationale en internationale dj’s naar Spaarnwoude te halen. Er wordt onder meer trance, hardhouse, electro en techno ten gehore gebracht door grote namen als Carl Cox, Ferry Corsten, JP, Tom Harding en Tiësto. Het is juist de veelzijdigheid aan muziek dat maakt dat veel liefhebbers elk jaar weer een kaartje voor het evenement kopen, zelfs al voordat de line-up bekend is.

Natuurlijk zijn er ook mensen die de programmering wel afwachten. Wat dat betreft heeft UDC een aantal slimme beslissingen genomen, bijvoorbeeld om een Multigroove Classicsarea te creëren. Multigroove staat garant voor een wat hardere muziekstijl dan op Dance Valley gebruikelijk is en de programmering ervan zal flink wat hardhouse-fans naar het festival hebben gelokt.

Een pluspunt is dat de muziek van de verschillende stages niet door elkaar heen dreunt. Hoewel op de wandelpaden af en toe van alles tegelijkertijd te horen is, is het geluid bij de afzonderlijke stages goed. Ook bij de twee openluchtpodia valt niets te klagen: de muziek reikt tot ver achter in de vallei.

Dj Carl Cox verzorgt de afsluiting bij de mainstage, dj’s Ferry Corsten en Tiësto bij het andere buitenpodium. Met hun gezamenlijke back-to-back set waarin een flink aantal opzwepende ’gouwe ouwen’ is verwerkt, doen ze het thema van het feest eer aan. Als het vuurwerk losbarst en de felgroene lasers als een deken over het publiek lijken te vallen, gaat de mensenmassa in de vallei los. Want, modderig of niet: dit is hoe Dance Valley hoort te zijn.
 

" title="Dance Valley geliefd door veelzijdigheid" alt="Dance Valley geliefd door veelzijdigheid">
ID&T feestverslag verscheen eerder in het Haarlems Dagblad.

Door Elanie Rodermond

Haarlemmermeer - Yesterday is history, today is a gift, tomorrow is mystery. Veel van de 60.000 bezoekers van Mysteryland zullen gisteren de mysterieuze day after van het dancefestival bij Hoofddorp op dezelfde manier hebben beleefd: moe van het dansen, rozig van de zon maar vooral: voldaan. ||INTROTEXT||

De temperatuur loopt al aardig op als een aantal groepjes vroege vogels op zaterdagochtend om half elf op het voormalige Floriadeterrein aankomt. Dit jaar zijn er drie ingangen met een flinke rij toegangspoortjes, dus als het hek opengaat, is er een goede doorstroom. De Big Spotters Hill met daarop een roze danspodium doemt dan ook al snel op. De klim naar boven duurt even, maar dan heb je ook wat. Een schitterend vrij zicht in alle windrichtingen en, iets dichter bij, op het veld van Q-Dance aan de westkant van het terrein. Steeds meer mensen lopen het gras op om naar de warming-up van dj Cor Fijneman te luisteren.

Sommige feestgangers hebben echt hun best gedaan er zo goed mogelijk uit te zien. Een meisje met een fel paarse pruik op huppelt over het looppad, een vrouw in een zwart pakje van latex zoekt haar weg door de massa.

Er is duidelijk werk gemaakt van de aankleding van het evenement, dat dit jaar voor de vijfde keer op het voormalige Floriadeterrein plaatsheeft. Natuurlijk is de omgeving op zich al schitterend, met de sprookjesachtige bospaadjes en de vele beschutte veldjes. Maar de versierde bomen, de bijzondere eet- en drinktentjes, de knusse zithoekjes en uiteraard de zestien verschillende podia geven het geheel net dat beetje extra.

Terwijl vanuit verschillende hoeken snelle beats hoorbaar zijn, klinkt er ineens een bijna hypnotiserend geluid vanuit de tent van All is One. Krien staat achter de draaitafel. Hij staat bekend om zijn meditatieve stijl. Goed ter ontspanning.

Voor een wat meer up-tempo vorm van ontspanning zorgt Fedde Le Grand. Hij zweept het publiek voor het groots opgezette podium van de open air area, aan de oostkant, flink op met zijn electro-house. Scoorde hij vorig jaar nog dé zomerhit met het nummer Put your hands up voor Detroit, nu gaan de handen voor hem de lucht in. Marloes (25) en Ilse (29) uit Hoofddorp doen enthousiast mee. Eigenlijk zijn ze aan het werk. Op de achterkant van hun shirt staat: FBI, Federal Body Investigation. Hebben ze al veel lichamen onderzocht?

,,Nee, nog helemaal geen een, vertelt de enigszins teleurgestelde Marloes. ,,Maar dat komt nog wel, zegt ze er lachend achteraan.

Menig bezoekerster verruilt in de warme zon haar shirt voor bikinitopje, menig bezoeker loopt in blote bast. Bij het veld van organisatie Ex Porn Star zijn alle vrouwen schaars gekleed. Dat wat ze wel aanhebben, is geheel in legerkleuren. Omringd door autobanden, camouflage-netten en een Russische gevechtsstraaljager klimmen de danseressen in de paal en laten ze menig hormoon op hol slaan.

De ongeveer 250 beveiligingsmedewerkers hebben een rustige dag. Een aantal mensen wordt aangehouden met drugs, een enkeling wordt betrapt tijdens het illegaal betreden van het terrein. Dino (26) en Pieter (24) hebben meer geluk. Met een goedkoop rubberen opblaasbootje zijn ze gratis op het feest gekomen. Pieter laat enthousiast een kaart van de omgeving zien. ,,Kijk, we hebben omcirkeld waar we konden aanmeren. Met een tak en onze handen zijn we naar één van de plaatsen gepeddeld. Het bootje hebben we laten liggen, die gaan we maar niet ophalen bij gevonden voorwerpen.

Er is deze editie van Mysteryland wederom voor ieder wat wils, van trance tot hiphop, van funk tot hardcore. Veel bekende namen, dat wel. Zo biedt de Armada-tent toneel voor onder meer Rank 1 en Markus Schulz. Deze laatste zorgt er met zijn snelle trance overigens voor dat de aanwezigen compleet uit hun dak gaan. Als DJ Luna aan het begin van de avond begint te draaien, lijken het veld voor het podium van Q-Dance en de helling van de berg een golvende beweging te maken op het ritme van Lunas hardstyle. Iedereen danst, springt, juicht en klapt. Een machtige sfeer.

Het duurt in de drukte zon half uur om van Q-Dance naar het hoofdpodium te komen. Als de afsluitende dj Bart Skils gaat draaien, zet de schemer in. Even later is het goed donker en flitsen de rode, groene en blauwe lasers door de bomen, tegelijk met het vuurwerk boven Skils hoofd. De mensenmassa gaat los. De maan verdwijnt achter het podium en dan is het voorbij. Vika Kova, de in strakke, rode jurk gehulde MC, wenst iedereen een goede terugreis. ,,Please go home in peace, love and happiness.’

" title="Mysteryland: Machtige sfeer op de berg" alt="Mysteryland: Machtige sfeer op de berg">
Elanie Rodermond

Haarlem - Na jaren van evenementencatering vindt eigenaar Ed de Wit van het Haarlemse bedrijf De Wit Events het de hoogste tijd om zelf evenementen te gaan organiseren. ,,We willen De Wit Events laten doorgroeien en dit is een mooie manier’’, aldus De Wit. ||INTROTEXT||

Het eerste feest vindt vrijdag onder de naam Amsterdam Live plaats in de Amsterdamse Borchlandhallen. Het idee hiervoor is niet uit de lucht komen vallen. ,,Drie jaar geleden liep ik al met de gedachte rond. Het was toen echter te druk om naast de catering andere dingen te doen. Nu heb ik een rechterhand gevonden en dat geeft de gelegenheid om uit te wijken naar andere bezigheden’’, zegt De Wit.

Wat hem vooral aanspreekt aan de organisatie van het feest, is dat hij het geheel zelf kan invullen. ,,Ik wil leuke artiesten neerzetten en vooral een intieme sfeer creeren. Dat kan nu allemaal.’’ Het bedrijf van De Wit gaat al een behoorlijke tijd mee. Zeventien jaar geleden nam hij de slijterijen van zijn vader over. Momenteel heeft hij het beheer over zes filialen in onder meer Haarlem en Heemstede. ,,Ik besefte al snel dat ik meer wilde.’’ Om zich te kunnen profileren in de evenementenwereld startte hij met de verhuur van horecagerelateerde materialen en de inzet van eigen personeelsdienst.

Dit leidde twaalf jaar geleden tot een ontmoeting met directeur Duncan Stutterheim van evenementenorganisatie ID&T, die hem vroeg om de catering op het tweede ID&T-feest geheel te verzorgen. Dat was het begin van alles. Hierna ging hij in zee met het uit een fusie van TNT en Dance Valley ontstane UDC, alsmede met organisator Q-dance. Opvallend aan de sprong naar het zelf organiseren van evenementen is de muziekkeuze. Amsterdam Live brengt Nederlandse artiesten van eigen bodem ten gehore, iets heel anders dan de dancefeesten van de genoemde organisatoren.

Daar is volgens De Wit bewust voor gekozen. ,,Het bedrijf is al sterk vertegenwoordigd in de dance-scene. Daarom leek het me een goed idee om aan de eigen evenementen een andere draai te geven. Ook heb ik mijn oog laten vallen op een ruime doelgroep. Dat houdt wel in dat ik rekening moet houden met zowel ouderen als studenten. Dat doe ik door middel van een wat rustiger ’VIP-deck’ en een studentenactie.’’ De Wit is na morgen nog niet klaar met de evenementen. ,,Er volgen zeker meerdere edities. Van de zomer wil ik eenmalig een groot evenement in de buitenlucht organiseren en het opzetten van een concert staat ook nog op mijn lijstje. En het cateren gaat natuurlijk door.’’ Voor meer informatie over het evenement: www.adam-live.nl

" title="Feest voor De Wit Events " alt="Feest voor De Wit Events ">
Elanie Rodermond

Zaterdagochtend zeven uur. De eerste slaperige hoofden komen aan bij Bizon Bowling, het beginpunt van de reis naar Airport Niederheim in Weeze, Duitsland. Daar wacht het veertien uur durende feest Q-Base op zijn barpersoneel. Voordat we daar aankomen, hebben we eerst nog een flinke reis voor de boeg. Vanaf Haarlem via Rotterdam naar vlak over de Duitse grens. Niet de meest logische route, maar dat weten we van tevoren. ||INTROTEXT||

In de bus is het een drukte van jewelste, al kiezen sommigen ervoor om nog even door te snurken. Wanneer de bus plotseling een raar geluid maakt, is de rust verstoord. Wat blijkt; de bus heeft een klapband. Sommige meisjes reageren lichtelijk panisch.

Eigenlijk nergens voor nodig, aangezien de buschauffeur ons aan het begin van de reis precies uitlegde wat te doen wanneer de bus op zijn kant terecht zou komen. Als de buschauffeur uiteindelijk toch maar even stopt, loopt iedereen als een kudde schapen de bus uit om langs de kant van de weg toe te kijken hoe een paar sterke armen de band vervangen.

De rest van de reis verloopt goed en we komen toch nog redelijk op tijd aan. Dankzij een paar collegas die zo slim waren om de auto te nemen en binnen twee uur op het festivalterrein te zijn, zijn de barren al bijna klaar voor gebruik. Op dit moment is er nog een stilte voor de storm.

Om twaalf uur breekt dan eindelijk de oorlog uit, de oorlog tussen de muzieksoorten. Al gauw wordt duidelijk dat dit feest geen rekening hoeft te houden met omwonenden. Wat een volume. De bassen schieten op deze oude legerbasis uit de boxen als kogels uit kanonnen.

De bezoekers, vooral Nederlanders maar ook heel wat Duitsers, stromen binnen. Beide nationaliteiten begeven zich naar de muntverkooppunten. Wij merken al snel waaraan die munten worden uitgegeven. Het bier is niet aan te slépen.

De verschillende bunkers en hangars op het terrein met elk een eigen muziekstijl zijn al snel gevuld met dansende mensen. De Nederlanders zie je vooral de bekende Hardhouse-huppel uitvoeren (beter bekend als; beuqen, stampen), terwijl de Duitsers er iets andere ideeën op nahouden.

De kaaskoppen kijken verwonderd toe hoe een Duits meisje op keiharde hardcore als een gek staat te dansen. Ze is niet aan het hakken, nee, het lijkt een combinatie tussen linedancing en tapdance. Ach ja, ieder zijn eigen ding.

De organisator Q-Dance heeft weer veel aandacht besteed aan de aankleding van het feest. Nou is er natuurlijk het grote voordeel van de locatie. De bunkers en hangars roepen een bepaalde sfeer op. Dit in combinatie met de legervoertuigen, de uitkijktorens en de vele decibellen die uit de verschillende areas knallen, maakt de sfeer compleet.

Terwijl Q-Base vorig jaar, tijdens de eerste editie, pas in de avonduren begon, kunnen de bezoekers dit keer al om twaalf uur s middag beginnen met feesten. Omdat het tot twee uur s nachts duurt, is het een combinatie van een dag - en een nachtfeest. Dat dit voor een verspreide toestroom van bezoekers zorgt, is bij de bar niet te merken.

Wij staan in de Holland-zaal en vanaf het begin tot het eind staat de zaal vol met dorstige (lees: bierzuipende) mensen. De sfeer is goed, de muziek is harder dan ooit. Vlak voor het podium laat de bass je lichaam trillen. Wanneer Deepack bezig is met het verzorgen van een goede afsluiting, lijkt het alsof de hel losbreekt.

Iedereen gaat nog even compleet uit zijn dak, voordat de DJs de ééndaagse oorlog beëindigen. Wie de oorlog gewonnen heeft, is moeilijk te zeggen. Wie weet, volgend jaar revanche?

" title="Q-Base: Oorlog, maar dan anders" alt="Q-Base: Oorlog, maar dan anders">
Elanie Rodermond

Zaterdagavond, ruim een uur voordat DJ Luna, The one man show, van start zal gaan. Organisator Q-dance heeft veel tijd en moeite gestoken in het organiseren van het feest en dat is direct bij binnenkomst in het Arnhemse Gelredome te zien. Het podium waarop Luna zijn kunsten gaat vertonen, is omgeven door een grote halve cirkel die tot het plafond van de evenementenhal reikt. Allerlei kleuren en vormen worden op de cirkel geprojecteerd, wat het gevoel opwekt dat je naar een alternatieve sterrenhemel kijkt. De cirkel verhult een deel van het Gelredome dat wegens de slechte kaartverkoop niet voor het publiek toegankelijk zal zijn.1 ||INTROTEXT||

Op een soundcheck na is het nog rustig in het gebouw dat normaal gesproken het toneel vormt voor voetbalwedstrijden en andere evenementen. De puntjes worden op de i gezet in dit laatste uurtje voordat de bezoekers binnen zullen stromen. De bar wordt opgebouwd en zoals altijd is er veel aandacht besteed aan de kwantiteit van de verschillende dranken. Met tienduizend mensen in een ruimte dansen laat de zweet poriën hard werken. Dat vochtverlies moet aangevuld worden.

Om negen uur is het dan zover. De eerste feestgangers komen binnen. Woh vet, roept een jongen die naar het decor kijkt. Een enkeling begint direct te dansen op de platen van de DJ, maar de meesten gaan eerst in de rij staan om drankmuntjes te kopen, zodat ze erna hun eerste drankje van het feest kunnen halen. Een jongen in de rij is het niet eens met de prijzen van de muntjes. Jezus, vijf munten kosten nu elf euro in plaats van tien. Het moet niet veel gekker worden. Het volume van de muziek is inmiddels flink opgevoerd en ligt tegen het maximaal toegestane aantal decibel aan. De bassen schallen door de ruimte en het is moeilijk om elkaar te verstaan.

Terwijl het steeds drukker wordt, wordt er ook steeds meer gedronken. Was het merendeel van de bezoekers bij binnenkomst nog helder, na een paar uur is dit anders. Vooral bier, baco en het populaire Smirnoff Ice worden veel gedronken. Een lange, bijna kale jongen krijgt het voor elkaar om over de bar heen te duikelen. Ik wil een biertje, een biertje lalt hij terwijl hij langs het barpersoneel probeert te komen om een glas bier te pakken. Deze laten zich echter niet bestelen en even later trekken de vrienden van de stomdronken jongen hem weer over de bar heen.

Het is te merken dat alcohol niet de enige drugs is die gebruikt wordt. Ogen die zover openstaan dat het lijkt alsof de oogbal er ieder moment uit kan rollen flitsen van de ene naar de andere kant van de zaal. De laserstralen die door de ruimte schieten maken het beeld van een houseparty compleet.

Wanneer Luna, hangend aan twee elastieken, met gestrekte armen twee stokken waar vuur uitkomt naar het plafond richt, gaat het publiek uit zijn dak. Het gejoel heeft de overhand, de plaat van Luna lijkt even achtergrondmuziek. Op dit moment is het duidelijk waarom het evenement het woord show in de naam heeft. Ook een drummer die een kwartier lang zijn eigen show opvoert, past in dit beeld. Q-dance heeft nog net iets meer aandacht besteed aan de aankleding dan normaal.

Na de drummer is het tijd voor de wat stevigere housemuziek. In deze scène bekende djs als Pavo en Darkraver passeren de revue. Zij zijn de zogenaamde gast-djs. Het publiek raakt nog uitzinniger. Damn, die battle met Pavo was echt super schreeuwt een meisje dat even uit staat te puffen bij de bar. Het is enorm warm door alle dansende en zwetende mensen. De vuurballen die zo af en toe vanuit het podium omhoog schieten voeren de temperatuur nog wat op.

Wanneer het feest bijna is afgelopen is, zijn er op de tribunes bijna net zo veel mensen te vinden als op de dansvloer. Er vormen zich gaten tussen de dansende mensen nu het aantal feestgangers afneemt. Het wordt langzaam duidelijk dat de mensen zich inderdaad tegoed hebben gedaan aan vele consumpties. De vloer is bezaaid met bekertjes en flesjes. Wanneer de laatste plaat gedraaid is, de dj de bezoekers bedankt heeft en vice versa, is even alleen nog het geluidte horen van enorme bezems die over de met troep bezaaide vloer schuiven. Hierna gaan ook de overige werkzaamheden van start. De laatste bezoekers worden verwijderd, de barren worden afgebroken en de decoraties zakken langzaam naar beneden.

" title="DJ Luna, The one man show" alt="DJ Luna, The one man show">
Elanie Rodermond

Vanaf een heuveltje nabij recreatieterrein E3 te Eersel zijn de grote geel-blauw gekleurde tenten al te zien. De zon laat ze schitteren en de blauwe lucht maakt het geheel van vrolijke kleuren af. Het is nog vroeg op de dag en daarom voelt het ondanks de zon kil aan. De wind heeft een behoorlijke kracht, vooral dichtbij de meertjes van het recreatieterrein. De tenten zijn op een enkeling na nog leeg, evenals de picknicktafels die buiten zijn neergezet. Dit zal echter niet lang duren. ||INTROTEXT||

Het is even na half elf op deze eerste zaterdagochtend van juni. Door de poortjes die speciaal voor deze dag bij de ingang van het recreatiepark zijn neergezet, komen de eerste bezoekers binnen. Deze mensen komen allemaal met hetzelfde doel; een dagje feesten tijdens de vijfde editie van het Frequence Outdoor Festival. De meesten hebben nu nog een jas aan, een enkeling is al wat schaarser gekleed. Het lijkt hier wel een circusterrein, met die tenten, roept een, naar zijn uiterlijk te oordelen, te jonge bezoeker.

Vanuit de twee tenten zijn de bassen te horen van de platen die de djs op de draaitafel gooien. Frequence Outdoor vertegenwoordigt vooral de wat hardere stijlen van trance, techno, hardhouse en hardcore. In de twee tenten is hardhouse en hardcore te beluisteren, bij de mainstage komt vooral trance aan bod. Dit podium is niet overdekt en vooral op de momenten dat de zon schijnt, zijn hier veel feestgangers te vinden. Zon en buien wisselen elkaar op deze dag af en wanneer de bui losbarst, vlucht de menigte naar één van de tenten.

Niet alleen daar waar muziek gedraaid wordt is het erg druk. Ook in de EHBO-tent bevinden zich behoorlijk wat mensen. Barmedewerker Richard houdt een doekje tegen zijn bloedende neus gedrukt. De verpleegkundige ziet in eerste instantie niet dat het hier een medewerker betreft en vraagt of hij iets gebruikt heeft. De jongen, die met zijn blonde koppie en zijn grote, verwonderde ogen de onschuld zelf lijkt, kijkt verbaasd. Mevrouw, ik werk hier. De vrouw ziet de theedoek om het middel van de jongen, evenals het crewbandje om zijn pols. Ze glimlacht even. Oh sorry, dat had ik nog niet eens gezien. Ik heb het al vaak meegemaakt dat iemand die gesnoven heeft, met een bloedneus binnenkomt. Daarom stel ik die vraag altijd meteen.

Een andere jongen, die vandaag alles behalve aan het werk is, houdt een doekje tegen zijn voorhoofd. Hij is duidelijk de weg kwijt. Ik heb mijn hoofd tegen een auto gestoten. Ja, dat klinkt raar hè, maar die auto stond er echt nog niet hoor, toen ik aan kwam lopen. Hoe moet ik dit doekje tegen mijn hoofd aanhouden? Zo? Hij verschuift het doekje een beetje. Of zo? Voor hem is het feest gauw afgelopen.

De rest van het publiek feest vrolijk door. Hoewel het de hele dag behoorlijk fris blijft, is het in de tenten broeierig warm. De verdampte zweetdruppels klampen zich aan het tentdoek vast, om op een gegeven moment weer los te laten en naar beneden te druppelen. Bij de vrouwen gaan de vestjes uit, de mannen lopen veelal met een ontbloot bovenlijf. Was de sfeer eerst nog gezellig, na verloop van tijd wordt die wat grimmiger. Mensen worden boos om de kleinste dingen, zoals het per ongeluk aanstoten van elkaar. Het wachten op het eten en drinken vinden ze te lang duren en ook de rijen voor de wcs vormen een bron van ergernis. De meesten houden deze irritaties binnen, tussen enkele groepjes loopt het uit op een vechtpartij.

De beveiliging heeft het niet alleen druk met deze relschoppers. Een feestganger wordt naar de speciale security-tent gebracht om daar vervolgens verhoord te worden. Wij hebben het vermoeden dat u aan het handelen bent. We zagen u geld aannemen en vervolgens iets overhandigen, zegt een man van de beveiliging. Degene die zojuist beschuldigd werd van dealen, verweert zich. Ik heb een kaartje voor een feest verkocht. Dat had ik van tevoren afgesproken. Kijkt maar in mijn portemonnee. Na uitvoerig gefouilleerd te zijn, mag de man weer gaan. Er is niets belastends gevonden, maar; we houden u in de gaten, aldus de beveiligingsbeambte.

De zon gaat bij een heldere hemel onder, wat een mooi plaatje oplevert. Het feest is bijna afgelopen en dit is te merken aan de muziek, die op het eind altijd net even wat harder staat. De djs in de tenten houden er iets eerder mee op dan de dj bij de mainstage, wat ervoor zorgt dat de bezoekers naar dat podium gaan voor een laatste plaat. Terwijl de golvende menigte nog even de overgebleven restjes energie verbruikt, gaat de wind liggen. Wanneer dan ook de muziek stopt en de mensen van het terrein afgaan, keert de rust op recreatieterrein E3 langzaam terug.

" title="Frequence Outdoor verbreekt de stilte op recreatieterrein E3" alt="Frequence Outdoor verbreekt de stilte op recreatieterrein E3">

Activiteiten

Werken op het Jordaanfestival 2012
26 September 2012
Werken op het Jordaanfestival 2012
0

Werken op het Jordaanfestival 2012


Op vrijdag 14 september 2012 was Horeca Uitzendbureau Grote Feesten uitgenodigd voor het Amsterdamse Jordaanfestival. Het zou een van de laatste zomerfestivals van 2012 zijn, waardoor er reden genoeg was om deze heugelijke (of niet) gebeurtenis mooi af te sluiten. Deze vrijdag was de eerste van een drieluik; op zaterdag en zondag waren wij ook weer van de partij. De naam ‘het Jordaanfestival’ geeft eigenlijk meteen weg waar het deze avond om draait: de meest makkelijke Nederlandse liedjes meezingen en bier drinken. Het was alsof je de hele dag in de meest foute, maar gezelligste tent op Dutch Valley stond. 


Ik wil werken op evenementen
21 November 2011
Ik wil werken op evenementen
0

Ik wil werken op evenementen


Ik heb zelf promotiewerk 1 jaar lang gedaan, en wil me nu meer gaan richten op evenementen. Ten eerste omdat mij dat veel leuker lijkt en omdat ik denk dat dat mij meer ligt. Het lijkt me een leuke uitdaging die ik graag aan ga. Ik leer snel, ben spontaan en ga graag met mensen


Werken op Latin Village
28 Juni 2011
Werken op Latin Village
1

Werken op Latin Village


Afgelopen zondag was het weer zover: werken achter de bar op een groot feest. Ditmaal was Latin Village het feest waarop we met een groep een bar zouden runnen. Het beloofde een goed feest te worden, zeker gezien het feit dat het een erg zonnige dag zou worden. Ik had er dan ook veel zin in.  


Verslag van het werken achter de bar tijdens Trance Energy 2009
11 Maart 2011
Verslag van het werken achter de bar tijdens Trance Energy 2009
0

Verslag van het werken achter de bar tijdens Trance Energy 2009


“Yes! Weer een feestje om op te werken.” Was wat ik dacht toen ik hoorde dat we op Trance Energy weer lekker mochten knallen achter de bar. Hoewel Trance niet helemaal mijn ding is – ik ga het liefst voor de hardere feesten zoals de beroemde Q-dance feesten – had ik er toch zin in. Achter de bar werken staat altijd garant voor gezelligheid, lachen en feesten. 


Belangrijkste onderwerpen