18.09.11

Na een geslaagde eerste dag stond op dag twee onder meer De Kast, Pater Moeskroen en de klapper Guus Meeuwis op het programma.

Na de eerste dag had de organisatie van het feest in Nieuw-Vennep geconstateerd dat er teveel personeel ingehuurd was, wat leidde tot afzeggen van een aantal krachten.

Gelukkig kon ik met mijn broertje gewoon aan de slag en eenmaal daar was het een gezellig weerzien van je collega’s en van mensen die je de vorige dag had ontmoet. Alle collega’s hadden het idee dat die avond de klapper ging worden.

Na een motiverend praatje van ‘Grote Dirk’ (die naar mijn mening eigenlijk helemaal niet zo groot was) over de komende en de vorige dag konden we aan de slag en werd ik met mijn broertje, net als de dag ervoor, ingedeeld bij de tapbar.

De tapbar is een grote mobiele bar en een barmedewerker wordt op een voetstuk gezet, waardoor je al gauw een meter langer bent dan de bezoekers.

Op deze manier ontstaat er een soort hiërarchie tussen barmedewerker en bezoeker. Er waren voor deze dag meer kaarten verkocht, dus we bereidden ons voor op meer drukte dan de dag ervoor.

Al gauw bleek dat er inderdaad meer mensen op kwamen dagen, De Kast, de openingsband, trok meer bezoekers dan de gehele avond ervoor.        

Het was leuk om alle bezoekers weer te zien, vaak gaven ze een teken van herkenning en het is altijd fijn om mensen te helpen die met een lach van herkenning op hun gezicht zeggen: “Hé, ben je er weer! Doe maar weer twee bier en een colaatje light!”

Dat is het grote verschil tussen werken op grote feesten als Decibel en Dirty Dutch, de herkenning en interesse van mensen. Die afwisseling is leuk om weer eens een keer mee te maken.

Na een enorme drukte doordat mensen onder het afdakje van de tapbar moesten schuilen voor de stortregen en de bliksem die 200 meter verderop was ingeslagen, begon vlak na Pater Moeskroen de Brabantse held Guus Meeuwis.

Elke bezoeker stond in de tent, je kon zien dat dit de artiest was waar iedereen op had gewacht. Anderhalf uur lang werden de bekendste liedjes meegebruld door het publiek.

Toen Guus het podium na een uur ‘dreigde’ te verlaten en na een hoop “We want more!” startte hij een meezinger met de voor die avond toepasselijke tekst: “Het dondert en het bliksemt en het regent meters bier!”

Dit was voor de bezoekers het startsein voor een massale inkoop van bier, deze inkoop werd echter niet gebruikt voor consumptie. Tientallen liters bier vlogen kort na uitgifte door de tent heen.

Vanuit de drogetapkar was het een mooi spektakel om te aanschouwen. Na het optreden van Guus dropen de bezoekers af en waren klaar om, na een korte wisseling van kleding, de avond in een lokaal café in Nieuw-Vennep voort te zetten.
    
Nadat de overgebleven drank en glazen terug in de koelcontainer waren gezet was het rond één uur tijd om de werkshirtjesin te leveren.

Eenmaal terug bij het meldpunt was tijd om met je collega’s de ervaringen van de dag te bespreken. De organisatie was tevreden en als blijk van waardering had de leidinggevende broodjes en drank voor alle medewerkers geregeld.

De medewerkers werden bedankt voor hun geleverde diensten en konden blijven of de avond ergens anders voort gaan zetten.

Maarten Sipman, 18 september 2011