Een week na het verregende
Dance Valley werd Dutch Valley geïntroduceerd door organisator UDC.
Dutch Valley is een festival met voornamelijk Nederlandse artiesten die verspreid staan over verschillende podia, sommige met inspirerende namen als ‘Goud van Oud’, ‘Nacht van de natte zakdoek’ en ‘Mega Piratenfestijn’.
Naast deze podia stonden de Nederlandse A-artiesten met name op mainstage, de hiphopstage en de ‘Hollandse helden’-stage.
Door kaarten, die aan de deur voor zestig euro weggingen, met behulp van diverse promotieacties aan te bieden, hoopte de organisatie het
feest uit te verkopen.
Hier kon men dan misschien in een volgend jaar de vruchten van te plukken en een groter aantal bezoekers welkom heten.
Doordat we ons ergens anders moesten melden dan bij Dance Valley het geval was had een groot deel van
de bar vertraging en begonnen we iets later dan dat we voor ogen hadden.
Dit was geen probleem; het barteam was gemotiveerd en niet bang om een stap meer te zetten zodat we alsnog op tijd klaar waren.
Het zou een leuke dag worden op mainstage met artiesten als Caro Emerald, de 3J’s en Ilse de Lange. De Haagse band Kane zou deze geweldige meezingdag afsluiten.
Mijn broertje en ik waren de ‘mixjesmannen’ voor vandaag en moesten er daarnaast voor zorgen dat de
koelcontainer er gedurende de dag een beetje strak uitzag.
Nadat er vakkundig een afdakje door barrunner
Twan in elkaar was gezet konden we beginnen.
Alle beschikbare mixtonnen werden gevuld met wodka-redbull, bacardi- en wodka-cola, het zou bij mainstage immers een drukke dag worden.
Het
personeel dat ‘achter’ stond deed hard hun best om de koelkasten gevuld te houden en genoeg voorraad te houden om de snelheid en efficiëntie later op de dag tegemoet te komen. Iedereen was voorbereid op de grote storm…
De grootste storm kwam echter uit de lucht en de storm van bestellende
mensen bleef uit. Dit had meerdere oorzaken: UDC had via Vakantieveilingen en een bekend wasmiddel entreekaartjes van Dutch Valley voor soms maar tien euro per stuk aangeboden.
Mensen uit
Groningen,
Maastricht en Vlissingen die deze kaartjes aangeschaft hadden, zijn waarschijnlijk wegens weersomstandigheden thuis gebleven.
Daarnaast was de mainstage één grote glijbaan; bezoekers gingen onderuit doordat de helling welke uitkeek op het enorme podium spekglad door een dodelijke combinatie van gras, bekers en blubber.
Rond half negen, na Ilse de Lange, vonden de meeste bezoekers het welletjes en vertrokken richting de uitgang, wat een spectaculair plaatje opleverde.
Tien minuten lang trokken de met blubber besmeurde bezoekers als een enorme avondvierdaagsestoet aan ons voorbij.
Dit was het sein om geen mixjes meer te maken en te beginnen met het op- en inruimen vande koelcontainer.
De drankverkoop viel een beetje tegen, waardoor veel drank en fris die ’s morgens uit de container waren gehaald weer in de omgekeerde richtingterug konden.
Gelukkig konden wij, als barpersoneel, nog wel iets meekrijgen van Kane. Hoewel deze band wel eens voor een groter aantal mensen gespeeld zal hebben, maakten DinandWoesthoff en band er wel een hele happening van.
Na het cynische ‘Rain on me’ was het voor de bezoekers tijd om te vertrekken. Niet lang daarna was het barpersoneel klaar met het leeghalen van de bar en na het vullen van de container was het tijd om het werkshirt in te leveren en je eigen kleding weer aan te trekken.
Het was een leuke dag met leuke collega’s. De drukte viel mee en dat gaf tijd om te socializen met de bezoekers en het barpersoneel. Volgend jaar weer!