Decibel Outdoor Festival in de Beekse Bergen is misschien wel het grootste hardcore-, hardstyle- en terrorfestival van Nederland.

Dit feest staat altijd garant voor een overkill aan volume, beats per minute, wateromzet, druggebruik, zonnebrillen, sfeer en zon.

Van dat laatste kunnen de meeste Nederlandse festivals alleen maar dromen, maar gek genoeg schijnt op Decibel altijd de zon.

Overigens is het niet zo dat de bezoekers de meegenomen zonnebril als protectie tegen de zon gebruiken, maar meer om de ogen, die druggebruik verraden, te verbergen. Wie nog nooit op zo’n soort festival is geweest weet vaak niet wat hij/zij meemaakt.

Je hoeft geen fan te zijn van de muziek, maar je kan wel genieten van alle bezoekers die dit festival aandoen. De bezoekers zijn vaak uitgelaten en niet van plan om voor het einde te vertrekken. Voor de laatste paar uurtjes verzamelt de feestende meute vaak bij mainstage om de avond in stijl af te sluiten.

Met de bus

Van Haarlem naar de Beekse Bergen is het met de bus ongeveer een uur en drie kwartier rijden. Daar maalt niemand om, omdat het in de bus altijd een gezellig weerzien van je collega’s is.

Een half uur na de korte stop, welke vaak wordt gebruikt voor het roken van een sigaret of het verwerken van het ontbijt, draait de bus het festivalterrein op en worden de werkbandjes om de polsen gedaan.

Na het afgeven van je tas en het aantrekken van je werk shirt vertrokken we naar mainstage waar we de bar rechts van het podium betrokken.

Het podium van mainstage was mooi aangekleed en duidelijk werd dat het festival tien jaar bestond. Het zou gevierd worden door op het begin terug naar die tijd te gaan om vervolgens geleidelijk naar de hedendaagse hardcore en hardstyle te gaan.    

De eerste twee uur van het festival was het druk aan de bar. Drie rijen dorstige mensen stonden elkaar weg te duwen om zo snel mogelijk hun drankje te kunnen bemachtigen.

Het was even bikkelen om aan deze overweldigende vraag te kunnen voldoen, maar na deze twee uur trok de meerderheid weg van mainstage om andere podia en muziekstijlen op te zoeken.

Van deze afname werd dankbaar gebruik gemaakt; alle drank werd weer aangevuld, mixjes werden voldoende gemaakt en de koelcontainer werd strakgetrokken en toegankelijker gemaakt.

In je pauze kreeg je de kans om andere stages te bezoeken en je te vergapen aan de lichtshows die op elk podium te zien waren. Daarnaast kreeg je in de middag al warm te eten, zodat je ’s avonds, wanneer het vaak wat drukker wordt, geen hongerklop krijgt.

Eindshow

Tot het einde was het niet echt druk en werd er vooral water besteld. Desalniettemin raakte de koelcontainer aardig leeg, wat altijd lekker is wanneer je hem op het einde van de avond weer in moet ruimen.                                     

Op mainstage sloot Endymion af. Dit zorgde de laatste twee uur voor grote drukte voor de bar en kregen wij barpersoneel van barren elders op het festival erbij om mee te helpen de rijen weg te werken.

Om elf uur ’s avonds werd het publiek door MC DV8 bedankt voor de geweldige avond en kon de overgebleven drank en lege kratten terug de koelcontainer in. Dit was zo gebeurd, omdat de voorraad zo goed als verkocht was en er al een hoop voorwerk gedaan was.     

Rond enen werd iedereen bedankt voor bewezen diensten en was je een ervaring rijker. Decibel is altijd een hectisch festival, maar wel altijd een feest om te werken en erbij te zijn!

Maarten Sipman, 29 augustus 2011