Op Koninginnedag mocht een aantal afgevaardigden van Horeca Uitzendbureau Grote Feesten aantreden voor een nieuw technofestival op het Weststrand, nabij de Houthavens in Amsterdam.

GateCrashers presenteerde in samenwerking met TWSTD het Koninginnedagfestival ‘God Save The Queen’, maar voor het gemak werd het feest ‘GateCrashers’ genoemd.

Diverse collega’s zijn later op de lijst erbij gezet, omdat de kaartverkoop (kaartjes waren vijf euro per stuk) redelijk rap ging. Ook het weer deed haar uiterste best om de drankverkoop te opti- en maximaliseren.

In de zon werd de bijna tropische temperatuur van 25 graden Celsius met gemak gehaald. Het feest begon rond elf uur en had zijn einde om acht uur ’s avonds, aangezien de meeste mensen de volgende dag waarschijnlijk weer zouden werken.

GateCrashers werd dus gehouden op een strand. Hier moet wel bij vermeld worden dat het geen echt strand was. Er lag inderdaad zand, zoals op een echt strand, maar de zee was nergens te bekennen.

Daarentegen waren de mooie dames die normaal altijd op een zonnige dag langs het strand paraderen weldegelijk aanwezig. Wanneer je niks te doen had kon je je met je collega’s verwonderen over de schoonheid van een aantal van deze vrouwen.  

Werken op het feest

Rond de klok van half 11 (30 minuten voor barindeeltijd) verzamelden de collega’s zich midden op het festivalterrein, welke misschien wat kleiner was dan verwacht. Ook toen was het al geen straf om buiten te moeten staan en er werd zo lang mogelijk gerekt om de koude koelcontainer in te gaan om de drank te verspreiden.

Voordat we konden beginnen werden we toegesproken door barrunner Twan van Dongen, die vertelde dat er ruim 5000 kaarten voor het feest waren verkocht. We konden ons, mede door een gigantisch goed weersvooruitzicht, opmaken voor een dag hard werken.

Niks bleek echter minder waar; rond drie uur had ik, als aanvuller, helemaal niks te doen. De reden: alle andere dancefestivals in Amsterdam waren uitverkocht en duurder, waardoor mensen liever binnen bleven, omdat het anders zonde van het geld was om het feest vaarwel te zeggen.

Weinig festivalbezoekers

Dit was op GateCrashers niet het geval. Door de lage entreeprijs van vijf euro per kaartje was de keuze om te vertrekken richting huis of het bruisende centrum van Amsterdam sneller en gemakkelijker gemaakt dan wanneer je meer had betaald voor je kaartje.

Diverse collega’s hadden ook al andere taken toebedeeld gekregen. Zo was het bijvoorbeeld nodig dat er één of twee collega’s bij de ingang zouden staan om ook mensen zonder kaartje binnen te laten komen om zodoende de sfeer, maar met name de drank- en snackverkoop te stimuleren.

Ik heb verhalen gehoord dat bezoekers, na het doen van een gek dansje of een trucje, gratis het terrein op konden om te feesten. Het geeft in ieder geval aan welke grote maatregelen een organisator soms moet nemen om de opbrengst van een feest te laten toenemen.

Daarnaast was het zo dat het feest dertig minuten later dan de aanvangstijd begon. Dit was het geval, doordat er niet voldoende beveiligers en medewerkers waren om de nooduitgangen te bewaken.

Andere collega’s werden voor deze taak gevraagd, hetgeen geen straf was, mits je je zonnebrand niet vergeten was. Er werd een schema gemaakt waarin de collega’s bij de nooduitgangen steeds werden afgelost, zodat je niet uren na elkaar in de brandende zon hoefde te staan.

Goede artiesten

Aan de artiesten kan het niet hebben gelegen. Er waren best een aantal grote namen uit de techno- en dansscene uit de hoge hoed getoverd om het feest nog wat extra kracht bij te zetten.

Hierbij kun je denken aan ‘goodold’ Marco V, Isis, Bart Skils en ‘the oneandonly’ Paul Oakenfold. Het enige vervelende was dat de twee podia die GateCrashers rijk was vlak naast elkaar stonden, waardoor je vaak terechtkwam in een soort van mengelmoes van verschillende stijlen.

Leuke barpersoneel

Doordat het bezoekersaantal zo tegenviel was er genoeg tijd om je collega’s te leren kennen. Dat is misschien nog wel het leukste van het werk; het leren kennen van nieuwe mensen.

Per feest heb je wel een paar nieuwe collega’s en het is leuk om hun verhaal te horen. Sommigen hebben twee kinderen en hebben een totaal ander beroep dan dat je bij hen zou verwachten, anderen beginnen net met een studie en staan aan de vooravond van een nieuw hoofdstuk in hun leven.
    
Het festival was een van de makkelijkste om op te werken, helemaal omdat het weer goed meewerkte, de bezoekers achterbleven en je collega’s allemaal erg gezellig waren.

Koninginnedag is altijd leuk om op te werken; het publiek is altijd op zoek naar een goede tijd en het is grappig om te kijken naar alle zwaar uitgedoste bezoekers (met op zo’n warme dag als deze de vrouwen als absolute uitblinkers).

 Ik spreek namens een groot aantal van mijn collega’s als ik zeg: ‘Volgend jaar weer!’

Maarten Sipman, 13 mei 2011

Op zaterdag 31 maart 2012 mocht een aantal medewerkers van Horeca Uitzendbureau Grote Feesten zich opmaken voor een klassieker.

De feesten van Go Apres Ski zijn berucht in de horecascene. Dit komt niet alleen door de grote hoeveelheid foute, Nederlandse meebrulnummers, maar met name door de kleding waarin je geacht wordt te werken.

De meiden hebben een elegant Heidipakje aan, terwijl de jongens mogen aanschouwen hoe een echte, klassiek Duitse lederhose hen staat. Sommigen moesten wel twee keer nadenken voordat ze zo’n kostuum aantrekken (ikzelf ook), maar al gauw heb je de grootste lol en valt het helemaal niet meer op, omdat je er precies hetzelfde uitziet als je collega’s.

Ahoy

Ahoy was voor dit feest omgetoverd tot een waar chalet in de Alpen, je waande je bijna in een foute Oostenrijkse kroeg. Wij brachten de avond door in de zaal die als thema ‘De Skihut Rotterdam’ had.

Nu ben ik daar (in de Skihut in Rotterdam, wat een bestaande kroeg is) een paar keer geweest om de skisfeer te proeven en ik moet zeggen dat deze redelijk overeen kwam met de sfeer op het feest.

Rinus

Deze avond waren er alleen veel meer artiesten dan op een doordeweekse avond in de Skihut, hierbij moet je denken aan grote Nederlandse helden als Robbie Ronalds en Zanger Rinus en zijn vriendin.

De laatsten, Rinus en zijn vriendin, waren helemaal ongekend populair, terwijl ik het een vrij sneu gebeuren en optreden vond. Nu kennen de meeste mensen Rinus en weten ze dat hij net als zijn vriendin zwakbegaafd is, maar het blijft kijken en lachen om dit duo.

Wat wel voor deze artiest pleit is dat hij laatst in een interview heeft aangegeven dat hij weet dat mensen om hem lachen omdat hij zwakbegaafd is en liedjes zingt, maar dat hij het laatst lacht omdat hij er flink voor betaald krijgt.

Beperkt

Verder was de diversiteit van muziek vrij beperkt, ik heb in totaal zes keer ‘UnaPaloma Blanca’, vier keer CooldownCafé’s ‘Hey Baby’ en zeven keer ‘YMCA’ met mijn armen gespeld.

Ook kon het publiek geweldig het woord ‘LA’ spellen, ze hadden gelukkig genoeg ‘ellen’ en ‘a’s’ om ‘lalalalalala’ te spellen. De eindeloze herhaling mocht echter de pret niet drukken, de sfeer was echt top!

Het publiek was net als het barpersoneel flink uitgedost. Het was bijzonder om te zien dat iedereen het leuk vond om massaal verkleed naar zo’n feest te gaan.

Verkleden

Het maakte niet uit hoe je kwam, er kwamen Sneeuwwitjes, gasten in morph- of bunnysuits en sumoworstelaars langs. Het was ontzettend gezellig, de Flügel vloog er doorheen en ook het bier vloeide rijkelijk.

De sfeer achter de bar was optimaal en de makkelijke teksten werden luidkeels meegebruld door de collega’s en mijzelf.  

Rond vier uur werden het laatste limerickje opgezet, werd de bar opgeruimd en de overgebleven drank naar de koelcontainer gebracht.

Nadat de drankvoorraad geteld was en de bar tegen de vlakte was gegaan was het tijd om je te ontdoen van het Heidipakje of de lederhose.

Voor sommigen was dit een triest moment, die waren in de loop van avond gehecht geraakt aan deze charmante kleding.    

Dit feest is zeker een aanrader om met je vrienden heen te gaan, koop met z’n allen een mooi kostuum en ga lekker los. Ik durf bijna met zekerheid te zeggen dat ik er volgend jaar weer bij ben, de bezoekers zijn helemaal gek en de sfeer is zo goed als die op een echte skivakantie in een chalet.

Maarten Sipman, 3 april 20112

Op 8 maart 2012 mocht Horeca Uitzendbureau Grote Feesten het barwerk doen op het concert van Michel Teló in de Borchlandhallen in Amsterdam.

Rond een uurtje of zes werd de bar door het overgrote gedeelte van het barpersoneel opgebouwd. Niemand wist precies hoe de avond ging verlopen; wij kenden de Portugese Teló immers alleen van zijn hitje ‘Ai se eu te pego’ en de bijbehorende videoclip boordevol met aantrekkelijke Latijns-Amerikaanse jongedames.

Echter, wij konden ook wel bedenken dat hij niet drie uur lang dit nummer zou gaan zingen. Daarnaast waren we benieuwd of de dames in de videoclip een voorbode waren voor het publiek dat op dit concert af zou komen.

Achter de bar

Het opbouwen verliep, ondanks het feit dat de bar aan de ene en de koelcontainer aan de andere kant van het gebouw zat, vrij vlot. Het was voor mij de eerste keer dat we beveiliging achter de bar hadden.

Een in mijn ogen vrij grote, kale klerenkast stond toe te kijken of wij de regels omtrent drankverkoop aan mensen boven de 16 jaar wel naleefden. Tegelijkertijd hield hij ook een oogje in het zeil en greep in wanneer een persoon onder deze minimale leeftijd tòch alcohol probeerde te kopen. Een goede wisselwerking dus.

Rennen

Om 8 uur gingen de zaaldeuren open en stormden de eerste fanatiekelingen linea recta naar het podium om er zeker van te zijn dat zij de Braziliaan als beste te zien kregen.

Enigszins teleurgesteld leken alle dames te zijn toen bleek dat ze nog ruim twee uur moesten wachten voordat de man van de avond het podium zou betreden. De eerste drie uur was het vrij druk en werden er vurig drankjes besteld, dit ter voorbereiding op de hoofdact, dan wil je het liefst blijven kijken, filmen en meebrullen en natuurlijk niet wachten op je drankjes.

De meeste bezoekers (man-vrouw-ratio: 20-80) waren buitenlands: overwegend Spaans, Portugees of Braziliaans. Dit kwam overeen met het beeld dat ik had gekregen door de eerdergenoemde videoclip, de een was nog knapper dan de ander … Hoe doet die jongen dat toch?

Geen Nederlands

Tot mijn ontsteltenis verliep het hele concert in het Portugees, de beste man sprak nauwelijks Engels (op een paar uit zijn hoofd geleerde liedjes na dan). Tevens had Teló vooraf een aantal woordjes Nederlands geleerd en die werden tussen de liedjes door gebruikt om het publiek te vermaken.

Bij elk Nederlands woord kon hij rekenen op applaus en gegil van meiden die maar wàt graag met hem op het podium hadden willen staan. Het concert was eigenlijk een opbouw naar het hoogtepunt, hèt liedje.

Een intro van een minuut of zeven waarin allerlei mensen van jong tot oud zijn nummer 1-hit zongen, zorgde voor een ware hetze en iedereen had het lied al drie keer meegebruld voordat Teló hem inzette.

Hij maakte er een ware show van door in het nieuwe uittenue van Nederland te verschijnen, daarna het publiek te verdelen en hen apart mee te laten zingen en dansen. Wij konden vrijwel het hele concert meegenieten, want druk was het op dat moment allang niet meer.

Half lege zaal

Na het optreden dat ongeveer anderhalf à twee uur heeft geduurd gingen de meesten op huis aan en stond de DJ die de avond af moest sluiten voor een halflege zaal te draaien. Dit was voor ons het sein om de bar langzaamaan af te breken.

Alle volle flessen en blikjes drank werden naar achter gebracht om geteld te worden, de bar werd schoongemaakt en ervaringen werden uitgewisseld. Een groot deel van de bar mocht blijven staan, omdat de zondag na het concert Don Omar op zou treden. Het was een mooie avond. Het barteam heeft een mooie prestatie neergezet mag trots zijn op een gladjes verlopen avond.

Maarten Sipman, 12 maart 2012

Op zondag 11 maart 2012, drie dagen na het concert van Michel Teló, gaf de Puerto Ricaanse Don Omar een concert in de Borchlandhallen te Amsterdam.

Horeca Uitzendbureau Grote Feesten was er uiteraard ook weer bij om het publiek van drank te voorzien. Het feest was officieel op 2 maart ingeroosterd, helaas was de wereldberoemde artiest (of diens manager) zijn paspoort vergeten, waardoor hij die avond moest afzeggen. Gelukkig werd ruim een week later een nieuwe datum gevonden en kon het concert toch doorgaan.

Opbouwen van de bar

Rond kwart voor zes werd begonnen met het inrichten en straktrekken van de bar. Dit verliep vrij vlotjes, omdat wij deze keer niet helemaal naar de andere kant van het gebouw hoefden te lopen om drank te halen.

Deze avond hadden we alles wat we nodig hadden binnen vijf meter van onze bar staan. Na met een paar collega’s een aantal broodjes hete kip te hebben weggewerkt, was het tijd om te beginnen met het (eindeloze) voorprogramma.

Dit programma bestond uit een aaneenschakeling van hiphop- en R&B-tracks van het eind van de jaren 90 en het prille begin van de 21e eeuw; uit de tijd dat hiphop nog niet zo commerciegerichte industrie was als dat nu het geval is.

Weer te laat    

Het publiek waardeerde de muziekkeuze van de DJ en de pratende MC ook. Gelukkig, want nadat ze eerst al ruim een week lang op Omar hadden moeten wachten, liet de beste man op de avond zelf ook lang op zich wachten.

De MC gaf rond kwart over tien aan dat de artiest over een kwartier op het podium zou verschijnen, dit werd uiteindelijk 35 minuten later. Het was druk aan de bar, dit kwam ook mede doordat het ontzettend warm was in de hal waardoor het gros van de bezoekers snakte naar een flesje water of een ander koelend drankje.

Er was ook een reden voor de hitte in de zaal: de vrouwen. Na het concert van Michel Teló, drie dagen eerder, dacht ik dat ik alle mooie vrouwen in Nederland wel gezien had. Niks bleek echter minder waar; de hele zaal stond vol met overwegend Latijns-Amerikaanse, maar ook Nederlandse gazelles. Op het moment dat het iets minder druk werd aan de bar konden de mannen, waaronder ikzelf, hun ogen uitkijken.

Het concert    

Rond tien voor elf begon ‘de Don’ met zijn ruim een uur durende concert en werd hij begeleid door een paar beeldschone danseressen. Af en toe zong er vrouwelijke artiest een liedje mee, maar die had wat mij betreft weg kunnen blijven aangezien ze een aantal noten niet haalde, voor de rest kwam ze het nummer niet (maar het oog wel) ten goede.

‘DanzaKuduro’ is het enige nummer dat ik van de beste man ken. Het was duidelijk dat dit ook meteen het populairste nummer van hem was, want toen de eerste tonen van het nummer te horen waren, ontplofte niet alleen de zaal, maar ook de twee centraal geplaatste confettikanonnen. In combinatie met de rookmachine gaf zo’n confettikanon een leuk effect.   
    
Het concert had zijn einde rond één uur ’s nachts en de bezoekers haastten zich de zaal uit, de dag daarna was immers gewoon een normale werkdag. De bar was snel afgebouwd en de drank vlug geteld. Doordat we gedurende de avond alleen de broodnodige hoeveelheid drank in de koelkasten hadden gezet, was het gemakkelijk om deze uit te ruimen.

Het was een leuk feest, met gezellige collega’s. De Borchlandhallen in Amsterdam zijn zeer geschikt om dit soort ‘intieme’ feestjes te geven. Ik hoop dat we daar snel weer een keer aan de slag kunnen.

Maarten Sipman, 12 maart 2012

Op vrijdag 17 februari mocht een aantal medewerkers van Horeca Uitzendbureau Grote Feesten zich tussen 19.00 en 19.30 uur melden bij de portier van de Heineken Music Hall.

Wanneer je doorliep om je werkkleding op te halen trof je een goedgeklede Karel aan, hij regelde een kluisje en de kleding voor de avond.

Edwin Evers, de beroemde DJ van Radio 538 en tevens drummer van de huisband van het RTL4-programma ‘Ik hou van Holland’, zou die avond een aantal ‘awards’ uitreiken aan artiesten die een gaatje vrij hadden gehouden in hun agenda.

538 feest

Met dit feest had Edwin Evers eigenlijk twee bedoelingen. Ten eerste wilde de radio-DJ vieren dat hij nu al 12,5 jaar op 538 te horen was, maar de hoofdreden was om op een grappige manier aan te tonen dat veel awardshows doorgestoken kaart zijn, omdat de prijzen vaak worden uitgereikt aan artiesten die op de avond zelf lijfelijk aanwezig zijn.

Aan de namen van de awards die vergeven werden was af te leiden dat Evers en het publiek de prijzen inderdaad niet zo serieus namen.

Om een paar voorbeelden te geven: Guus Meeuwis was de winnaar van de ‘Zachte G-award’, de ‘Gouden Baker-award’ ging naar George Baker, Jeroen van der Boom en Lange Frans wonnen de award voor het beste gelegenheidsduo en de ‘Gouden Poliep-award’ ging naar niemand minder dan Gerard Joling.

Om de uitreiking nog wat kracht bij te zetten had Evers een aantal bekende Nederlanders uitgenodigd om de prijzen weg te geven. Onder andere Humberto Tan, Viggo Waas, Catherine Keyl en Piet Paulusma mochten naar voren komen om zo’n prestigieuze prijs aan zijn rechtmatige eigenaar te geven.

Barpersoneel

Ik stond zelf achter de bar in de foyer, na eerst een kleine 20 minuten in de garderobe te hebben gespendeerd. Het was een gemêleerd publiek, ouderen en jongeren liepen door elkaar heen, wat de sfeer mijnsinziens ten goede kwam.

Het was druk (uitverkocht), maar gezellig en op een enkel incident na is de avond gladjes verlopen. Op een gegeven moment moest ik even backstage helpen voor de mensen die extra betaald hadden voor een kaartje, zij mochten bijna op het podium bij de artiesten zitten en werden van alle gemakken (hapjes en drankjes) voorzien.

Het is leuk om te zien dat er een heleboel Nederlandse A-artiesten naar de HMH waren gekomen; ik heb onder andere Jeroen van den Boom, de 3J’s en Jan Smit langs zien lopen. De artiesten kwamen en gingen weer, het was duidelijk dat zij ook alleen maar even langskwamen om Evers te feliciteren.

Na het publiek te hebben voorzien van een goedgevuldebak vol met frisdrank, ijsblokjes en bier was het zaak om een aantal dingen nog even aan te vullen alvorens ik terug naar mijn oorspronkelijke bar mocht.

Afterparty

Rond 11 uur, ruim 2,5 uur nadat de show begon, stopte de programmering voor de bezoekers met een ‘normaal’ kaartje. De ‘very important people’ mochten nog even doorgaan bij 538-DJ Rick Romijn in de kleinere zaal op de eerste verdieping. In de foyer gingen wij nog een half uurtje door om te zorgen dat de bezoekers hun muntjes konden opmaken.

Na meegeholpen te hebben met het sorteren, opruimen en opslaan van de lege dan wel volle flesjes zat het er voor ons bijna op. Ik denk dat ik namens iedereen van HUGF spreek die op die avond gewerkt heeft als ik zeg dat het een gezellig feest was. Het publiek en, met name, de sfeer was uitstekend. Op naar de volgende 12,5 jaar!

Maarten Sipman, 21  februari 2012

Afgelopen weekend was Horeca Uitzendbureau Grote feesten aan het werken op de eerste verjaardag van Krak in het Transformatorhuis in Amsterdam. Deze organisator geeft feesten in het hardere techno segment.

Zij huren elke keer een barhoofd van ons in omdat voor evenementen een SVH-er op de vergunning verplicht is.

Wij vinden het leuk om dit soort SVH-klussen te doen want daardoor komen wij elke keer weer op nieuwe locaties en het zorgt ervoor dat wij ons netwerk in het uitgaansleven verder uitbreiden.

SVH-nood

De geschiedenis heeft geleerd dat kleine organisaties vaak in nood zitten. Er zijn dan vaak maar weinig medewerkers en één iemand krijgt de taak om het een Sociale Hygiëne diploma te halen.

Dan blijkt deze persoon het examen niet te halen en het volgende examen komt te laat. In dit soort gevallen krijgen wij een bericht of wij willen komen werken en of de naam op de vergunning mag. Het antwoord is dan altijd ja!

Groeit de organisator verder dan blijken er meerdere mensen met een SVH nodig te zijn voor een evenement, ook dan kunnen wij altijd helpen. Wij hebben er namelijk er voor gezorgd dat de harde kern van Horeca Uitzendbureau Grote Feesten allemaal een SVH diploma heeft.

Kennis maken

Wij werken al tien jaar op festivals, evenementen en discotheken en doen dat veel meer voor de gezelligheid dan voor het geld. Wij hebben leuk barpersoneel om ons heen verzameld, waarbij wij steeds meer mensen als vrienden zijn gaan zien dan als collega’s. Werken wij een keer niet op zaterdagavond dan gaan wij met ze allen stappen.

Dit klinkt heel leuk als promotie praatje, maar door het inhuren van een SVH-er kan je ons werkelijk leren kennen. Of er één persoon nodig is of twintig dat maakt ons niet uit. Maar drie uurtjes werk? Ook geen probleem. Dag van te voren mensen afzeggen of bijbestellen? Ook geen punt, wij doen ons best om zo flexibel mogelijk te zijn. Medewerkers eerder naar huis sturen? Kan ook! Eerst samen een kop koffie drinken? Gezellig! Mijn nummer is 06-41 48 33 25.

Mooie namen

De afgelopen jaren hebben wij de Heineken Music Hall, de Waerdse Tempel, de Wit Events (Catering Mysteryland), Thailand Festival, Vrienden van Holland en vellen andere mooie namen geholpen met barpersoneel.

Maar eerlijk is eerlijk wij willen net zo graag werken op evenementen en discotheken met een mindere bekende naam. Een feest is voor ons een feest.

Karel Mercx, 16 februari 2012

Op zaterdagavond 4 februari 2012 had Horeca Uitzendbureau Grote Feesten een klus in de Heineken Music Hall. Doordat er een personeelsuitje van de HMH-medewerkers bij de ‘Red Bull: Crashed Ice’-races te Valkenburg was, waren er veel mensen via het uitzendbureau nodig. Deze muziektempel wordt gekenmerkt door haar enorme feesten en grote artiesten.

De bar ziet er strak uit en is prettig om in te werken, je moet (in tegenstelling tot het ‘De Wit’-systeem) zowel de bestelling opnemen, afrekenen en klaarmaken. Zelf had ik sinds lange tijd niet meer in de HMH gewerkt, de laatste keer was in maart vorig jaar bij Hed Kandi, een geweldig feest.

Deze avond werd helemaal een primeur voor mij, het was een concert van een Turkse dame (lees: bejaarde). Ik heb nog nooit een concert meegemaakt in dit immense pand, laat staan eentje van een artiest die ik niet kan verstaan.

Eurovisiesongfestival

Alleen historici en Triviantspelers zal de naam AjdaPekkan wat zeggen; deze 65-jarige vrouw werd tweede op het Eurovisiesongfestival van 1980 dat toentertijd in Nederland gehouden werd.

Na deze introductie te hebben gegeven, is het misschien wel te raden dat het publiek enkel en alleen uit Turkse mensen bestond, wanneer je goed keek zag je af en toe een verdwaalde Nederlander, maar die was dan wel echt een ‘bedreigde diersoort’.

Ik sta altijd vrij open voor nieuwe ervaringen en werd positief verrast door Ajda. Voor een 65-jarige maakte ze er een geweldige show van, de muziek was opzwepend en lekker om in te werken. Ik stond op het begin bij bar Pathé, de voormalige ‘bar links’, welke perfect zicht had op het podium.            

Erg druk is het aan de bar is het van half acht tot elf uur nooit geweest, misschien komt dat doordat het erg koud en glad was in Nederland. Er kwamen echter wel voldoende klanten om op te merken dat hoewel de artiest dan misschien bejaard mocht zijn, het publiek verre van oud was. Er waren veel Turkse mannen van rond de dertig of vijfendertig jaar, de vrouwen waren overwegend vijf of tien jaar jonger.

Geld

Daarnaast bleek dat de Turkse bezoekers een groot bestedingspatroon hadden, ze smeten werkelijk met geld. Bier werd vrijwel niet gedronken, mixdrankjes met Bacardi Razz of Grey Goose-wodka (de laatste is puur te verkrijgen voor 7 muntjes (8,75 euro)) des te meer.

Dit werd helemaal duidelijk toen ik naar de ‘Beatbox-bar’ werd gestuurd om te helpen op de afterparty van het concert. Het werd me opeens duidelijk waarom alle ‘oude’ mannen overwegend één of twee vaak aantrekkelijke Turkse vrouw(en) naast hen hadden staan.

Waar een pauw zijn staart laat zien om vrouwen te versieren, lieten deze mannen maar wát graag een pakketje met opgevouwen ‘vijftigjes’ zien met de bijbehorende vraag of ze niet ‘cash’ konden betalen. Het is niet zo dat deze mannen niet wisten dat de betalingen in de HMH in door het bedrijf verstrekte muntjes gaat, ze wilden graag laten zien hoe vermogend en welvarend ze wareno m de objecten in hun omgeving te imponeren, dit wordt ook wel eenalphamannetjescultuur genoemd.

Desalniettemin waren de bezoekers vriendelijk en het concert kan als knus en gemoedelijk worden beschouwd. De afterparty gaf meer de voorkeur aan wat meer spectaculaire en populaire houseklanken waardoor deze vooral werd bijgewoond door de types die je ook tegenkomt op feesten als Dirty Dutch. Een erg gezellig feest, mede mogelijk gemaakt door mijn collega’s, met een muziekstijl die ik op het eerste gezicht niet had verwacht!

Maarten Sipman, 6 februari 2011

Wat is er leuker dan werk in een discotheek? Dat is een job waarbij het barpersoneel in verschillende discotheken staat te werken.

Horeca uitzendbureau Grote Feesten is een uitzendbureau dat discotheken helpt op avonden dat de discotheek het maximale aantal bezoekers heeft.

Dit betekent dat wij altijd staan te werken op de leukste en grootste feesten die er zijn en omdat elke keer de locaties anders is, is het super gevarieerd werk. Wij doen het nu al ruim tien jaar en het blijft heel leuk om te doen.

Ook een drukke zomer.

In de zomer zijn de tickets voor de discotheken bijna nooit uitverkocht. Dit betekent dat er op dat vlak geen werk voor ons is. Maar in de zomer worden wij altijd wel door de Wit Events ingehuurd.

Dat is de marktleider in de evenementencatering. Dat betekent dat het horecapersoneel dat het grootste gedeelte van het jaar in discotheken werkt in de zomer op festivals staat als Mysteryland, Dance Valley of Defqon.1. Bovendien krijgen wij ook steeds meer evenementen die wij helemaal zelf mogen doen, zoals de feestweken van verschillende dorpen, Vrienden van Holland en het Thailand festival.

Daarnaast is het ons doel om zo veel mogelijk leuk werk binnen te halen. Sinds kort helpen wij ook mee met de catering op het Mediapark bij TV-shows en doen wij ons best om promotieklussen binnen te halen. Wij werken door heel Nederland maar de meeste klussen zijn toch wel in Amsterdam te vinden.

Horeca Jobs

Solliciteren kan bij de horeca vacatures. Voordat je aan de slag kan willen wij je gezien hebben. Dat doen wij op zogenaamde sollicitatiedagen. Wij geven de dag aan en jij mag de tijd zeggen. De laatste sollicitatieronde voor jobs was in december en vond plaats in de Heineken Music Hall.

Mocht je zijn aangenomen bij Horeca Uitzendbureau Grote Feesten dan heb je geen verplichting om een aantal uren te draaien. Wil je vrij op Koninginnedag of met Oud en Nieuw dan kan het altijd. Alles gaat op basis van een nulurencontract.

Iedereen krijgt een mail met jobs die wij in de komende week in aanbieding hebben. Het selecteren van de jobs gebeurt niet op basis van hoe snel mensen reageren maar op basis van hoe vaak je al voor ons gewerkt hebt.

Aangezien wij hard groeien hebben wij voor de mensen die echt willen altijd jobs in de aanbieding.

Karel Mercx, 16 januari 2012

Werken bij Horeca Uitzendbureau Grote Feesten betekent elk jaar gratis tickets voor de Horecava in Amsterdam. Het eerste jaar dat wij bestonden moesten wij op zoek naar kaarten en nu krijgen wij meer tickets toegestuurd dan dat wij kunnen gebruiken. Elk jaar is er ook voor het barpersoneel de mogelijkheid om met ons mee te gaan.

De Horecava is de beurs voor de horeca..Het is bedoeld om mensen die een snackbar hebben te laten kennis maken met nieuwe hapjes of mensen die een eigen discotheek hebben kennis te laten maken met drank. De samenvatting is dat de hele RAI in amsterdam gebruikt wordt als vreetschuur en drinkhok. De Hal waar de vatwassers staan is elk jaar behoorlijk leeg.

Alles is er in overvloed en het is ook nog eens gratis ook. Iedereen die een ticket voor de Horecava weet te bemachtigen zou gewoon moeten gaan. Het is elk jaar weer een belevenis.

Altijd hetzelfde

Vorig jaar was ik voor het eerst op de Horecava. Mij was toen verteld dat er in het ene jaar een grote Horecava plaatsvond en in het andere jaar een kleine Horecava.

Ik keek erg uit naar de editie van 2012 omdat de editie van 2011 de kleine was. Vorig jaar was ik al onder de indruk hoeveel standhouders er stonden en dit jaar zou iedereen echt grote uitpakken. Een vriendin van mij bij Bacardi bevestigde dat. Zij vertelde mij dat Bacardi alleen de grote editie meepakten.

Nadat ik mijn rondje dit jaar had gelopen moest ik helaas bekennen dat er geen verschil met vorig jaar. Op veel plekken stonden precies dezelfde deelnemers als vorig jaar.

Nachtleven

Het leukste onderdeel van de Horecava is de hal met het nachtleven. Hier staan al de leveranciers die spullen leveren voor evenementen en festivals. Denk aan Heineken maar ook aan Captain Morgan.

Dit rum merk heeft altijd de grootste stand in nachtleven en trek altijd de meeste aandacht. Dat komt vooral door de Morganettes, dat zijn blonde vrouwen, waar alles op en aan zit, zij dwarrelen door de stand en trekken de aandacht van iedere man.

Het leukste van de Horecava vind ik dat er zo veel bekende rond lopen en het de ideale gelegenheid is om aan de contacten te werken.

Het is maar goed dat wij niet op een evenement moeten werken vaanvond want ik zit helemaal vol met de lekkere hapjes.

Karel Mercx, 12 januari 2012

De corebusiness van Horeca Uitzendbureau Grote Feesten is het leveren van barpersoneel voor evenementen en wij staan er om bekend hoe flexibel wij zijn.

Op de dag van het evenement nog acht goede mensen nodig? Geen enkel probleem en natuurlijk tegen de zelfde prijs. Onze website behoort tot de uitzendbureaus die het best vindbaar zijn op het internet. Daardoor is leuk en goed barpersoneel nooit een probleem bij ons.

De opdracht verkleinen omdat de kaartverkoop in de laatste week voor het feest minder loopt dan verwacht? Ook geen probleem en hier zit natuurlijk ook geen boete op.

Horeca netwerk

Doordat wij nu ruim tien jaar bezig zijn, beginnen onze tentakels zich steeds verder uit te breiden door de hele evenementenwereld heen.

Goedkoop bier nodig? Daar ben je bij ons ook aan het juiste adres. Wij hebben hele goede contacten met grote evenementencateraars die wekelijks grote festivals doen in Nederland. Zij willen ook tegen hun prijzen voor ons inkopen doen.

Hoe groter de afname van Heineken hoe lager de liter prijs uit komt. Moet een organisatie die maar een paar evenementen per jaar geeft liggen de inkoopprijzen nou eenmaal een stuk hoger.

Het zelfde geldt voor de frisdank, de materialen zoals de barren of de tenten. Frisdrank over? Dat kan bij ons gewoon retour. Wij zijn al interessant voor feesten vanaf 1000 bezoekers.

Stuur ons een bericht en doe mee met de grootschalige inkoop voor evenementen. De prijzen behoren tot de scherpste in Nederland.

Prijs per munt

Het is ook mogelijk om ons te betalen voor elke munt die wij na het feest inleveren. De organisatie krijgt “gratis” materialen, tenten, barren, drank etc. Wij bouwen zelfs alles helemaal op.

De organisatie beheert de kassa en krijgt het geld. Van te voren spreken wij een muntprijs af en de prijs is het aantal munten dat wij inleveren maal de muntprijs.

Het grote voordeel voor een organisatie is dat het risico voor het geven van een festival naar beneden gaat. Ons risico neemt toe maar onze kansen ook.

Mocht de festivaldag een extreme mooie dag zijn dan verdienen wij ook een stuk meer dan dat wij zouden verdienen wanneer vooraf de volledig prijs werd betaalt. Met een heleboel festivals spreiden wij het risico en er is altijd wel een grote klapper.

Hierdoor kan de organisatie van een feest zich volledig richtingen op een succesvol festival. Ook hier geldt vanaf 1000 bezoekers zijn wij interessant.

Wij werken al meer dan tien jaar op de evenementen en hebben op ongeveer 500 feesten gestaan, check hier welke,  hierdoor zijn wij ook ideaal om advies te geven. Hoeveel barren zijn er nodig? Hoeveel kassa’s? En waar? etc..

Wij zijn gevestigd in Haarlem en Amsterdam maar wij werken door heel Nederland. Profiteer via ons en zorg dat evenementen met kortingen mogelijk zijn.

Karel Mercx, 11 januari 2012