Na “Dirty Dutch” 2010 was dit de tweede keer voor mij dat ik kwam werken op een groot feest. Ik ben via mijn beste vriendin bij deze baan gekomen en het bevalt me erg goed!
De dag begon regenachtig maar dat mocht de pret niet drukken, en wij stonden gelukkig droog in de bar. We gingen met z’n allen alles inruimen, voorbereiden en klaarzetten, dus het schoot lekker op.
Opvallend was dat er veel mensen waren die voor het eerst kwamen werken omdat er op het laatste moment toch nog meer mensen nodig waren om alle barren te bemannen. Maar iedereen deed z’n uiterste best en we waren al snel ready to rumble!
Toen de eerste gasten gearriveerd waren konden we de eerste drankjes schenken en alvast wennen aan het bekersysteem, heel ingewikkeld maar je went er snel aan. Natuurlijk wel veel feesters die het nog niet helemaal begrepen maar gewoon geduldig uitleggen is het beste wat je kan doen merkten we .
Onze bar stond precies naast een stage en schuin tegenover een grote tent, dus van twee kanten hoorde je verschillende muziek door elkaar. Toch stonden we zelf ook wel stiekem een beetje los te gaan op de muziek, omdat je nu eenmaal in zo’n gezellige sfeer zit.
Nadat iedereen al een pauze had gehad om een rondje te lopen en de boel een beetje te verkennen, begon het echte werk. Het werd een partij druk en iedereen was in beweging. Dankzij goede samenwerking, snelle communicatie en het beste idee van Nederland: de RapTap, draaide onze bar op volle toeren en kwam geen feestganger iets te kort.
Het barpersoneel daarentegen had echter wel soms behoefte aan een stoeltje, want door de drukte kwamen we weinig aan een lange pauze toe. Pas rond een uur of 10 ’s avonds begon de het wat rustiger te worden en konden we even stoom afblazen en de resten van je eigen (of iemand anders) lunchpakket nuttigen.
Het was een afbouwend einde, maar ook ietwat vermoeiend. Je zult altijd de laatste feestgangers bij de bar weg moeten sturen; “nee ik neem geen geld aan”,”nee niet nog eentje” en “nee je krijgt niet nog wat te drinken omdat jij het bent!”. Als je er later aan denkt, is het toch wel lachwekkend!
Uiteindelijk waren de meeste feestgangers toch naar huis, en konden we beginnen met opruimen en afbouwen. Al het drinken in de koelcontainer, al het afval gescheiden, de barren plat, de puntjes op de i en we konden inpakken en wegwezen.
Dit duurde bij onze bar echter wat langer omdat ons barhoofd wat vroeger was vertrokken, maar met de instructies die we van hem hadden gekregen en onze goede samenwerking was het toch zo gedaan. Even nog een paar formuliertjes en dan op naar het hok om de jassen en tassen op te halen, en niet te vergeten de zuurverdiende beloning voor een avond hard werken.
Ik denk dat het ondanks het slechte weer een zeer geslaagd feest was en dat het goed georganiseerd was. Collega’s van bar 1B, bedankt en ik ben trots op jullie!!
Iris Onnekink, 8 augustus 2010
